Tasmar tabl. powl.(100 mg) - 100 szt.

Opakowanie

100 szt.

Producent

Viatris Healthcare

Opis

produkt wydawany z apteki na podstawie recepty zastrzeżonej

Refundowany

Nie

Rodzaj

tabl. powl.

Dawkowanie

W celu zapewnienia właściwej oceny korzyści i ryzyka, terapia preparatem powinna być rozpoczynana wyłącznie przez lekarzy mających doświadczenie w leczeniu zaawansowanych postaci choroby Parkinsona. Preparatu nie należy przepisywać bez szczegółowego omówienia z pacjentem ryzyka wiążącego się ze stosowaniem tego leku. Podawanie preparatu należy przerwać, jeżeli w ciągu 3 tyg. od rozpoczęcia jego stosowania bez względu na zastosowaną dawkę nie stwierdzi się istotnej poprawy klinicznej. Doustnie: 3 razy na dobę. Pierwsza dawka tolkaponu przyjmowana danego dnia powinna być podawana razem z pierwszą dawką preparatu zawierającego lewodopę, kolejne dawki powinny być podawane po około 6 i 12 h później. Zalecana dawka wynosi 100 mg 3 razy na dobę, zawsze w skojarzeniu z preparatami zawierającymi lewodopę/benzerazyd lub lewodopę/karbidopę. Jedynie w wyjątkowych przypadkach, kiedy oczekiwane zwiększenie korzyści klinicznych uzasadnia podjęcie ryzyka wystąpienia uszkodzenia wątroby, dawka leku może być zwiększona do 200 mg 3 razy na dobę. Maksymalna dawka lecznicza preparatu 200 mg 3 razy na dobę nie powinna być przekraczana ze względu na brak danych wskazujących na większą skuteczność terapii podczas stosowania większych dawek. Ponieważ tolkapon zmniejsza rozkład lewodopy w organizmie, po rozpoczęciu terapii tolkaponem może być konieczne zmniejszenie dawki dobowej lewodopy - zazwyczaj o około 30%. W przypadku przerwania leczenia tolkaponem z powodu występowania objawów niepożądanych związanych ze zbyt dużymi dawkami lewodopy, nie należy zmniejszać dawki lewodopy. U chorych, u których przyczyna przerwania leczenia tolkaponem jest inna niż objawy związane ze zbyt dużymi dawkami lewodopy, może zaistnieć konieczność zwiększenia dawki lewodopy do poziomu równego lub większego niż przed rozpoczęciem terapii tolkaponem, szczególnie u osób, u których po rozpoczęciu leczenia tolkaponem istotnie zmniejszono dawkę lewodopy. Dostosowanie dawki lewodopy jest najczęściej konieczne w ciągu 1-2 dni od przerwania podawania tolkaponu. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek oraz u osób w podeszłym wieku nie jest wymagane dostosowywanie dawkowania tolkaponu. Ostrożnie stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CCr <30 ml in). Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobą wątroby lub ze zwiększoną aktywnością enzymów wątrobowych w surowicy. Czynność wątroby powinna być oceniona przed rozpoczęciem leczenia preparatem, a następnie monitorowana co 2 tyg. w ciągu pierwszego roku terapii, co 4 tyg. w ciągu kolejnych 6 miesięcy, a potem co 8 tyg. W przypadku zwiększenia dawki leku do 200 mg 3 razy na dobę, monitorowania aktywności enzymów wątrobowych należy dokonać przed zwiększeniem dawki, a następnie powtórzyć wg schematu przedstawionego powyżej. Leczenie preparatem należy natychmiast przerwać w przypadku stwierdzenia zwiększenia aktywności AlAT i AspAT powyżej GGN lub pojawienia się objawów przedmiotowych i podmiotowych wskazujących na rozpoczynającą się niewydolność wątroby. Sposób podania. Tabletki należy połykać w całości, niezależnie od posiłków.

Zastosowanie

Leczenie skojarzone z preparatami zawierającymi lewodopę/benzerazyd lub lewodopę/karbidopę u pacjentów odpowiadających na leczenie lewodopą, z idiopatyczną postacią choroby Parkinsona i towarzyszącymi fluktuacjami ruchowymi, w przypadkach braku reakcji lub nietolerancji innych inhibitorów COMT.
Ze względu na ryzyko wystąpienia ostrego uszkodzenia wątroby, mogącego prowadzić do zgonu chorego, tolkapon nie powinien być lekiem wspomagającym pierwszego wyboru stosowanym w terapii skojarzonej z preparatami zawierającymi lewodopę/benzerazyd lub lewodopę/karbidopę.

Treść ulotki

1. Co to jest lek Tasmar i w jakim celu się go stosuje

W leczeniu choroby Parkinsona Tasmar stosuje się jednocześnie z lekami zawierającymi lewodopę (w postaci
lewodopy/benzerazydu lub lewodopy/karbidopy).

Tasmar stosuje się, gdy wszystkie inne leki nie pozwoliły ustabilizować objawów choroby Parkinsona. Pacjent
stosuje już lewodopę w leczeniu choroby Parkinsona.

Naturalne białko (enzym) w organizmie (COMT) katecholo-O-metylotransferaza rozkłada lewodopę. Tasmar
blokuje ten enzym i w ten sposób spowalnia rozkład lewodopy. Oznacza to, że stosowanie leku Tasmar wraz z
lewodopą (w połączeniach lewodopa/benzerazyd lub lewodopa/karbidopa) może zmniejszać objawy choroby
Parkinsona.2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku

Tasmar Kiedy nie stosować leku Tasmar:
- jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby lub zwiększona aktywność enzymów wątrobowych
- jeśli u pacjenta występują ciężkie ruchy mimowolne (dyskineza)
- jeśli u pacjenta występowały w przeszłości ciężkie objawy sztywnienia mięśni, gorączka lub
 splątanie (złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN)) i/lub uszkodzenie tkanki mięśni poprzecznie
 prążkowanych (rabdomioliza nie związana z urazem) lub gorączka (hipertermia)
- jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na substancję czynną tolkapon lub którykolwiek z
 pozostałych składników leku Tasmar
- jeśli u pacjenta występuje szczególny typ guza rdzenia nadnerczy (guz chromochłonny rdzenia
 nadnerczy)
- jeśli pacjent stosuje niektóre leki w leczeniu depresji i lęku, zwane nieselektywnymi
 inhibitorami monoaminooksydazy (MAO).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Tasmar należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Pacjent nie powinien rozpoczynać przyjmowania leku Tasmar, zanim lekarz:
- nie wyjaśni mu, jakie ryzyko wiąże się ze stosowaniem leku Tasmar
- nie wyjaśni mu, w jaki sposób można zminimalizować to ryzyko
- nie odpowie na wszelkie pytania pacjenta
- jeśli pacjentka jest w ciąży lub próbuje zajść w ciążę. Lekarz omówi ryzyko i korzyści związane z
 przyjmowaniem leku Tasmar w czasie ciąży. Nie badano efektów działania leku Tasmar
 u niemowląt. Podczas przyjmowania leku Tasmar nie należy karmić piersią niemowląt.

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent, jego rodzina lub opiekunowie zauważą u pacjenta nietypowe dla niego
przymusowe albo niepohamowane zachowania lub jeśli nie jest on w stanie oprzeć się impulsowi, pokusie albo
przymusowi wykonania pewnych działań, które mogą zaszkodzić jemu lub innym osobom. Zachowania te określa
się jako zaburzenia kontroli impulsu i można do nich zaliczyć uzależnienie od hazardu, nieumiarkowane jedzenie
lub niepohamowane wydawanie pieniędzy, nadmierny popęd płciowy lub wzmożone zainteresowanie seksem, w
tym częstsze myśli i odczucia z nim związane. Lekarz może uznać za konieczne zmodyfikowanie leczenia.
Tasmar stosuje się tylko wtedy, gdy wszystkie inne leki nie pozwoliły ustabilizować objawów choroby Parkinsona.

Ponadto lekarz przerwie terapię lekiem Tasmar, jeśli po 3 tygodniach nie nastąpi poprawa na tyle istotna, aby
usprawiedliwić ryzyko związane z dalszym leczeniem.

Uszkodzenie wątroby
Tasmar może powodować rzadkie, ale mogące prowadzić do zgonu, uszkodzenie wątroby. Do uszkodzenia
wątroby dochodzi najczęściej po 1. a przed 6. miesiącem stosowania leku. Należy również zauważyć, że kobiety są
obciążone większym ryzykiem uszkodzenia wątroby. Z tego względu należy rozważyć zastosowanie poniższych
środków ochronnych.

Przed rozpoczęciem leczenia:
Aby ograniczyć ryzyko uszkodzenia wątroby, pacjent nie powinien stosować leku Tasmar:
- w przypadku choroby wątroby
- w przypadku zwiększonej aktywności wątroby w badaniach krwi wykonanych przed rozpoczęciem terapii
 (oznaczenia aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) i aminotransferazy asparaginianowej (AspAT)).

W trakcie leczenia:
W trakcie leczenia należy wykonywać badania krwi w następujących przedziałach czasowych:
- co 2 tygodnie podczas pierwszych 12 miesięcy leczenia,
- co 4 tygodnie przez następne 6 miesięcy leczenia,
- co 8 tygodni w późniejszych okresach leczenia.
W razie nieprawidłowości wyników badania krwi, należy przerwać leczenie.

Stosowanie leku Tasmar może niekiedy prowadzić do zaburzeń czynności wątroby. Dlatego też należy
natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią objawy takie jak: nudności, wymioty, ból żołądka
(szczególnie powyżej wątroby, w prawej górnej części), utrata łaknienia, osłabienie, gorączka, ciemne zabarwienie
moczu, żółtaczka (zażółcenie skóry lub oczu) albo szybkie męczenie się.
Jeśli podczas wcześniejszej terapii lekiem Tasmar wystąpiło ostre uszkodzenie wątroby, wówczas lek Tasmar nie
powinien być ponownie wprowadzany do leczenia.

ZZN (złośliwy zespół neuroleptyczny)
Podczas stosowania leku Tasmar mogą wystąpić objawy złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN). ZZN
objawia się niektórymi lub wszystkimi z poniższych objawów:
- ciężka sztywność mięśni, nagłe i krótkie ruchy mięśni, ramion lub nóg oraz bolesność mięśni.
 Uszkodzenie mięśni może niekiedy powodować ciemne zabarwienie moczu.
- inne ważne objawy to wysoka gorączka i splątanie.

W rzadkich przypadkach po nagłym zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku Tasmar lub innych leków
stosowanych w chorobie Parkinsona mogą wystąpić ciężkie objawy, takie jak sztywność mięśni, gorączka lub
splątanie. W razie ich wystąpienia należy poinformować o tym swojego lekarza.

Należy rozważyć zastosowanie następujących środków ochronnych.

Przed rozpoczęciem leczenia:
W celu zmniejszenia ryzyka ZZN pacjent nie powinien przyjmować leku Tasmar, jeśli lekarz rozpozna ciężkie
ruchy mimowolne (dyskinezę) lub wcześniejszą chorobę, którą mógł być ZZN. Należy poinformować swojego
lekarza o wszystkich lekach przyjmowanych na receptę lub bez recepty, gdyż niektóre z nich mogą zwiększać
ryzyko wystąpienia ZZN.

W trakcie leczenia:
Jeśli wystąpią opisane powyżej objawy, które mogą świadczyć o zespole ZZN, należy natychmiast zgłosić je
swojemu lekarzowi.

Bez wiedzy lekarza nie należy odstawiać leku Tasmar ani jakichkolwiek innych leków stosowanych w chorobie
Parkinsona, gdyż może to zwiększać ryzyko wystąpienia zespołu ZZN.

Należy także poinformować lekarza:
- jeśli z chorobą Parkinsona współistnieje jakakolwiek inna choroba;
- jeśli pacjent ma uczulenie na inne leki, pokarmy lub barwniki;
- jeśli wkrótce po rozpoczęciu leczenia i podczas terapii lekiem Tasmar występują objawy będące
 następstwem działania lewodopy, takie jak ruchy mimowolne (dyskineza) i nudności.

W razie pogorszenia samopoczucia należy skontaktować się z lekarzem, gdyż konieczne może się okazać
zmniejszenie dawki lewodopy.

Dzieci i młodzież
Tasmar nie jest zalecany do stosowania u dzieci poniżej 18 lat ze względu na niewystarczającą ilość danych
dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Brak istotnego wskazania do stosowania u dzieci i młodzieży.

Lek Tasmar a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich przyjmowanych obecnie lub ostatnio lekach,
również tych, które wydawane są bez recepty (leki dostępne bez recepty lub zioła).

Należy poinformować lekarza o wszystkich stosowanych lekach, a w szczególności o:
- lekach przeciwdepresyjnych
- afa-metyldopie (stosowana w leczeniu podwyższonego ciśnienia krwi)
- apomorfinie (stosowana w chorobie Parkinsona)
- dobutaminie (stosowana w leczeniu przewlekłych chorób serca)
- adrenalinie i izoprenalinie (oba stosowane w zawale serca)
- lekach przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna (zapobiega tworzeniu zakrzepów). W tym przypadku
 lekarz może przeprowadzać regularne badania krwi, aby oceniać jej krzepliwość.

Jeśli pacjent udaje się do szpitala lub lekarz przepisuje mu nowy leku, należy powiedzieć lekarzowi o
przyjmowaniu leku Tasmar.

Stosowanie leku Tasmar z jedzeniem, piciem i alkoholem
Tasmar można przyjmować niezależnie od posiłków.
Tasmar należy popijać 1 szklanką wody.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty. Należy powiadomić lekarza o istniejącej
lub planowanej ciąży. Lekarz omówi ryzyko i korzyści związane z przyjmowaniem leku Tasmar w czasie
ciąży.

Nie badano efektów działania leku Tasmar u niemowląt. Podczas przyjmowania leku Tasmar nie należy karmić
piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Sama choroba Parkinsona może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługę maszyn, toteż
zagadnienie to należy omówić z lekarzem.

Tasmar wpływa na objawy choroby Parkinsona.
Tasmar zastosowany z innymi lekami przeciw parkinsonizmowi może powodować nadmierną senność
(ospałość) i epizody nagłego zaśnięcia (można nagle zasnąć). Z tego powodu nie wolno kierować pojazdami ani 
obsługiwać maszyn do momentu ustąpienia nawracających epizodów i senności.

Tasmar zawiera laktozę i sód
Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z
lekarzaem przed przyjęciem leku.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.3. Jak stosować lek Tasmar

Lek Tasmar należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.

Dawka i częstość podawania
Lekarz powinien zawsze rozpocząć terapię od standardowej dawki (100 mg (1 tabletka)) trzy razy na dobę.

Jeśli po trzech tygodniach od rozpoczęcia leczenia nie nastąpi poprawa, wówczas lek Tasmar powinien zostać
odstawiony.

W celu zwiększenia skuteczności lekarz może zwiększyć dawkę jedynie do 2 tabletek 3 razy na dobę (200 mg
trzy razy na dobę), jeśli poprawa w zakresie kontroli objawów choroby Parkinsona przeważa nad spodziewanym
zwiększeniem działań niepożądanych. Działania niepożądane występujące po większej dawce leku mogą często
być ciężkie i dotyczyć czynności wątroby. Jeśli podczas trzech tygodni stosowania zwiększonej dawki leku nie
nastąpi poprawa, lekarz powinien zalecić przerwanie terapii lekiem Tasmar.

Na początku oraz w trakcie stosowania leku Tasmar może zajść potrzeba zmiany dawki lewodopy. Lekarz zaleci
odpowiednie postępowanie.

Jak stosować lek:
Połknąć lek Tasmar, popijając 1 szklanką wody.
Tabletek nie należy łamać ani kruszyć.
Pierwszą dawkę leku Tasmar należy przyjmować rano wraz z innym lekiem stosowanym w chorobie Parkinsona,
‘lewodopą’.
Kolejne dawki leku Tasmar należy przyjmować 6 i 12 godzin później.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Pora dnia                                Dawka                              Uwagi
-----------------------------------------------------------------------------------------------------

Rano                              1 tabletka powlekana           Razem z pierwszą w danym dniu dawką
                                          Tasmar                                    ‘lewodopy’
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
W ciągu dnia                   1 tabletka powlekana
                                          Tasmar
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Wieczorem                      1 tabletka powlekana
                                           Tasmar
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Tasmar
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub zgłosić się do szpitala, gdyż może zaistnieć
konieczność pilnego nadzoru medycznego. W razie pomyłkowego przyjęcia tego leku przez
inną osobę, należy również natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala, ponieważ
osoba ta może wymagać pilnego nadzoru medycznego.

Objawami przedawkowania mogą być: nudności, wymioty, zawroty głowy i trudności z oddychaniem.

Pominięcie zastosowania leku Tasmar
Należy przyjąć dawkę możliwie najszybciej po uświadomieniu sobie faktu jej pominięcia, a następnie
przyjmować lek o zwykłych porach. Jeśli jednak przyjęcie kolejnej dawki nastąpiłoby bezpośrednio po
pominiętej, nie należy uzupełniać pominiętej dawki. Nie wolno przyjmować podwójnej dawki leku w celu
zrekompensowania pominiętych pojedynczych dawek. Jeśli zapomniano przyjąć kilka dawek, należy
poinformować o tym lekarza i postępować zgodnie z jego wskazówkami.

Przerwanie stosowania leku Tasmar
Nie wolno zmniejszać dawki leku ani odstawiać go bez zalecenia lekarza. Należy zawsze przestrzegać zaleceń
dotyczących czasu trwania leczenia lekiem Tasmar.4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Częstość występowania wymienionych poniżej działań niepożądanych określa się zgodnie z następującą
konwencją:

Bardzo często dotyczy więcej niż 1 na 10 pacjentów
Często dotyczy od 1 do 10 na 100 pacjentów
Niezbyt często dotyczy od 1 do 10 na 1 000 pacjentów
Rzadko dotyczy od 1 do 10 na 10 000 pacjentów
Bardzo rzadko dotyczy mniej niż 1 pacjenta na 10 000
Nieznana częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych

Należy jak najszybciej poinformować lekarza lub farmaceutę:
- jeśli podczas stosowania leku Tasmar występuje pogorszenie samopoczucia;
- jeśli występują objawy, takie jak nudności, wymioty, ból brzucha, utrata łaknienia, osłabienie,
 gorączka, ciemne zabarwienie moczu lub żółtaczka, ponieważ niezbyt często obserwowano
 zaburzenia pracy wątroby, a czasami ciężkie zapalenie wątroby;
- jeśli pacjent zauważy ciemne zabarwienie moczu, ponieważ może to być objaw uszkodzenia mięśni lub
 wątroby. Inne przebarwienie żółtego moczu jest zazwyczaj nieszkodliwe;
- jeśli u pacjenta wystąpi przewlekła lub ciężka biegunka.

Wkrótce po rozpoczęciu leczenia i podczas terapii lekiem Tasmar mogą wystąpić objawy spowodowane przez
działanie lewodopy, takie jak ruchy mimowolne i nudności. Dlatego w razie pogorszenia samopoczucia należy
skontaktować się z lekarzem, gdyż konieczna może się okazać zmiana dawki lewodopy.

Inne możliwe działania niepożądane:

Bardzo często:
- ruchy mimowolne (dyskineza)
- nudności, zmniejszenie łaknienia, biegunka
- ból głowy, zawroty głowy
- problemy ze snem, bezsenność
- zawroty głowy po przyjęciu postawy pionowej, omdlenia (zaburzenia ortostatyczne), splątanie oraz
 omamy
- zaburzenia ruchu z mimowolnymi skurczami mięśni lub nieprawidłowym ustawieniem części ciała
 (dystonia)
- intensywne marzenia senne

Często:
- ból w klatce piersiowej
- zaparcia, niestrawność, ból żołądka, wymioty, suchość w jamie ustnej
- omdlenia
- zwiększone pocenie
- grypa i objawy grypopodobne
- ograniczenie aktywności ruchowej (hipokineza)
- zakażenia górnych dróg oddechowych
- zwiększenie stężenia specyficznych enzymów wątrobowych
- przebarwienie moczu

Niezbyt często
- uszkodzenie wątroby, w rzadkich przypadkach ze skutkiem śmiertelnym

Rzadko:
- ciężkie objawy sztywności mięśni, gorączka lub splątanie (złośliwy zespół neuroleptyczny) po nagłym
 zmniejszeniu dawki lub odstawianiu leków stosowanych w chorobie Parkinsona
- zaburzenia kontroli impulsów (niezdolność odparcia impulsu, który może być szkodliwy)

Może to dotyczyć:
 - silnego przymusu niepohamowanego uprawiania hazardu, mimo poważnych osobistych lub rodzinnych
   konsekwencji.
 - zmienionych lub zwiększonych zainteresowań oraz zachowań seksualnych o dużym
   znaczeniu dla pacjenta lub innych osób, np. czynności związanych z nasilonym popędem seksualnym.
 - niekontrolowanego kupowania lub nadmiernego wydawania pieniędzy.
 - napadowego objadania się (spożywania ogromnych ilości jedzenia w krótkim czasie) lub kompulsyjnego
   jedzenia (spożywania większej ilości jedzenia niż normalnie oraz większych ilości niż jest potrzebne do
   zaspokojenia głodu).

W razie wystąpienia któregokolwiek z wymienionych zachowań należy powiadomić lekarza, aby omówić
możliwe sposoby złagodzenia objawów lub radzenia sobie z nimi.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce,
należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do
„krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.5. Jak przechowywać lek Tasmar

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować leku Tasmar po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

Brak szczególnych zaleceń dotyczących przechowywania.

Nie stosować leku Tasmar, jeśli zauważy się, że tabletki są uszkodzone.6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Tasmar
- Substancj ą czynną leku jest tolkapon (100 mg w każdej tabletce powlekanej).
- Inne składniki leku to:
 Rdzeń tabletki: wapnia wodorofosforan, celuloza mikrokrystaliczna, powidon K30,
 karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza jednowodna (patrz punkt 2 „Tasmar zawiera lakotozę”, talk,
 magnezu stearynian.
 Powłoka tabletki: metylohydroksypropyloceluloza, talk, tlenek żelaza żółty, etyloceluloza, tytanu
 dwutlenek (E 171), triacetyna, sodu laurylosiarczan.

Jak wygląda lek Tasmar i co zawiera opakowanie
Lek Tasmar to tabletki powlekane owalnego kształtu, o barwie bladożółtej do jasnożółtej. Na jednej stronie
wygrawerowane są napisy „TASMAR” i „100”. Lek Tasmar dostarczany jest w postaci tabletek powlekanych
zawierających 100 mg tolkaponu. Jest dostępny w blistrach w opakowaniach po 30 lub 60 tabletek i w szklanych
butelkach w opakowaniach po 30, 60, 100 oraz 200 tabletek powlekanych.

Nie wszystkie wielkości opakowań mogą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Viatris Healthcare Limited
Damastown Industrial Park
Mulhuddart
Dublin 15
DUBLIN
Irlandia

Wytwórca
ICN Polfa Rzeszów S.A.
ul. Przemysłowa 2 35-105
Rzeszów Polska

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela
podmiotu odpowiedzialnego.

België/Belgique/Belgien
Viatris
Tél/Tel: +32 (0) 26586100

Lietuva
Viatris UAB
Tel: + 370 52051288

България
Майлан ЕООД
Тел.: +359 2 44 55400

Luxembourg/Luxemburg
ViatrisTél/Tel: +32 (0) 26586100
Belgique/Belgien

Česká republika
Viatris CZ s.r.o.
Tel: +420 222 004 400

Magyarország
Viatris Healthcare Kft.
H-1138 Budapest,
Váci út 150.
Tel.: +36 1 465 2100

Danmark
Viatris ApS
Tlf: +45 28 11 69 32

Malta
V.J. Salomone Pharma Limited
Tel: +356 21220174

Deutschland
Viatris Healthcare GmbH
Tel: + 49 8000700800

Nederland
Mylan Healthcare B.V.
Krijgsman 20
NL-1186 DM Amstelveen
Tel: +31 20 426 33 00

Eesti
Viatris OÜ
Tel: +372 6363 052

Norge
Viatris AS
Tlf: +47 66 75 33 00

Ελλάδα
Viatris Hellas Ltd
Τηλ: +30210 010 0002

Österreich
Viatris Austria GmbH
Guglgasse 15
A-1110 Wien
Tel: + 43 1 86 390

España
Viatris Pharmaceuticals, S.L.
Tel: +34 900 102 712

Polska
Viatris Healthcare Sp. z o.o.
ul. Postępu 21B
02-676 Warszawa
Tel.: +48 22 546 64 00

France
Viatris Santé
Tél: +33 140 80 15 55

Portugal
Viatris Healthcare, Lda
Av. D. João II,
Edifício Atlantis, nº 44C – 7.3 e 7.4
1990-095 Lisboa
Tel:+351 214 127 200

Hrvatska
Viatris Hrvatska d.o.o.
Tel: +385 1 23 50 599

România
BGP PRODUCTS SRL
Tel: +40372 579 000

Ireland
Viatris Limited
Tel: +353 18711600

Slovenija
Viatris d.o.o.
Tel: +386 1 23 63 180

Ísland
Icepharma hf.
Sími: +354 540 8000

Slovenská republika
Viatris Slovakia s.r.o.
Tel: +421 2 32 199 100

Italia
Viatris Italia
Via Vittor Pisani, 20
20124 Milano
Tel: +39 (0) 2 612 46921

Suomi/Finland
Viatris Oy
Puh/Tel: +358 20 720 9555

Κύπρος
CPO Pharmaceuticals Limited
Τηλ: +357 22863100

Sverige
Viatris AB
Tel: +46 (0) 8 630 19 00

Latvija
Viatris SIA
Tel: +371 67616137

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków
http://www.ema.europa.eu

Dane o lekach i suplementach diety dostarcza