Medicover
Cezarius roztw. doustny(100 mg/ml) - but. 300 ml
Opakowanie
but. 300 ml
Producent
Hasco-Lek
Opis
produkt wydawany z apteki na podstawie recepty
Refundowany
Tak
Rodzaj
roztw. doustny
Kwota refundowana
74.52
Dawkowanie
Doustnie. Wszystkie wskazania. Dorośli (≥18 lat) i młodzież (od 12 do 17 lat) o mc. ≥50 kg: początkowa dawka terapeutyczna wynosi 500 mg dwa razy na dobę. Podawanie tej dawki można rozpocząć w pierwszym dniu leczenia. Jednakże można podać mniejszą dawkę początkową wynoszącą 250 mg dwa razy na dobę na podstawie przeprowadzonej przez lekarza oceny redukcji częstości występowania napadów i potencjalnych działań niepożądanych. Po 2 tyg. dawkę można zwiększyć do 500 mg dwa razy na dobę. W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji, dawkę dobową można zwiększyć do 1500 mg dwa razy na dobę. Dawkowanie można zmieniać, zwiększając lub zmniejszając dawkę dobową o 250 mg lub 500 mg dwa razy na dobę, co 2 do 4 tyg. Młodzież (od 12 do 17 lat) o mc. <50 kg oraz dzieci od 1 mż.<>: lekarz powinien przepisać najwłaściwszą postać farmaceutyczną, wielkość opakowania i moc, w zależności od wieku, masy ciała i dawkowania. Patrz punkt Dzieci i młodzież poniżej. Zakończenie podawania. Jeśli leczenie lewetyracetamem ma być zakończone, zaleca się jego stopniowe odstawianie (np. dorośli i młodzież o mc. >50 kg: zmniejszanie dawki o 500 mg dwa razy na dobę, co 2 do 4 tyg.; niemowlęta w wieku >6 mies., dzieci i młodzież o mc. <50 kg: zmniejszanie dawki nie powinno przekraczać 10 mg g mc. dwa razy na dobę, co 2 tyg.; niemowlęta (w wieku do 6 mies.): zmniejszanie dawki nie powinno przekraczać 7 mg g mc. dwa razy na dobę, co 2 tyg.). Dzieci i młodzież. Lekarz powinien zalecić najwłaściwszą postać farmaceutyczną i moc, w zależności od wieku, masy ciała i dawkowania. Lek w postaci roztworu doustnego jest postacią zalecaną do stosowania u niemowląt i dzieci w wieku <6 lat. Ponadto, dostępne moce tabletek nie są odpowiednie do początkowego leczenia dzieci o mc. <25 kg, dla pacjentów niezdolnych do połykania tabletek ani do podawania dawek <250 mg. We wszystkich powyższych przypadkach należy stosować lewetyracetam w postaci roztworu doustnego. Monoterapia. Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania lewetyracetamu w monoterapii u dzieci i młodzieży w wieku <16 lat (brak danych). Młodzież (w wieku od 16 do 17 lat) o mc. ≥50 kg z nowo rozpoznaną padaczką z napadami częściowymi ulegającymi albo nieulegającymi wtórnemu uogólnieniu: patrz powyżej. Terapia wspomagająca u niemowląt i dzieci w wieku od 6 do 23 mies., dzieci (w wieku od 2 do 11 lat) i młodzieży (w wieku od 12 do 17 lat) o mc. <50 kg: <>początkowa dawka terapeutyczna wynosi 10 mg/kg mc. dwa razy na dobę. W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji, dawkę dobową można zwiększać o 10 mg/kg mc. dwa razy na dobę co 2 tyg. do osiągnięcia dawki 30 mg/kg mc. dwa razy na dobę. Zmiany dawkowania nie powinny przekraczać zmniejszania lub zwiększania dawki o 10 mg/kg mc. dwa razy na dobę, co 2 tyg. We wszystkich wskazaniach należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Zalecana dawka dla niemowląt w wieku od 6 mies., dzieci i młodzieży (u dzieci o mc. ≤25 kg zaleca się rozpocząć leczenie lewetyracetamem w postaci roztworu doustnego o mocy 100 mg/ml):mc. 6 kg: początkowo 60 mg (0,6 ml) dwa razy na dobę (maksymalnie 180 mg (1,8 ml) dwa razy na dobę); mc. 10 kg: początkowo 100 mg (1 ml) dwa razy na dobę (maksymalnie 300 mg (3 ml) dwa razy na dobę); mc. 15 kg: początkowo 150 mg (1,5 ml) dwa razy na dobę (maksymalnie 450 mg (4,5 ml) dwa razy na dobę); mc. 20 kg: początkowo 200 mg (2 ml) dwa razy na dobę (maksymalnie 600 mg (6 ml) dwa razy na dobę); mc. 25 kg: początkowo 250 mg dwa razy na dobę (maksymalnie 750 mg dwa razy na dobę); mc. od 50 kg (dawka jak u dorosłych): początkowo 500 mg dwa razy na dobę (maksymalnie 1500 mg dwa razy na dobę). Terapia wspomagająca u niemowląt w wieku 1 mies.-<6 mies.:<> odpowiednią postacią do stosowania u niemowląt jest roztwór doustny. Początkowa dawka terapeutyczna wynosi 7 mg/kg mc. dwa razy na dobę. Mc. 4 kg: początkowo 28 mg (0,3 ml) dwa razy na dobę (maksymalnie 84 mg (0,85 ml) dwa razy na dobę); mc. 5 kg: początkowo 35 mg (0,35 ml) dwa razy na dobę (maksymalnie 105 mg (1,05 ml) dwa razy na dobę); mc. 7 kg: początkowo 49 mg (0,5 ml) dwa razy na dobę (maksymalnie 147 mg (1,5 ml) dwa razy na dobę). W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji, dawkę dobową można zwiększać o 7 mg/kg mc. dwa razy na dobę co 2 tyg. do osiągnięcia dawki 21 mg/kg mc. dwa razy na dobę. Zmiany dawkowania nie powinny przekraczać zmniejszania lub zwiększania dawki o 7 mg/kg mc. dwa razy na dobę, co 2 tyg. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Szczególne grupy pacjentów. U osób w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek zaleca się dostosowanie dawki. Dostosowanie dawkowania u dorosłych pacjentów i młodzieży o mc. >50 kg z zaburzoną czynnością nerek: czynność prawidłowa (CCr ≥80 ml/min/1,73 m2): 500 do 1500 mg dwa razy na dobę; niewielkie zaburzenie czynności (CCr 50-79 ml/min/1,73 m2): 500 do 1000 mg dwa razy na dobę; umiarkowane zaburzenie czynności (CCr 30-49 ml/min/1,73 m2): 250 do 750 mg dwa razy na dobę; ciężkie zaburzenie czynności (CCr <30 ml in ,73 m2): 250 do 500 mg dwa razy na dobę; schyłkowa niewydolność nerek, pacjenci poddawani dializie (pierwszego dnia leczenia lewetyracetamem zalecana jest dawka początkowa 750 mg): 500 do 1000 mg jeden raz na dobę (po dializie zalecana jest dawka uzupełniająca 250 do 500 mg). Dostosowanie dawkowania u niemowląt, dzieci i młodzieży o mc. <50 kg, z zaburzoną czynnością nerek: niemowlęta od 1 do <6 mies.: <>CCr ≥80 ml/min/1,73 m2: 7 do 21 mg/kg mc. (0,07 do 0,21 ml/kg mc.) dwa razy na dobę; CCr 50-79 ml/min/1,73 m2: 7 do 14 mg/kg mc. (0,07 do 0,14 ml/kg mc.) dwa razy na dobę; CCr 30-49 ml/min/1,73 m2: 3,5 do 10,5 mg/kg mc. (0,035 do 0,105 ml/kg mc.) dwa razy na dobę; CCr <30 ml in ,73 m2: 3,5 do 7 mg/kg mc. (0,035 do 0,07 ml/kg mc.) dwa razy na dobę; schyłkowa niewydolność nerek, pacjenci poddawani dializie (w przypadku dawek <250 mg, dawek, które nie są wielokrotnością 250 mg i zalecanej dawki nie można osiągnąć przez przyjęcie kilku tabletek oraz pacjentów niezdolnych do połykania tabletek, należy stosować lewetyracetam roztwór doustny): 7 do 14 mg g mc. (0,07 do 0,14 ml g mc.) jeden raz na dobę (pierwszego dnia leczenia lewetyracetamem zalecana jest dawka nasycająca 10,5 mg g mc. (0,105 ml g mc.); po dializie zalecana jest dawka uzupełniająca 3,5 do 7 mg g mc. (0,035 do 0,07 ml g mc.)); niemowlęta i dzieci od 6 do 23 mies., dzieci i młodzież o mc. <50 kg: <>CCr ≥80 ml/min/1,73 m2: 10 do 30 mg/kg mc. (0,10 do 0,30 ml/kg mc.) dwa razy na dobę; CCr 50-79 ml/min/1,73 m2: 10 do 20 mg/kg mc. (0,10 do 0,20 ml/kg mc.) dwa razy na dobę; CCr 30-49 ml/min/1,73 m2: 5 do 15 mg/kg mc. (0,05 do 0,15 ml/kg mc.) dwa razy na dobę; CCr <30 ml in ,73 m2: 5 do 10 mg/kg mc. (0,05 do 0,10 ml/kg mc.) dwa razy na dobę; schyłkowa niewydolność nerek, pacjenci poddawani dializie (w przypadku dawek <250 mg, dawek, które nie są wielokrotnością 250 mg i zalecanej dawki nie można osiągnąć przez przyjęcie kilku tabletek oraz pacjentów niezdolnych do połykania tabletek, należy stosować lewetyracetam roztwór doustny): 10 do 20 mg g mc. (0,10 do 0,20 ml g mc.) jeden raz na dobę (pierwszego dnia leczenia lewetyracetamem zalecana jest dawka nasycająca 15 mg g mc. (0,15 ml g mc.); po dializie zalecana jest dawka uzupełniająca 5 do 10 mg g mc. (0,05 do 0,10 ml g mc.)). U pacjentów z niewielkim lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby nie ma potrzeby dostosowania dawki. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby, CCr może nie oddawać w pełni stopnia rzeczywistej, współistniejącej niewydolności nerek. Z tego względu, zaleca się zmniejszenie podtrzymującej dawki dobowej o 50% w przypadkach, gdy CCr <60 ml in ,73 m2 pc. Sposób podania. Tabl. powl. należy przyjmować doustnie, połykać popijając wystarczającą ilością płynu, z posiłkiem lub bez posiłku. Po podaniu doustnym lewetyracetam może pozostawiać gorzki smak. Dawka dobowa jest podawana w dwóch równo podzielonych dawkach. Roztwór doustny można rozcieńczyć w szklance wody lub w butelce dziecka. Roztwór może być przyjmowany z posiłkiem lub bez posiłku. Po podaniu doustnym lewetyracetam może pozostawiać gorzki smak. Dostępne w sprzedaży opakowanie - butelka zawierająca 300 ml roztworu posiada dołączoną strzykawkę-dozownik o pojemności 10 ml (umożliwiający podanie dawki do 1000 mg lewetyracetamu), który jest skalowany co 0,25 ml (co odpowiada dawce 25 mg lewetyracetamu). Takie opakowanie jest przewidziane do stosowania u dzieci od 4 lat, młodzieży i dorosłych.
Zastosowanie
Monoterapia w leczeniu napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych u dorosłych i młodzieży w wieku od 16 lat z nowo rozpoznaną padaczką. Terapia wspomagająca: w leczeniu napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych u dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt w wieku od 1 miesiąca z padaczką; w leczeniu napadów mioklonicznych u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat z młodzieńczą padaczką miokloniczną; w leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat z idiopatyczną padaczką uogólnioną.
Treść ulotki
1. Co to jest lek CEZARIUS i w jakim celu się go stosuje
Lewetyracetam jest lekiem przeciwpadaczkowym (lekiem stosowanym w leczeniu napadów w
padaczce).
Lek CEZARIUS jest stosowany:
- jako monoterapia (stosowanie samego leku CEZARIUS) u dorosłych i młodzieży w wieku od 16
lat z nowo zdiagnozowaną padaczką, w leczeniu pewnych postaci padaczki. Padaczka to stan, w
którym pacjenci mają powtarzające się napady (drgawki). Lewetyracetam jest stosowany w
leczeniu postaci padaczki, w której napady początkowo wywoływane są w jednej części mózgu,
ale następnie mogą przenieść się na większe obszary obu półkul mózgu (napady częściowe
wtórnie uogólnione lub bez wtórnego uogólnienia). Lekarz przepisał lewetyracetam w celu
zmniejszenia liczby napadów;
- jako dodatkowy lek poza innym lekiem przeciwpadaczkowym:
▪ u dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt w wieku od 1 miesiąca, w leczeniu napadów
częściowych wtórnie uogólnionych lub bez wtórnego uogólnienia,
▪ u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat z młodzieńczą padaczką miokloniczną, w leczeniu
napadów mioklonicznych (krótkie, podobne do wstrząsów skurcze pojedynczych mięśni lub grup
mięśni),
▪ u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat z idiopatyczną padaczką uogólnioną (typ padaczki,
która ma prawdopodobnie podłoże genetyczne), w leczeniu napadów toniczno-klonicznych
pierwotnie uogólnionych (duże napady, w tym utrata świadomości).
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku CEZARIUS
Kiedy nie stosować leku CEZARIUS
- Jeśli pacjent ma uczulenie na lewetyracetam, pochodne pirolidonu lub na którykolwiek z
pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku CEZARIUS należy omówić to z lekarzem.
- Jeśli u pacjenta stwierdzono chorobę nerek, lek ten należy stosować zgodnie z zaleceniami
lekarza. Lekarz może podjąć decyzję o dostosowaniu dawkowania.
- Jeśli zaobserwowano jakiekolwiek spowolnienie wzrostu lub niespodziewane przedwczesne
dojrzewanie dziecka, należy skontaktować się z lekarzem.
- U niektórych pacjentów leczonych lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak lek CEZARIUS,
występowały myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójcze. W przypadku objawów depresji i
(lub) myśli samobójczych, należy skontaktować się z lekarzem.
- Jeśli w rodzinie pacjenta albo wcześniej u samego pacjenta występował nieregularny rytm pracy
serca (widoczny w badaniu elektrokardiograficznym), albo jeśli u pacjenta występuje choroba i
(lub) przyjmuje on leki, które powodują skłonność do nieregularnego rytmu pracy serca albo
zaburzeń równowagi elektrolitowej.
Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeżeli którekolwiek z następujących działań
niepożądanych nasili się lub będzie się utrzymywać dłużej niż kilka dni:
- Nieprawidłowe myśli, drażliwość lub bardziej agresywne reakcje niż zwykle bądź istotne zmiany
nastroju lub zachowania zauważone przez pacjenta bądź jego rodzinę i przyjaciół.
- Zaostrzenie padaczki:
W rzadkich przypadkach napady mogą się pogorszyć lub występować częściej, szczególnie
w pierwszym miesiącu po rozpoczęciu leczenia lub zwiększeniu dawki.
W bardzo rzadkiej postaci padaczki o wczesnym początku (padaczki związanej z mutacjami
w genie SCN8A) powodującej różne rodzaje napadów i utratę umiejętności, pacjent może
zauważyć, że napady nadal występują lub nasilają się w trakcie leczenia.
W razie pojawienia się któregokolwiek z tych nowych objawów podczas przyjmowania leku
CEZARIUS, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.
Dzieci i młodzież
Nie jest wskazane stosowanie leku CEZARIUS w monoterapii (samego leku CEZARIUS) u dzieci i
młodzieży w wieku poniżej 16 lat.
Lek CEZARIUS a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Nie przyjmować makrogolu (leku używanego w zaparciach) na godzinę przed i godzinę po
zastosowaniu lewetyracetamu, ponieważ może to zmniejszyć działanie lewetyracetamu.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Lewetyracetam można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy po starannej ocenie lekarz prowadzący uzna
to za konieczne. Nie należy przerywać leczenia bez przedyskutowania tego z lekarzem prowadzącym.
Nie można całkowicie wykluczyć ryzyka wad wrodzonych u płodu. Wyniki dwóch badań nie sugerują
podwyższonego ryzyka autyzmu ani niepełnosprawności intelektualnej u dzieci urodzonych przez
matki leczone lewetyracetamem w czasie ciąży. Niemniej jednak dostępne dane dotyczące wpływu
lewetyracetamu na neurorozwój u dzieci są ograniczone.
Podczas leczenia nie zaleca się karmienia piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek CEZARIUS może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania narzędzi lub maszyn,
gdyż stosowanie leku CEZARIUS może powodować senność. Jest to bardziej prawdopodobne na
początku leczenia lub po zwiększeniu dawki leku. Nie zaleca się prowadzenia pojazdów i obsługi
maszyn, dopóki nie jest znany wpływ leku na zdolność pacjenta do wykonywania tych czynności.
CEZARIUS 100 mg/ml roztwór doustny zawiera maltitol ciekły (E 965)
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
CEZARIUS 100 mg/ml roztwór doustny zawiera metylu parahydroksybenzoesan (E 218)
Lek może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego).
3. Jak stosować lek CEZARIUS
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.
Lek CEZARIUS musi być przyjmowany dwa razy na dobę, rano i wieczorem, mniej więcej o tej
samej porze każdego dnia. Roztwór doustny należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza.
Monoterapia (w wieku od 16 lat)
Dorośli (w wieku ≥ 18 lat) i młodzież (w wieku od 16 lat):
Należy odmierzyć odpowiednią dawkę przy użyciu strzykawki 10 ml dołączonej do opakowania
przeznaczonego dla pacjentów w wieku od 4 lat.
Zalecana dawka: lek CEZARIUS stosuje się dwa razy na dobę, w dwóch równo podzielonych
dawkach; każda z dawek wynosi pomiędzy 5 ml (500 mg) a 15 ml (1500 mg).
Jeżeli pacjent przyjmuje lek CEZARIUS po raz pierwszy, lekarz zaleci najpierw mniejszą dawkę
przez 2 tygodnie, a dopiero potem najmniejszą dawkę dobową.
Leczenie wspomagające
Dawka u dorosłych i młodzieży (w wieku od 12 do 17 lat):
Należy odmierzyć odpowiednią dawkę przy użyciu strzykawki 10 ml dołączonej do opakowania
przeznaczonego dla pacjentów w wieku od 4 lat.
Zalecana dawka: lek CEZARIUS stosuje się dwa razy na dobę, w dwóch równo podzielonych
dawkach; każda z dawek wynosi pomiędzy 5 ml (500 mg) a 15 ml (1500 mg).
Dawka u dzieci w wieku od 6 miesięcy:
Lekarz zaleci najbardziej odpowiednią postać leku CEZARIUS, w zależności od wieku, masy ciała i
dawki.
U dzieci w wieku od 6 miesięcy do 4 lat, odpowiednią dawkę należy odmierzyć za pomocą
dołączonej do opakowania strzykawki o pojemności 3 ml.
U dzieci powyżej 4 lat, odpowiednią dawkę należy odmierzyć za pomocą dołączonej do opakowania
strzykawki o pojemności 10 ml.
Zalecana dawka: lek CEZARIUS stosuje się dwa razy na dobę, w dwóch równo podzielonych
dawkach; każda z dawek wynosi pomiędzy 0,1 ml (10 mg) a 0,3 ml (30 mg) na kilogram masy ciała
dziecka (patrz tabela poniżej zawierająca przykłady dawek).
Dawka u dzieci w wieku od 6 miesięcy:
Masa ciała Dawka początkowa: Dawka maksymalna
0,1 ml/kg mc., dwa razy na dobę 0,3 ml/kg mc., dwa razy na dobę
6 kg 0,6 ml dwa razy na dobę 1,8 ml dwa razy na dobę
8 kg 0,8 ml dwa razy na dobę 2,4 ml dwa razy na dobę
10 kg 1 ml dwa razy na dobę 3 ml dwa razy na dobę
15 kg 1,5 ml dwa razy na dobę 4,5 ml dwa razy na dobę
20 kg 2 ml dwa razy na dobę 6 ml dwa razy na dobę
25 kg 2,5 ml dwa razy na dobę 7,5 ml dwa razy na dobę
od 50 kg 5 ml dwa razy na dobę 15 ml dwa razy na dobę
Dawka u niemowląt (w wieku od 1 do poniżej 6 miesięcy):
U niemowląt w wieku od 1 miesiąca do poniżej 6 miesięcy, należy odmierzyć odpowiednią dawkę
przy użyciu strzykawki 1 ml dołączonej do opakowania.
Zalecana dawka: lek CEZARIUS stosuje się dwa razy na dobę, w dwóch równo podzielonych
dawkach; każda z dawek wynosi pomiędzy 0,07 ml (7 mg) a 0,21 ml (21 mg) na kilogram masy ciała
niemowlęcia (patrz tabela poniżej zawierająca przykłady dawek).
Dawka u niemowląt (w wieku od 1 miesiąca do poniżej 6 miesięcy):
Masa ciała Dawka początkowa: Dawka maksymalna:
0,07 ml/kg mc. dwa razy na dobę 0,21 ml/kg mc. dwa razy na dobę
4 kg 0,3 ml dwa razy na dobę 0,85 ml dwa razy na dobę
5 kg 0,35 ml dwa razy na dobę 1,05 ml dwa razy na dobę
6 kg 0,45 ml dwa razy na dobę 1,25 ml dwa razy na dobę
7 kg 0,5 ml dwa razy na dobę 1,5 ml dwa razy na dobę
Sposób podawania
Po odmierzeniu właściwej dawki za pomocą odpowiedniej strzykawki, lek CEZARIUS roztwór
doustny można dodać do szklanki wody lub do płynu podawanego do picia dziecku za pomocą
butelki. Lek CEZARIUS może być przyjmowany z posiłkiem lub bez posiłku. Po podaniu doustnym
lewetyracetam może pozostawiać gorzki smak.
Instrukcja użycia:
- Otworzyć butelkę: nacisnąć na zakrętkę i obrócić ją przeciwnie do ruchu wskazówek zegara.
- Umieścić nasadkę na szyjce butelki, wcisnąć strzykawkę dozującą w nasadkę.
Upewnić się, czy jest dobrze zamocowana.
- Odwrócić butelkę dnem do góry.
- Napełnić strzykawkę dozującą niewielką ilością roztworu przez pociągnięcie tłoczka w dół, wcisnąć
tłoczek w celu usunięcia pęcherzyków powietrza,
następnie pociągnąć tłoczek w dół, aż do miejsca na podziałce odpowiadającego dawce
roztworu w mililitrach (ml) zaleconej przez lekarza.
- Odwrócić butelkę szyjką do góry. Wyjąć strzykawkę dozującą z nasadki.
- Naciskając na tłoczek opróżnić strzykawkę, wlewając odmierzoną dawkę roztworu do
szklanki z wodą lub do płynu w butelce dla dziecka.
- Podać dziecku do wypicia lek zmieszany z wodą w szklance lub w butelce.
- Zamknąć butelkę plastikową nakrętką.
- Umyć wodą strzykawkę dozującą.
Czas trwania leczenia:
- Lek CEZARIUS przeznaczony jest do leczenia długotrwałego. Należy kontynuować leczenie
lekiem CEZARIUS tak długo, jak zaleci to lekarz.
- Nie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem, ponieważ może to spowodować zwiększenie
częstości napadów.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku CEZARIUS
Możliwe działania niepożądane po przedawkowaniu lewetyracetamu to senność, pobudzenie,
agresywność, obniżona czujność, zahamowanie oddychania i śpiączka.
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza, który
zaleci najbardziej odpowiedni sposób leczenia przedawkowania.
Pominięcie zastosowania leku CEZARIUS
Należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym, jeżeli nie została przyjęta jedna lub więcej dawek
leku. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Przerwanie stosowania leku CEZARIUS
Jeżeli leczenie lekiem CEZARIUS ma zostać przerwane, lek powinien być odstawiany stopniowo, w
celu uniknięcia zwiększenia częstości napadów padaczkowych. Jeśli lekarz zadecyduje o przerwaniu
leczenia, poinformuje także, w jaki sposób należy stopniowo odstawiać lek.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.
4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy niezwłocznie poinformować lekarza lub skontaktować się z najbliższym szpitalnym
oddziałem ratunkowym (SOR) jeśli u pacjenta wystąpią:
- osłabienie, zawroty głowy lub trudności w oddychaniu, ponieważ te objawy mogą oznaczać
ciężką reakcję alergiczną (anafilaksja);
- obrzęk twarzy, ust, języka i gardła (obrzęk Quinckego);
- objawy grypopodobne i wysypka na twarzy a następnie na całym ciele, przebiegająca z wysoką
temperaturą, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych obserwowana w badaniach krwi,
zwiększenie liczby niektórych białych krwinek (eozynofilia), powiększenie węzłów chłonnych
oraz zajęcie innych narządów ciała (wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi -
zespół DRESS);
- objawy takie jak zmniejszone oddawanie moczu, zmęczenie, nudności, wymioty, splątanie i
obrzęk nóg, kostek lub stóp, gdyż może to być oznaka nagłego pogorszenia czynności nerek;
- wysypka na skórze, która może prowadzić do powstawania pęcherzy i wyglądać jak małe tarcze
strzelnicze (ciemny punkt otoczony jaśniejszym obszarem i ciemnym kręgiem dookoła) (rumień
wielopostaciowy);
- rozległa wysypka z pęcherzami i złuszczającą się skórą, występująca głównie w okolicy ust, oczu,
nosa i narządów płciowych (zespół Stevensa-Johnsona);
- cięższa postać wysypki powodująca złuszczanie skóry z ponad 30% powierzchni ciała (martwica
toksyczno-rozpływna naskórka);
- oznaki poważnych zmian psychicznych, lub zauważenie u pacjenta oznak dezorientacji, senności,
niepamięci (utraty pamięci), zaburzeń pamięci (zapominanie), zaburzeń zachowania lub innych
objawów neurologicznych w tym niezamierzonych lub niekontrolowanych ruchów. Mogą to być
objawy encefalopatii.
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to: zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, ból
głowy, zmęczenie i zawroty głowy. Na początku leczenia lub przy zwiększeniu dawki działania
niepożądane, takie jak: senność, zmęczenie lub zawroty głowy, mogą występować częściej. Działania
te powinny z czasem ulec osłabieniu.
Bardzo często: mogące wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów
- zapalenie błony śluzowej nosa i gardła;
- senność, bóle głowy.
Często: mogące wystąpić maksymalnie u 1 na 10 pacjentów
- jadłowstręt (utrata apetytu);
- depresja, uczucie wrogości lub agresywność, lęk, bezsenność, nerwowość lub drażliwość;
- drgawki, zaburzenia równowagi, zawroty głowy (uczucie chwiania się), ospałość (brak energii i
zapału), drżenia (mimowolne drżenie);
- zawroty głowy (uczucie wirowania);
- kaszel;
- ból brzucha, biegunka, dyspepsja (niestrawność), wymioty, nudności;
- wysypka;
- astenia/zmęczenie (znużenie).
Niezbyt często: mogące wystąpić maksymalnie u 1 na 100 pacjentów
- zmniejszenie liczby płytek krwi, zmniejszenie liczby krwinek białych;
- zmniejszenie masy ciała, zwiększenie masy ciała;
- myśli i próby samobójcze, zaburzenia umysłowe, nieprawidłowe zachowanie, omamy, uczucie
złości, dezorientacja, napady paniki, chwiejność emocjonalna/zmiany nastroju, pobudzenie;
- niepamięć (utrata pamięci), zaburzenia pamięci (zapominanie), ataksja (zaburzenie koordynacji
ruchów), parestezja (mrowienie), zaburzenia koncentracji uwagi;
- podwójne widzenie, niewyraźne widzenie;
- podwyższone/nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych;
- utrata włosów, wyprysk, świąd;
- osłabienie mięśni, ból mięśni;
- urazy.
Rzadko: mogące wystąpić maksymalnie u 1 na 1000 pacjentów
- infekcja;
- zmniejszenie liczby wszystkich rodzajów krwinek;
- ciężkie reakcje nadwrażliwości (wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi - zespół
DRESS), obrzęk Quinckego (obrzęk twarzy, ust, języka i gardła);
- zmniejszenie stężenia sodu we krwi;
- samobójstwo, zaburzenia osobowości (zaburzenia zachowania), zaburzenia myślenia (powolne
myślenie, niemożność koncentracji uwagi);
- majaczenie;
- encefalopatia (szczegółowy opis objawów znajduje się w podpunkcie „Należy niezwłocznie
poinformować lekarza”);
- napady mogą się pogorszyć lub występować częściej;
- mimowolne skurcze mięśni głowy tułowia i kończyn, trudności w kontrolowaniu ruchów,
hiperkinezja (nadaktywność);
- zmiana rytmu pracy serca (badanie elektrokardiograficzne);
- zapalenie trzustki;
- zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby;
- nagłe pogorszenie czynności nerek;
- wysypka na skórze, która może powodować powstawanie pęcherzy i wyglądać jak małe tarcze
strzelnicze (ciemny punkt otoczony jaśniejszym obszarem i ciemnym kręgiem dookoła) (rumień
wielopostaciowy), rozległa wysypka z pęcherzami i złuszczającą się skórą, występująca głównie
w okolicy ust, oczu, nosa i narządów płciowych (zespół Stevensa-Johnsona), i cięższa postać
wysypki powodująca złuszczanie skóry z ponad 30 % powierzchni ciała (martwica toksyczno-
rozpływna naskórka);
- rabdomioliza (rozpad mięśni prążkowanych) i związane z tym zwiększenie aktywności
fosfokinazy kreatynowej we krwi. Występowanie jest istotnie częstsze u Japończyków w
porównaniu z innymi pacjentami (nie pochodzącymi z Japonii);
- utykanie lub trudności z chodzeniem;
- występujące jednocześnie: gorączka, sztywność mięśni, niestabilne ciśnienie krwi i częstość akcji
serca, dezorientacja, niski poziom świadomości (mogą być to objawy zaburzenia o nazwie
złośliwy zespół neuroleptyczny). Częstość występowania jest znacząco większa u Japończyków, w
porównaniu z pacjentami niepochodzącymi z Japonii.
Bardzo rzadko: mogące wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 pacjentów
- powtarzające się niechciane myśli lub odczucia lub wewnętrzny przymus do ciągłego
wykonywania tej samej czynności (zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych:
Aleje Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
5. Jak przechowywać lek CEZARIUS
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i butelce. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Nie używać leku dłużej niż do 4 miesięcy po otwarciu butelki.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę co zrobić z lekami, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek CEZARIUS
- Substancją czynną leku jest lewetyracetam. Każdy mililitr roztworu doustnego zawiera 100 mg
lewetyracetamu.
- Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: sodu cytrynian (regulator pH), kwas cytrynowy
(regulator pH), metylu parahydroksybenzoesan (E 218), glicerol (E 422), acesulfam potasowy (E
950), maltitol ciekły (E 965), aromat malinowy (mieszanina substancji aromatycznych, glikol
propylenowy E 1520), woda oczyszczona.
Jak wygląda lek CEZARIUS i co zawiera opakowanie
CEZARIUS roztwór doustny 100 mg/ml jest przejrzystym płynem.
CEZARIUS roztwór doustny (przewidziany do stosowania u dzieci od 4 roku życia, młodzieży i
dorosłych) jest pakowany w butelki ze szkła oranżowego zawierające 300 ml płynu, umieszczone w
tekturowym pudełku razem ze strzykawką dozującą o pojemności 10 ml (skalowaną co 0,25 ml) oraz
nasadką na butelkę.
Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
„PRZEDSIĘBIORSTWO PRODUKCJI FARMACEUTYCZNEJ HASCO-LEK” S.A.
51-131 Wrocław, ul. Żmigrodzka 242 E
Informacja o leku
tel. + 48 (22) 742 00 22
e-mail: informacjaoleku@hasco-lek.pl
Data ostatniej aktualizacji ulotki: 12/2025
Lewetyracetam jest lekiem przeciwpadaczkowym (lekiem stosowanym w leczeniu napadów w
padaczce).
Lek CEZARIUS jest stosowany:
- jako monoterapia (stosowanie samego leku CEZARIUS) u dorosłych i młodzieży w wieku od 16
lat z nowo zdiagnozowaną padaczką, w leczeniu pewnych postaci padaczki. Padaczka to stan, w
którym pacjenci mają powtarzające się napady (drgawki). Lewetyracetam jest stosowany w
leczeniu postaci padaczki, w której napady początkowo wywoływane są w jednej części mózgu,
ale następnie mogą przenieść się na większe obszary obu półkul mózgu (napady częściowe
wtórnie uogólnione lub bez wtórnego uogólnienia). Lekarz przepisał lewetyracetam w celu
zmniejszenia liczby napadów;
- jako dodatkowy lek poza innym lekiem przeciwpadaczkowym:
▪ u dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt w wieku od 1 miesiąca, w leczeniu napadów
częściowych wtórnie uogólnionych lub bez wtórnego uogólnienia,
▪ u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat z młodzieńczą padaczką miokloniczną, w leczeniu
napadów mioklonicznych (krótkie, podobne do wstrząsów skurcze pojedynczych mięśni lub grup
mięśni),
▪ u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat z idiopatyczną padaczką uogólnioną (typ padaczki,
która ma prawdopodobnie podłoże genetyczne), w leczeniu napadów toniczno-klonicznych
pierwotnie uogólnionych (duże napady, w tym utrata świadomości).
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku CEZARIUS
Kiedy nie stosować leku CEZARIUS
- Jeśli pacjent ma uczulenie na lewetyracetam, pochodne pirolidonu lub na którykolwiek z
pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku CEZARIUS należy omówić to z lekarzem.
- Jeśli u pacjenta stwierdzono chorobę nerek, lek ten należy stosować zgodnie z zaleceniami
lekarza. Lekarz może podjąć decyzję o dostosowaniu dawkowania.
- Jeśli zaobserwowano jakiekolwiek spowolnienie wzrostu lub niespodziewane przedwczesne
dojrzewanie dziecka, należy skontaktować się z lekarzem.
- U niektórych pacjentów leczonych lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak lek CEZARIUS,
występowały myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójcze. W przypadku objawów depresji i
(lub) myśli samobójczych, należy skontaktować się z lekarzem.
- Jeśli w rodzinie pacjenta albo wcześniej u samego pacjenta występował nieregularny rytm pracy
serca (widoczny w badaniu elektrokardiograficznym), albo jeśli u pacjenta występuje choroba i
(lub) przyjmuje on leki, które powodują skłonność do nieregularnego rytmu pracy serca albo
zaburzeń równowagi elektrolitowej.
Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeżeli którekolwiek z następujących działań
niepożądanych nasili się lub będzie się utrzymywać dłużej niż kilka dni:
- Nieprawidłowe myśli, drażliwość lub bardziej agresywne reakcje niż zwykle bądź istotne zmiany
nastroju lub zachowania zauważone przez pacjenta bądź jego rodzinę i przyjaciół.
- Zaostrzenie padaczki:
W rzadkich przypadkach napady mogą się pogorszyć lub występować częściej, szczególnie
w pierwszym miesiącu po rozpoczęciu leczenia lub zwiększeniu dawki.
W bardzo rzadkiej postaci padaczki o wczesnym początku (padaczki związanej z mutacjami
w genie SCN8A) powodującej różne rodzaje napadów i utratę umiejętności, pacjent może
zauważyć, że napady nadal występują lub nasilają się w trakcie leczenia.
W razie pojawienia się któregokolwiek z tych nowych objawów podczas przyjmowania leku
CEZARIUS, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.
Dzieci i młodzież
Nie jest wskazane stosowanie leku CEZARIUS w monoterapii (samego leku CEZARIUS) u dzieci i
młodzieży w wieku poniżej 16 lat.
Lek CEZARIUS a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Nie przyjmować makrogolu (leku używanego w zaparciach) na godzinę przed i godzinę po
zastosowaniu lewetyracetamu, ponieważ może to zmniejszyć działanie lewetyracetamu.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Lewetyracetam można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy po starannej ocenie lekarz prowadzący uzna
to za konieczne. Nie należy przerywać leczenia bez przedyskutowania tego z lekarzem prowadzącym.
Nie można całkowicie wykluczyć ryzyka wad wrodzonych u płodu. Wyniki dwóch badań nie sugerują
podwyższonego ryzyka autyzmu ani niepełnosprawności intelektualnej u dzieci urodzonych przez
matki leczone lewetyracetamem w czasie ciąży. Niemniej jednak dostępne dane dotyczące wpływu
lewetyracetamu na neurorozwój u dzieci są ograniczone.
Podczas leczenia nie zaleca się karmienia piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek CEZARIUS może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania narzędzi lub maszyn,
gdyż stosowanie leku CEZARIUS może powodować senność. Jest to bardziej prawdopodobne na
początku leczenia lub po zwiększeniu dawki leku. Nie zaleca się prowadzenia pojazdów i obsługi
maszyn, dopóki nie jest znany wpływ leku na zdolność pacjenta do wykonywania tych czynności.
CEZARIUS 100 mg/ml roztwór doustny zawiera maltitol ciekły (E 965)
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
CEZARIUS 100 mg/ml roztwór doustny zawiera metylu parahydroksybenzoesan (E 218)
Lek może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego).
3. Jak stosować lek CEZARIUS
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.
Lek CEZARIUS musi być przyjmowany dwa razy na dobę, rano i wieczorem, mniej więcej o tej
samej porze każdego dnia. Roztwór doustny należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza.
Monoterapia (w wieku od 16 lat)
Dorośli (w wieku ≥ 18 lat) i młodzież (w wieku od 16 lat):
Należy odmierzyć odpowiednią dawkę przy użyciu strzykawki 10 ml dołączonej do opakowania
przeznaczonego dla pacjentów w wieku od 4 lat.
Zalecana dawka: lek CEZARIUS stosuje się dwa razy na dobę, w dwóch równo podzielonych
dawkach; każda z dawek wynosi pomiędzy 5 ml (500 mg) a 15 ml (1500 mg).
Jeżeli pacjent przyjmuje lek CEZARIUS po raz pierwszy, lekarz zaleci najpierw mniejszą dawkę
przez 2 tygodnie, a dopiero potem najmniejszą dawkę dobową.
Leczenie wspomagające
Dawka u dorosłych i młodzieży (w wieku od 12 do 17 lat):
Należy odmierzyć odpowiednią dawkę przy użyciu strzykawki 10 ml dołączonej do opakowania
przeznaczonego dla pacjentów w wieku od 4 lat.
Zalecana dawka: lek CEZARIUS stosuje się dwa razy na dobę, w dwóch równo podzielonych
dawkach; każda z dawek wynosi pomiędzy 5 ml (500 mg) a 15 ml (1500 mg).
Dawka u dzieci w wieku od 6 miesięcy:
Lekarz zaleci najbardziej odpowiednią postać leku CEZARIUS, w zależności od wieku, masy ciała i
dawki.
U dzieci w wieku od 6 miesięcy do 4 lat, odpowiednią dawkę należy odmierzyć za pomocą
dołączonej do opakowania strzykawki o pojemności 3 ml.
U dzieci powyżej 4 lat, odpowiednią dawkę należy odmierzyć za pomocą dołączonej do opakowania
strzykawki o pojemności 10 ml.
Zalecana dawka: lek CEZARIUS stosuje się dwa razy na dobę, w dwóch równo podzielonych
dawkach; każda z dawek wynosi pomiędzy 0,1 ml (10 mg) a 0,3 ml (30 mg) na kilogram masy ciała
dziecka (patrz tabela poniżej zawierająca przykłady dawek).
Dawka u dzieci w wieku od 6 miesięcy:
Masa ciała Dawka początkowa: Dawka maksymalna
0,1 ml/kg mc., dwa razy na dobę 0,3 ml/kg mc., dwa razy na dobę
6 kg 0,6 ml dwa razy na dobę 1,8 ml dwa razy na dobę
8 kg 0,8 ml dwa razy na dobę 2,4 ml dwa razy na dobę
10 kg 1 ml dwa razy na dobę 3 ml dwa razy na dobę
15 kg 1,5 ml dwa razy na dobę 4,5 ml dwa razy na dobę
20 kg 2 ml dwa razy na dobę 6 ml dwa razy na dobę
25 kg 2,5 ml dwa razy na dobę 7,5 ml dwa razy na dobę
od 50 kg 5 ml dwa razy na dobę 15 ml dwa razy na dobę
Dawka u niemowląt (w wieku od 1 do poniżej 6 miesięcy):
U niemowląt w wieku od 1 miesiąca do poniżej 6 miesięcy, należy odmierzyć odpowiednią dawkę
przy użyciu strzykawki 1 ml dołączonej do opakowania.
Zalecana dawka: lek CEZARIUS stosuje się dwa razy na dobę, w dwóch równo podzielonych
dawkach; każda z dawek wynosi pomiędzy 0,07 ml (7 mg) a 0,21 ml (21 mg) na kilogram masy ciała
niemowlęcia (patrz tabela poniżej zawierająca przykłady dawek).
Dawka u niemowląt (w wieku od 1 miesiąca do poniżej 6 miesięcy):
Masa ciała Dawka początkowa: Dawka maksymalna:
0,07 ml/kg mc. dwa razy na dobę 0,21 ml/kg mc. dwa razy na dobę
4 kg 0,3 ml dwa razy na dobę 0,85 ml dwa razy na dobę
5 kg 0,35 ml dwa razy na dobę 1,05 ml dwa razy na dobę
6 kg 0,45 ml dwa razy na dobę 1,25 ml dwa razy na dobę
7 kg 0,5 ml dwa razy na dobę 1,5 ml dwa razy na dobę
Sposób podawania
Po odmierzeniu właściwej dawki za pomocą odpowiedniej strzykawki, lek CEZARIUS roztwór
doustny można dodać do szklanki wody lub do płynu podawanego do picia dziecku za pomocą
butelki. Lek CEZARIUS może być przyjmowany z posiłkiem lub bez posiłku. Po podaniu doustnym
lewetyracetam może pozostawiać gorzki smak.
Instrukcja użycia:
- Otworzyć butelkę: nacisnąć na zakrętkę i obrócić ją przeciwnie do ruchu wskazówek zegara.
- Umieścić nasadkę na szyjce butelki, wcisnąć strzykawkę dozującą w nasadkę.
Upewnić się, czy jest dobrze zamocowana.
- Odwrócić butelkę dnem do góry.
- Napełnić strzykawkę dozującą niewielką ilością roztworu przez pociągnięcie tłoczka w dół, wcisnąć
tłoczek w celu usunięcia pęcherzyków powietrza,
następnie pociągnąć tłoczek w dół, aż do miejsca na podziałce odpowiadającego dawce
roztworu w mililitrach (ml) zaleconej przez lekarza.
- Odwrócić butelkę szyjką do góry. Wyjąć strzykawkę dozującą z nasadki.
- Naciskając na tłoczek opróżnić strzykawkę, wlewając odmierzoną dawkę roztworu do
szklanki z wodą lub do płynu w butelce dla dziecka.
- Podać dziecku do wypicia lek zmieszany z wodą w szklance lub w butelce.
- Zamknąć butelkę plastikową nakrętką.
- Umyć wodą strzykawkę dozującą.
Czas trwania leczenia:
- Lek CEZARIUS przeznaczony jest do leczenia długotrwałego. Należy kontynuować leczenie
lekiem CEZARIUS tak długo, jak zaleci to lekarz.
- Nie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem, ponieważ może to spowodować zwiększenie
częstości napadów.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku CEZARIUS
Możliwe działania niepożądane po przedawkowaniu lewetyracetamu to senność, pobudzenie,
agresywność, obniżona czujność, zahamowanie oddychania i śpiączka.
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza, który
zaleci najbardziej odpowiedni sposób leczenia przedawkowania.
Pominięcie zastosowania leku CEZARIUS
Należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym, jeżeli nie została przyjęta jedna lub więcej dawek
leku. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Przerwanie stosowania leku CEZARIUS
Jeżeli leczenie lekiem CEZARIUS ma zostać przerwane, lek powinien być odstawiany stopniowo, w
celu uniknięcia zwiększenia częstości napadów padaczkowych. Jeśli lekarz zadecyduje o przerwaniu
leczenia, poinformuje także, w jaki sposób należy stopniowo odstawiać lek.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.
4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy niezwłocznie poinformować lekarza lub skontaktować się z najbliższym szpitalnym
oddziałem ratunkowym (SOR) jeśli u pacjenta wystąpią:
- osłabienie, zawroty głowy lub trudności w oddychaniu, ponieważ te objawy mogą oznaczać
ciężką reakcję alergiczną (anafilaksja);
- obrzęk twarzy, ust, języka i gardła (obrzęk Quinckego);
- objawy grypopodobne i wysypka na twarzy a następnie na całym ciele, przebiegająca z wysoką
temperaturą, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych obserwowana w badaniach krwi,
zwiększenie liczby niektórych białych krwinek (eozynofilia), powiększenie węzłów chłonnych
oraz zajęcie innych narządów ciała (wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi -
zespół DRESS);
- objawy takie jak zmniejszone oddawanie moczu, zmęczenie, nudności, wymioty, splątanie i
obrzęk nóg, kostek lub stóp, gdyż może to być oznaka nagłego pogorszenia czynności nerek;
- wysypka na skórze, która może prowadzić do powstawania pęcherzy i wyglądać jak małe tarcze
strzelnicze (ciemny punkt otoczony jaśniejszym obszarem i ciemnym kręgiem dookoła) (rumień
wielopostaciowy);
- rozległa wysypka z pęcherzami i złuszczającą się skórą, występująca głównie w okolicy ust, oczu,
nosa i narządów płciowych (zespół Stevensa-Johnsona);
- cięższa postać wysypki powodująca złuszczanie skóry z ponad 30% powierzchni ciała (martwica
toksyczno-rozpływna naskórka);
- oznaki poważnych zmian psychicznych, lub zauważenie u pacjenta oznak dezorientacji, senności,
niepamięci (utraty pamięci), zaburzeń pamięci (zapominanie), zaburzeń zachowania lub innych
objawów neurologicznych w tym niezamierzonych lub niekontrolowanych ruchów. Mogą to być
objawy encefalopatii.
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to: zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, ból
głowy, zmęczenie i zawroty głowy. Na początku leczenia lub przy zwiększeniu dawki działania
niepożądane, takie jak: senność, zmęczenie lub zawroty głowy, mogą występować częściej. Działania
te powinny z czasem ulec osłabieniu.
Bardzo często: mogące wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów
- zapalenie błony śluzowej nosa i gardła;
- senność, bóle głowy.
Często: mogące wystąpić maksymalnie u 1 na 10 pacjentów
- jadłowstręt (utrata apetytu);
- depresja, uczucie wrogości lub agresywność, lęk, bezsenność, nerwowość lub drażliwość;
- drgawki, zaburzenia równowagi, zawroty głowy (uczucie chwiania się), ospałość (brak energii i
zapału), drżenia (mimowolne drżenie);
- zawroty głowy (uczucie wirowania);
- kaszel;
- ból brzucha, biegunka, dyspepsja (niestrawność), wymioty, nudności;
- wysypka;
- astenia/zmęczenie (znużenie).
Niezbyt często: mogące wystąpić maksymalnie u 1 na 100 pacjentów
- zmniejszenie liczby płytek krwi, zmniejszenie liczby krwinek białych;
- zmniejszenie masy ciała, zwiększenie masy ciała;
- myśli i próby samobójcze, zaburzenia umysłowe, nieprawidłowe zachowanie, omamy, uczucie
złości, dezorientacja, napady paniki, chwiejność emocjonalna/zmiany nastroju, pobudzenie;
- niepamięć (utrata pamięci), zaburzenia pamięci (zapominanie), ataksja (zaburzenie koordynacji
ruchów), parestezja (mrowienie), zaburzenia koncentracji uwagi;
- podwójne widzenie, niewyraźne widzenie;
- podwyższone/nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych;
- utrata włosów, wyprysk, świąd;
- osłabienie mięśni, ból mięśni;
- urazy.
Rzadko: mogące wystąpić maksymalnie u 1 na 1000 pacjentów
- infekcja;
- zmniejszenie liczby wszystkich rodzajów krwinek;
- ciężkie reakcje nadwrażliwości (wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi - zespół
DRESS), obrzęk Quinckego (obrzęk twarzy, ust, języka i gardła);
- zmniejszenie stężenia sodu we krwi;
- samobójstwo, zaburzenia osobowości (zaburzenia zachowania), zaburzenia myślenia (powolne
myślenie, niemożność koncentracji uwagi);
- majaczenie;
- encefalopatia (szczegółowy opis objawów znajduje się w podpunkcie „Należy niezwłocznie
poinformować lekarza”);
- napady mogą się pogorszyć lub występować częściej;
- mimowolne skurcze mięśni głowy tułowia i kończyn, trudności w kontrolowaniu ruchów,
hiperkinezja (nadaktywność);
- zmiana rytmu pracy serca (badanie elektrokardiograficzne);
- zapalenie trzustki;
- zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby;
- nagłe pogorszenie czynności nerek;
- wysypka na skórze, która może powodować powstawanie pęcherzy i wyglądać jak małe tarcze
strzelnicze (ciemny punkt otoczony jaśniejszym obszarem i ciemnym kręgiem dookoła) (rumień
wielopostaciowy), rozległa wysypka z pęcherzami i złuszczającą się skórą, występująca głównie
w okolicy ust, oczu, nosa i narządów płciowych (zespół Stevensa-Johnsona), i cięższa postać
wysypki powodująca złuszczanie skóry z ponad 30 % powierzchni ciała (martwica toksyczno-
rozpływna naskórka);
- rabdomioliza (rozpad mięśni prążkowanych) i związane z tym zwiększenie aktywności
fosfokinazy kreatynowej we krwi. Występowanie jest istotnie częstsze u Japończyków w
porównaniu z innymi pacjentami (nie pochodzącymi z Japonii);
- utykanie lub trudności z chodzeniem;
- występujące jednocześnie: gorączka, sztywność mięśni, niestabilne ciśnienie krwi i częstość akcji
serca, dezorientacja, niski poziom świadomości (mogą być to objawy zaburzenia o nazwie
złośliwy zespół neuroleptyczny). Częstość występowania jest znacząco większa u Japończyków, w
porównaniu z pacjentami niepochodzącymi z Japonii.
Bardzo rzadko: mogące wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 pacjentów
- powtarzające się niechciane myśli lub odczucia lub wewnętrzny przymus do ciągłego
wykonywania tej samej czynności (zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych:
Aleje Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
5. Jak przechowywać lek CEZARIUS
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i butelce. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Nie używać leku dłużej niż do 4 miesięcy po otwarciu butelki.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę co zrobić z lekami, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek CEZARIUS
- Substancją czynną leku jest lewetyracetam. Każdy mililitr roztworu doustnego zawiera 100 mg
lewetyracetamu.
- Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: sodu cytrynian (regulator pH), kwas cytrynowy
(regulator pH), metylu parahydroksybenzoesan (E 218), glicerol (E 422), acesulfam potasowy (E
950), maltitol ciekły (E 965), aromat malinowy (mieszanina substancji aromatycznych, glikol
propylenowy E 1520), woda oczyszczona.
Jak wygląda lek CEZARIUS i co zawiera opakowanie
CEZARIUS roztwór doustny 100 mg/ml jest przejrzystym płynem.
CEZARIUS roztwór doustny (przewidziany do stosowania u dzieci od 4 roku życia, młodzieży i
dorosłych) jest pakowany w butelki ze szkła oranżowego zawierające 300 ml płynu, umieszczone w
tekturowym pudełku razem ze strzykawką dozującą o pojemności 10 ml (skalowaną co 0,25 ml) oraz
nasadką na butelkę.
Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
„PRZEDSIĘBIORSTWO PRODUKCJI FARMACEUTYCZNEJ HASCO-LEK” S.A.
51-131 Wrocław, ul. Żmigrodzka 242 E
Informacja o leku
tel. + 48 (22) 742 00 22
e-mail: informacjaoleku@hasco-lek.pl
Data ostatniej aktualizacji ulotki: 12/2025
Dane o lekach i suplementach diety dostarcza ![](data:image/svg+xml,%3Csvg xmlns="http://www.w3.org/2000/svg" viewBox="0 0 100 70"%3E%3C/svg%3E)
