Abaktal® tabl. powl.(400 mg) - 10 szt.

Opakowanie

10 szt.

Producent

Sandoz

Opis

produkt wydawany z apteki na podstawie recepty

Refundowany

Nie

Rodzaj

tabl. powl.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: 400 mg co 12 h, podczas posiłku. W leczeniu niepowikłanej rzeżączki: pojedyncza dawka 800 mg. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby: 400 mg co 24-48 h, monitorując stężenie pefloksacyny we krwi. U pacjentów w podeszłym wieku należy stosować mniejsze dawki pefloksacyny; ponieważ nie można dzielić tabl. powl, ta postać leku nie jest odpowiednia do stosowania w tej grupie pacjentów. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna zmiana dawkowania. Pefloksacyna nie jest usuwana metodą hemodializy, dlatego nie jest konieczne podanie dodatkowej dawki po zakończeniu dializy.

Zastosowanie

Leczenie następujących zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na pefloksacynę: zakażenia układu oddechowego; zakażenia układu moczowego; zakażenia ucha, nosa i gardła; zakażenia układu pokarmowego i dróg żółciowych; zakażenia kości i stawów; zakażenia skóry; posocznica i zapalenie wsierdzia; zakażenia opon mózgowo-rdzeniowych. Pefloksacyna jest skuteczna w leczeniu zakażeń, zarówno stosowana w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi antybiotykami. Jest również skuteczna w leczeniu i zapobieganiu zakażeniom u pacjentów z osłabioną odpornością.

Treść ulotki

1. Co to jest Abaktal i w jakim celu się go stosuje.

Roztwór do infuzji Abaktal zawiera substancję czynną – pefloksacynę, syntetyczny lek bakteriobójczy
z grupy fluorochinolonów. Charakteryzuje się on szerokim zakresem działania przeciwbakteryjnego
i silnie działa na bakterie tlenowe Gram-ujemne i gronkowce (w tym szczepy oporne na metycylinę).

Stosowanie leku Abaktal jest wskazane w leczeniu następujących zakażeń wywołanych przez
drobnoustroje wrażliwe na pefloksacynę:
- zakażenia układu oddechowego
- zakażenia układu moczowego
- zakażenia ucha, nosa i gardła
- zakażenia układu pokarmowego i dróg żółciowych
- zakażenia kości i stawów
- zakażenia skóry
- posocznica i zapalenie wsierdzia
- zakażenia opon mózgowo-rdzeniowych

Abaktal jest skuteczny w leczeniu zakażeń, zarówno stosowany w monoterapii (jako jedyny lek), jak
i razem z innymi antybiotykami. Jest on również skuteczny w leczeniu i zapobieganiu zakażeniom
u pacjentów z osłabioną odpornością.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Abaktal.

Kiedy nie stosować leku Abaktal i poinformować lekarza:
-
jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na pefloksacynę, inny antybiotyk z grupy chinolonów
   lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjentka jest w ciąży, może zajść w ciążę lub przypuszcza, że jest w ciąży;
- jeśli pacjentka karmi piersią;
- jeśli pacjent miał kiedykolwiek problem ze ścięgnami, np. zapalenie ścięgna związane z leczeniem
  antybiotykiem chinolonowym;
- jeśli u pacjenta stwierdzono niedobór enzymu zwanego dehydrogenazą glukozo-6-fosforanową;
- jeśli pacjent ma chorobę ośrodkowego układu nerwowego (padaczka, miażdżyca mózgowych
naczyń krwionośnych);
- u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat (w okresie wzrastania).

Jeśli którekolwiek z powyższych stwierdzeń dotyczy pacjenta, nie należy stosować tego leku. W razie wątpliwości należy przed zastosowaniem leku skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Abaktal należy omówić to z lekarzem, jeśli:
-
pacjent jest w podeszłym wieku (ma co najmniej 65 lat);
- u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby;
- pacjent choruje na miastenię (chorobę, która powoduje osłabienie niektórych mięśni);
- u pacjenta występuje skłonność do drgawek;
- u pacjenta występowały zaburzenia przepływu mózgowego, zmiany w strukturze mózgu lub udar;
- pacjent miał kiedykolwiek zaburzenia czynności serca, w tym zaburzenia rytmu (widoczne w badaniu EKG – badaniu aktywności elektrycznej serca);
- pacjent choruje na cukrzycę;
- u pacjenta stwierdzono niedobór enzymu dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej – u pacjentów leczonych lewofloksacyną może to prowadzić do rozpadu krwinek czerwonych.

Ponadto, jeśli w czasie stosowania leku u pacjenta wystąpią opisane niżej objawy, należy ponownie
zwrócić się do lekarza:
- ból lub obrzęk w okolicy ścięgna; mogą to być objawy zapalenia ścięgna lub zerwania ścięgna i mogą wystąpić podczas leczenia lub po kilku miesiącach od jego zakończenia; może być
konieczne przerwanie stosowania leku; aby tego uniknąć, nie należy w czasie leczenia wykonywać
nadmiernego wysiłku fizycznego;
- wysypka na skórze, trudności w oddychaniu lub inne objawy uczulenia – może to być reakcja
alergiczna na ten lek i może być konieczna natychmiastowa pomoc medyczna (patrz także punkt
4);
- uczucie osłabienia, drętwienie lub mrowienie rąk i nóg lub mięśni twarzy; mogą to być objawy
uszkodzenia nerwów i może być konieczne przerwanie leczenia;
- biegunka, zwłaszcza ciężka, uporczywa i (lub) krwawa, która może wystąpić w trakcie leczenia lub
w ciągu kilku tygodni od jego zakończenia; należy o tym natychmiast poinformować lekarza, gdyż
może to być objaw rzekomobłoniastego zapalenia jelit – ciężkiego powikłania związanego ze
stosowaniem antybiotyku; przeciwwskazane jest przyjmowanie leków hamujących ruchy jelit;
- objawy kolejnego zakażenia, np. grzybiczego.

Jeśli podczas stosowania leku wystąpią u pacjenta zaburzenia widzenia lub jakiekolwiek objawy
dotyczące oczu, należy niezwłocznie skonsultować się z okulistą.

Ochrona skóry przed światłem
Podczas stosowania tego leku oraz przez co najmniej 4 dni od zakończenia leczenia należy unikać
bezpośredniego światła słonecznego i promieniowania ultrafioletowego, gdyż skóra staje się bardziej
wrażliwa na światło i u osób, które nie przestrzegają poniższych zasad, mogą wystąpić poparzenia lub
pęcherze:
- należy stosować kremy z filtrem o wysokim współczynniku ochrony,
- należy zawsze nosić nakrycie głowy i odzież osłaniającą skórę rąk i nóg,
- nie opalać się z użyciem lamp ani w solariach.

Abaktal a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Abaktal i inne leki mogą wzajemnie
wpływać na swoje działanie.

Jest to szczególnie ważne, jeśli pacjent stosuje którykolwiek z następujących leków:
- teofilina (lek stosowany u pacjentów z trudnościami w oddychaniu);
- doustne leki przeciwzakrzepowe (leki zapobiegające powstawaniu zakrzepów krwi);
- kortykosteroidy (leki stosowane w stanach zapalnych), gdyż mogą zwiększać podatność na
zapalenie i (lub) zerwanie ścięgien.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych
U osób leczonych pefloksacyną mogą występować fałszywie dodatnie wyniki oznaczeń silnych leków
przeciwbólowych (tzw. opioidów) w moczu.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli kobieta jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Stosowanie leku Abaktal u kobiet w ciąży i karmiących piersią jest przeciwwskazane.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Abaktal może zaburzać koncentrację. W rzadkich przypadkach może upośledzać zdolność
prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Mogą wystąpić takie działania niepożądane,
zaburzające sprawność psychofizyczną, jak: drgawki, ból i zawroty głowy, splątanie, dezorientacja.
Przed podjęciem tych czynności należy poznać reakcję organizmu na lek, a w razie wątpliwości
poradzić się lekarza.

Abaktal zawiera alkohol benzylowy i pirosiarczyn sodu
Jedna ampułka (5 ml) leku Abaktal zawiera 45 mg alkoholu benzylowego.

Jedna ampułka (5 ml) leku Abaktal zawiera 25 mg pirosiarczynu sodu. Lek rzadko może powodować
ciężkie reakcje nadwrażliwości i skurcz oskrzeli.

3. Jak stosować Abaktal

Abaktal jest lekiem przeznaczonym do stosowania w szpitalu. Podawany jest przez personel
medyczny.
Lek wskazany jest do stosowania tylko u dorosłych.

Lek w dawce 400 mg jest podawany co 12 godzin w powolnej, trwającej godzinę infuzji dożylnej.
W celu szybszego uzyskania skutecznego stężenia leku we krwi leczenie można rozpocząć od podania
dawki nasycającej 800 mg.

W zapobieganiu zakażeniom po zabiegach chirurgicznych podaje się 400 do 800 mg pefloksacyny na
godzinę przed zabiegiem.

Pacjenci w podeszłym wieku oraz pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i (lub) nerek
Informacje dotyczące dawkowania znajdują się na końcu ulotki, w części przeznaczonej dla
fachowego personelu medycznego.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Abaktal
Jest mało prawdopodobne, aby personel medyczny podał pacjentowi zbyt dużą dawkę leku. Jeśli
jednak pacjent przypuszcza, że otrzymał za dużo leku Abaktal, powinien natychmiast zgłosić to
lekarzowi lub pielęgniarce.

Pominięcie zastosowania dawki leku
Jeżeli pacjent nie jest pewny, czy otrzymał lek, powinien skontaktować się z lekarzem lub
pielęgniarką. Ważne jest otrzymanie wszystkich zaleconych dawek leku.

Przerwanie stosowania leku Abaktal
Personel medyczny będzie podawał lek tak długo, jak to jest konieczne i nie przerwie jego stosowania
wcześniej, niż zalecił to lekarz, nawet jeśli pacjent czuje się już lepiej. Do zniszczenia wszystkich
drobnoustrojów, które wywołały chorobę, potrzebny jest określony czas stosowania leku. Zbyt
wczesne odstawienie leku może spowodować nawrót zakażenia.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza, pielęgniarki lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

W razie wystąpienia następujących działań niepożądanych należy natychmiast przerwać podawanie
leku i zwrócić się do lekarza:
-
obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej, języka, oczu lub gardła
- trudności w oddychaniu

Są to objawy ciężkiej reakcji alergicznej i konieczne jest podjęcie natychmiastowego leczenia,
zazwyczaj w szpitalu.

Częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób):
- trudności w zasypianiu
- ból brzucha, nudności, wymioty
- pokrzywka
- ból stawów, ból mięśni

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób):
- duża liczba szczególnego rodzaju krwinek białych (eozynofilia)
- zawroty głowy
- ból głowy
- biegunka
- zwiększona wrażliwość skóry na światło słoneczne i promieniowanie ultrafioletowe (fotowrażliwość)

Rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób):
- łatwiejsze powstawanie siniaków i krwawienie na skutek zmniejszenia liczby płytek krwi (małopłytkowość)
- widzenie lub słyszenie nieistniejących rzeczy (omamy), drażliwość
- rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (ciężkie powikłanie związane ze stosowaniem antybiotyku, objawiające się wodnistą biegunką, która może zawierać krew, również z kurczami
brzucha i wysoką gorączką)
- zwiększenie aktywności niektórych enzymów wątrobowych we krwi
- nieprawidłowe wyniki badań krwi na skutek zaburzeń czynności wątroby (zwiększone stężenie bilirubiny)
- zaczerwienienie skóry (rumień), świąd

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):
- ostra niewydolność nerek
- oddzielanie się paznokcia od łożyska pod wpływem działania światła

Działania niepożądane występujące z nieznaną częstością (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych):
- zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (niedokrwistość): może spowodować bladość lub zażółcenie skóry na skutek uszkodzenia krwinek czerwonych, mała liczba krwinek białych (leukopenia), zmniejszenie liczby krwinek wszystkich rodzajów (pancytopenia)
- uczucie splątania, drgawki
- dezorientacja
- uporczywy ból głowy z zaburzeniami widzenia lub bez takich zaburzeń (nadciśnienie śródczaszkowe), zwłaszcza u młodych pacjentów po długotrwałym stosowaniu pefloksacyny
- nagły skurcz mięśni (mioklonie)
- koszmary senne
- zaburzenia czucia (odczucie łaskotania, świąd lub mrowienie bez wyraźnej przyczyny)
- odczucie bólu, pieczenia drętwienia (neuropatia)
- nasilenie miastenii
- fioletowe plamy na skórze (plamica naczyniowa)
- wstrząs anafilaktyczny (ciężka, nagła reakcja alergiczna)
- obrzęk naczynioruchowy (obrzęk skóry i położonych pod nią tkanek w okolicy twarzy, warg, jamy ustnej, języka, oczu lub gardła)
- ciężkie reakcje skórne przebiegające z łuszczeniem i pęcherzami (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella)
- zapalenie ścięgna, zerwanie ścięgna
- wysięk do stawu

Jeśli wystąpią reakcje nadwrażliwości lub w razie podejrzenia zapalenia ścięgien, leczenie należy
niezwłocznie przerwać. Po podaniu dożylnym może wystąpić zapalenie żyły.

5. Jak przechowywać Abaktal

- Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
- Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
- Przechowywać w temperaturze do 25ºC, chronić od światła.
- Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Abaktal
Substancją czynną leku jest pefloksacyna. 1 ml roztworu do infuzji zawiera 80 mg pefloksacyny
(w postaci mezylanu pefloksacyny). 5 ml roztworu do infuzji (1 ampułka) zawiera 400 mg
pefloksacyny (w postaci mezylanu pefloksacyny).
Pozostałe składniki to: kwas askorbowy, sodu pirosiarczyn, disodu edetynian, alkohol benzylowy,
sodu wodorowęglan (do ustalenia pH), woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda Abaktal i co zawiera opakowanie
Abaktal jest przezroczystym roztworem barwy żółtawej lub żółtej, bez widocznych
nierozpuszczalnych cząstek.
Opakowanie zawiera 10 ampułek po 5 ml.

Podmiot odpowiedzialny
Sandoz GmbH
Biochemiestrasse 10
A-6250 Kundl, Austria

Wytwórca
Lek Pharmaceuticals d.d.
Verovškova 57
1526 Ljubljana, Słowenia

Lek S.A.
ul. Podlipie 16
95-010 Stryków

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do:
Sandoz Polska Sp. z o.o.
ul. Domaniewska 50 C
02-672 Warszawa
tel. (22) 209 70 00

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego

Dawkowanie


Abaktal należy podawać w dawce 400 mg co 12 godzin, w powolnej, trwającej godzinę infuzji
dożylnej.
W celu szybszego uzyskania skutecznego stężenia leku we krwi, na początku leczenia podaje się
dawkę nasycającą 800 mg.
W zapobieganiu zakażeniom związanym z zabiegami chirurgicznymi zaleca się podanie od 400 do
800 mg pefloksacyny na godzinę przed zabiegiem.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się zmniejszenie dawki pefloksacyny. W pierwszym dniu
leczenia zaleca się podanie dawki nasycającej 400 mg dwa razy na dobę, a w kolejnych dniach 200 mg
dwa razy na dobę.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Dawka stosowana u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wynosi 8 mg/kg mc. i należy ją
podawać w trwającej godzinę infuzji dożylnej:
- raz na dobę (jeśli występuje żółtaczka);
- co 36 godzin (jeśli występuje wodobrzusze);
- co 48 godzin (jeśli występuje żółtaczka i wodobrzusze).

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek wydalanie pefloksacyny pozostaje praktycznie
niezmienione, ponieważ główną drogą eliminacji jest wątroba. Dlatego u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek nie jest konieczna zmiana dawkowania.
Pefloksacyna nie jest usuwana metodą hemodializy, dlatego nie jest konieczne podanie dodatkowej
dawki po zakończeniu dializy.

Dzieci i młodzież

Stosowanie produktu Abaktal u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat jest przeciwwskazane.

Sposób podawania

Zawartość jednej ampułki (400 mg) należy przed podaniem rozcieńczyć 250 ml 5% roztworu glukozy.
Nie rozcieńczać produktu leczniczego Abaktal roztworem chlorku sodu ani roztworem zawierającym
jony chlorkowe.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Abaktal

Przedawkowanie pefloksacyny może wywoływać przede wszystkim neuropsychiczne objawy
podmiotowe i przedmiotowe u pacjentów z istniejącymi wcześniej zaburzeniami czynności nerek na
skutek przewlekłego śródmiąższowego zapalenia nerek.
Niezbędne jest utrzymanie odpowiedniego nawodnienia i ścisła obserwacja stanu pacjenta. Leczenie
jest objawowe.
Hemodializa nie jest odpowiednią metodą usuwania chinolonów z organizmu.


Dane o lekach i suplementach diety dostarcza