W skrócie: |
Ciecierzyca a cieciorka
Ciecierzyca, zwana także cieciorką i grochem włoskim, to jedna z najstarszych roślin konsumpcyjnych na świecie. Jest uprawiana od tysięcy lat. Rosnącą obecnie popularność warzywo zawdzięcza walorom kulinarnym i imponującym właściwościom zdrowotnym, z powodu których często zaliczane jest do tzw. superżywności (ang. superfoods).
Białko w ciecierzycy
Podobnie jak inne rośliny strączkowe, ciecierzyca to dobre źródło białka. W 100 g ugotowanej cieciorki jest go około 8,86 proc. Białko ciecierzycy jest źródłem niemal wszystkich niezbędnych aminokwasów.
Niezbędne (egzogenne) aminokwasy to takie, które musimy przyjmować z pożywieniem, bo nie są syntetyzowane w naszym organizmie.
Ciecierzyca, podobnie jak inna żywność pochodzenia roślinnego nie zawiera wszystkich niezbędnych aminokwasów. Dlatego w diecie powinny być zawarte również inne źródła białka – w tym zboża, orzechy i nasiona, inne strączkowe (np. soja, groch, soczewica, fasola).
Ze względu na zawartość białka wysokiej jakości, ciecierzyca powinna figurować w menu wegetarian i wegan. Warto jednak, by znalazła się też w jadłospisie wszystkich innych. Rośliny strączkowe mają bowiem korzystny wpływ na zdrowie.
Zobacz również:
- Na czym polega wegetarianizm
- Czym zastąpić mięso? Jakie są źródła białka w diecie wegetariańskiej
- Czy warto stosować Superfoods?
Wartości odżywcze ciecierzycy
Poza białkiem ciecierzyca zawiera m.in. „dobre” węglowodany (czyli złożone), witaminy A, C, E i z grupy B, oraz wiele związków mineralnych, np. żelazo, miedź, mangan, cynk, fosfor, wapń, magnez i potas.
Cieciorka jest też źródłem antyoksydantów, które neutralizują niekorzystne działanie wolnych rodników. Badania wykazują, że jadłospis bogaty w antyoksydanty może zmniejszać ryzyko choroby niedokrwiennej serca oraz mieć właściwości przeciwnowotworowe.
Groch włoski dostarcza także steroli roślinnych i dużej ilości błonnika pokarmowego. Ten ostatni m.in. zapobiega zaparciom oraz może wpływać korzystnie na profil lipidowy i stężenie glukozy we krwi. Błonnik stanowi też swego rodzaju pokarm dla korzystnych bakterii jelitowych.
Uważa się również, że dieta o wyższym spożyciu błonniku zmniejsza ryzyko zachorowania na nowotwory jelita grubego. Jednak warto mieć na uwadze, że w przypadku dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego bądź zalecenia przez lekarza stosowania diety łatwostrawnej – cieciorka, jak i inne rośliny strączkowe, nie jest niestety wskazana.
Jak gotować ciecierzycę?
Część osób obawia się sięgać po strączki. Ma to związek z ich ciężkostrawnością i nieprzyjemnymi objawami ze strony przewodu pokarmowego (zwłaszcza wzdęć), które mogą wywoływać. Warto zatem wiedzieć, że sposobem na zmniejszenie ciężkostrawności i wiatropędności nasion roślin strączkowych jest użycie właściwych technik obróbki kulinarnej, czyli:
- odpowiednio długie moczenie,
- wymiana wody po moczeniu – nie należy gotować cieciorki w tej samej wodzie, której była moczona,
- gotowanie przez pierwsze 20 minut bez przykrycia na dużym ogniu,
- dodawanie do gotowania liści laurowych lub kminku,
- solenie dopiero pod koniec gotowania.

Ciecierzyca kalorie
Ugotowana ciecierzyca dostarcza 164 kcal/100 g. Ponadto zawiera mało tłuszczów. Dzięki sporej zawartości białka i błonnika jest również niezmiernie sycąca, co powoduje zmniejszenie apetytu i w konsekwencji może prowadzić do redukcji spożycia kalorii z innych źródeł. Dlatego po cieciorkę można sięgać bez obaw o przytycie.
Co więcej może przynieść korzyść w odchudzaniu – podobnie jak dodatek do jadłospisu innych roślin strączkowych.
W badaniu obserwacyjnym NHANES osoby spożywające cieciorkę/hummus miały niższe ryzyko wystąpienia otyłości i hiperglikemii w porównaniu z osobami niespożywającymi ich wcale.
Ciecierzyca indeks glikemiczny
Ciecierzyca jest też dobrym wyborem dla osób z cukrzycą, bo ma niski indeks glikemiczny (IG). Dla gotowanej cieciorki wynosi on 28. Wykazano, że diety z dużą zawartością produktów o niskim IG pomagają kontrolować stężenie glukozy we krwi. Regularne jedzenie strączków może sprzyjać zapobieganiu rozwojowi cukrzycy typu 2 i otyłości.
Ciecierzyca a serce
Ciecierzyca powinna być też składnikiem jadłospisu osób z chorobami sercowo-naczyniowymi. Udowodniono, że jedzenie roślin strączkowych zmniejsza stężenie cholesterolu całkowitego i cholesterolu LDL (tego „złego”).
Składniki zawarte w cieciorce mają też korzystny wpływ na ciśnienie krwi. Z tych samych powodów regularne spożywanie ciecierzycy i innych suchych nasion roślin strączkowych może zmniejszać ryzyko rozwoju chorób układu krążenia.
Jak smakuje ciecierzyca?
Ciecierzyca ma łagodny, orzechowy smak. Znajduje wszechstronne zastosowanie w kuchni. Można ją gotować, dusić, smażyć, piec, a nawet kisić. Zrobisz z niej gulasz, zupę albo pastę. Dodaje również smaku sałatkom czy kanapkom. Ciecierzyca to także składnik falefeli i hummusu.
Hummus przepis
| Sprawdź przepis na hummus |
By przygotować klasyczny hummus, zmiksuj na gładką masę:
|
Zblenduj ugotowaną cieciorkę z pastą tahini, czosnkiem, sokiem z cytryny, kuminem i solą. Gdy masa będzie już dość gładka, stopniowo dolewaj wody i mieszaj – hummus będzie stopniowo jaśniał – aż uzyskasz pożądaną konsystencję hummusu.
Gotowe! Przełóż hummus do naczynia. Polej go niewielką ilością oliwy i posyp kuminem lub natką pietruszki. Jedz z pokrojonymi w słupki warzywami lub z pieczywem.
Przeczytaj też:
Referencje:
czytelniamedyczna.pl/6111,hummus-troch-egzotyki-na-talerzu.html (dostęp 05.02.2020)
Jarosz red., Dietetyka. Żywność i żywienie w prewencji i leczeniu, Warszawa 2016, 2017, s. 71-73.
Cieślowska, P. Cieślowska, Superfoods, czyli żywność o wysokiej wartości odżywczej, Warszawa, s. 34-36.
Budzyk, Hummusy i pasty, Kraków 2017, s. 30, 46.
Wallace TC, Murray R, Zelman KM. The Nutritional Value and Health Benefits of Chickpeas and Hummus. Nutrients. 2016;8(12):766. Published 2016 Nov 29. doi:10.3390/nu8120766
Ciecierzyca - najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Czy ciecierzyca może być dobrym wyborem dla osób aktywnych fizycznie?
Czy ciecierzyca może wspierać pracę układu nerwowego?
Czy ciecierzyca nadaje się do diety osób unikających glutenu?
Prezentowanych informacji o charakterze medycznym nie należy traktować jako wytycznych postępowania medycznego w stosunku do każdego pacjenta. O postępowaniu medycznym, w tym o zakresie i częstotliwości badań diagnostycznych i/lub procedur terapeutycznych decyduje lekarz indywidualnie, zgodnie ze wskazaniami medycznymi, które ustala po zapoznaniu się ze stanem pacjenta. Lekarz podejmuje decyzję w porozumieniu z pacjentem. W przypadku chęci realizacji badań nieobjętych wskazaniami lekarskimi, pacjent ma możliwość ich odpłatnego wykonania. Należy potwierdzić przy zakupie badania szczegóły do jego przygotowania. |
