Ramistad 5 tabl.(5 mg) - 28 szt.

Opakowanie

28 szt.

Producent

Stada Arzneimittel

Opis

produkt wydawany z apteki na podstawie recepty

Refundowany

Tak

Rodzaj

tabl.

Kwota refundowana

8.64

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Nadciśnienie tętnicze. Indywidualnie w zależności od profilu pacjenta i kontroli ciśnienia tętniczego. Lek może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z lekami hipotensyjnymi z innych grup. Dawka początkowa wynosi 2,5 mg na dobę. W grupie pacjentów z silną aktywacją układu RAA może dojść do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego po podaniu dawki początkowej; w tej grupie pacjentów dawka początkowa wynosi 1,25 mg a leczenie należy rozpoczynać pod kontrolą lekarza. Dawka może być zwiększona dwukrotnie w okresie od 2 do 4 tyg. w celu osiągnięcia docelowych wartości ciśnienia tętniczego. Dawka maksymalna wynosi 10 mg/dobę. Lek jest zwykle podawany raz na dobę. Zapobieganie chorobom układu sercowo-naczyniowego. Dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę. Dawkę należy stopniowo zwiększać w zależności od tolerancji pacjenta. Zaleca się podwojenie dawki po 1-2 tyg. leczenia, a po kolejnych 2-3 tyg. zwiększenie do docelowej dawki podtrzymującej 10 mg raz na dobę. Leczenie choroby nerek u pacjentów z cukrzycą i mikroalbuminurią. Dawka początkowa wynosi 1,25 mg raz na dobę. Dawkę należy stopniowo zwiększać. Zaleca się podwojenie dawki do 2,5 mg raz na dobę po 2 tyg. leczenia, a następnie do 5 mg po kolejnych 2 tyg. Leczenie choroby nerek u pacjentów z cukrzycą z przynajmniej jednym czynnikiem ryzyka sercowo-naczyniowego. Dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę. Dawka powinna być stopniowo zwiększana w zależności od tolerancji pacjenta. Zalecane jest podwojenie dawki do 5 mg raz na dobę po 1-2 tyg. leczenia, a następnie do 10 mg po kolejnych 2-3 tyg. Dawka docelowa wynosi 10 mg/dobę. Nefropatia o etiologii innej niż cukrzycowa określona na podstawie białkomoczu ≥ 3 g/dobę. Dawka początkowa wynosi 1,25 mg raz na dobę. Dawkę należy stopniowo zwiększać. Zaleca się podwojenie dawki do 2,5 mg raz na dobę po 2 tyg. leczenia, a następnie do 5 mg po kolejnych 2 tyg. Objawowa niewydolność serca. U pacjentów stabilnych, których stan ustabilizowano lekiem moczopędnym zalecana dawka początkowa wynosi 1,25 mg raz na dobę. Podwajanie dawki powinno być przeprowadzane co 1-2 tyg., do maksymalnej dawki 10 mg/dobę. Preferowane jest podawanie preparatu w 2 dawkach podzielonych. Prewencja wtórna po ostrym zawale mięśnia sercowego z niewydolnością serca. U pacjenta stabilnego klinicznie i hemodynamicznie po 48 h od ostrego zawału mięśnia sercowego dawka początkowa wynosi 2,5 mg 2 razy na dobę przez 3 dni. Jeśli początkowa dawka 2,5 mg jest źle tolerowana, należy podawać 1,25 mg 2 razy na dobę przez 2 dni przed zwiększeniem dawki do 2,5 mg, a następnie 5 mg 2 razy na dobę. Jeżeli nie można zwiększyć dawki do 2,5 mg 2 razy na dobę, należy zaprzestać leczenia. Dawka dobowa powinna być stopniowo podwajana w odstępach od 1 do 3 dni, aż do osiągnięcia dawki docelowej 5 mg 2 razy na dobę. W miarę możliwości dawka podtrzymująca powinna być podawana w 2 dawkach podzielonych. Brak wystarczających danych dotyczących leczenia pacjentów z ciężką (NYHA IV) niewydolnością serca bezpośrednio po zawale; w przypadku podjęcia decyzji dotyczącej leczenia pacjentów z tej grupy, zalecane jest rozpoczynanie leczenia od dawki 1,25 mg raz na dobę (wskazane jest zachowanie szczególnej ostrożności podczas zwiększania dawek). Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów leczonych lekami moczopędnymi, po włączeniu ramiprylu może wystąpić niedociśnienie. Jeśli jest to możliwe, leki moczopędne powinny być odstawione 2-3 dni przed rozpoczęciem leczenia ramiprylem. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, u których stosowane są diuretyki, leczenie ramiprylem należy rozpoczynać od dawki 1,25 mg. Należy kontrolować czynność nerek i stężenie potasu we krwi. Dalsze dawkowanie preparatu powinno być ustalane w zależności od docelowych wartości ciśnienia tętniczego. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dobowa dawka powinna być ustalana na podstawie klirensu kreatyniny (CCr) - CCr ≥ 60 ml/min: dawka początkowa bez zmian, maksymalna dawka dobowa 10 mg; CCr 30-60 ml/min: dawka początkowa bez zmian, maksymalna dawka dobowa 5 mg; CCr 10-30 ml/min: dawka początkowa 1,25 mg/dobę, maksymalna dawka dobowa 5 mg; u hemodializowanych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym dawka początkowa wynosi 1,25 mg/dobę a maksymalna dawka dobowa 5 mg, lek powinien być podawany kilka godzin po zakończeniu hemodializy. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczenie należy rozpoczynać tylko pod ścisłą kontrolą lekarską, a maksymalna dawka dobowa wynosi 2,5 mg. U pacjentów w podeszłym wieku dawki początkowe powinny być mniejsze, a zwiększanie dawek bardziej stopniowe, należy rozważyć zastosowanie dawki początkowej 1,25 mg. Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania ramiprylu u dzieci; brak zaleceń dotyczących dawkowania. Sposób podania. Lek można przyjmować przed, w trakcie lub po posiłku, należy podawać z płynami, o stałej porze dnia. Tabletek nie należy żuć ani kruszyć. Tabletki można podzielić na równe dawki.

Zastosowanie

Leczenie nadciśnienia tętniczego. Profilaktyka chorób układu sercowo-naczyniowego: zmniejszenie chorobowości i umieralności z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów z jawną chorobą układu sercowo-naczyniowego o etiologii miażdżycowej (choroba niedokrwienna serca lub udar bądź choroba naczyń obwodowych w wywiadzie) lub z cukrzycą i przynajmniej jednym sercowo-naczyniowym czynnikiem ryzyka. Leczenie chorób nerek: początkowe stadium cukrzycowej nefropatii kłębuszkowej stwierdzone na podstawie obecności mikroalbuminurii, jawna nefropatia cukrzycowa stwierdzona na podstawie białkomoczu u pacjentów z przynajmniej jednym czynnikiem ryzyka sercowo-naczyniowego, jawna nefropatia kłębuszkowa o etiologii innej niż cukrzycowa stwierdzona na podstawie białkomoczu ≥3 g/dobę. Leczenie objawowej niewydolności serca. Prewencja wtórna u pacjentów po ostrym zawale mięśnia sercowego: zmniejszenie umieralności w ostrej fazie zawału u pacjentów z objawami klinicznymi niewydolności serca - preparat należy włączyć do leczenia w okresie >48 h od wystąpienia ostrego zawału mięśnia sercowego.

Treść ulotki

1. Co to jest lek Ramistad i w jakim celu się go stosuje

Lek Ramistad zawiera ramipryl. Należy on do grupy leków nazywanych inhibitorami enzymu
konwertującego angiotensynę (inhibitorami ACE).

Lek Ramistad działa poprzez:
- zmniejszanie wytwarzania substancji mogących podwyższać ciśnienie tętnicze,
- zmniejszanie napięcia i rozszerzanie naczyń krwionośnych,
- ułatwianie sercu pompowania krwi w organizmie.

Lek Ramistad może być stosowany:
- w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego (nadciśnienia tętniczego),
- w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia zawału serca lub udaru mózgu,
- w celu zmniejszenia ryzyka lub opóźnienia pogorszenia czynności nerek (u pacjentów
  z cukrzycą lub bez cukrzycy),
- w leczeniu serca, gdy nie pompuje ono krwi w ilości wystarczającej na potrzeby organizmu
  (niewydolność serca),
- w leczeniu po zawale serca powikłanym niewydolnością serca.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ramistad

Kiedy nie stosować leku Ramistad
- Jeśli pacjent ma uczulenie na ramipryl, inny lek z grupy inhibitorów ACE lub którykolwiek z
  pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
  Objawami reakcji uczuleniowej (alergicznej) mogą być: wysypka, trudności w połykaniu lub
  oddychaniu, obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka.
- Jeżeli u pacjenta wystąpiła kiedykolwiek ciężka reakcja alergiczna nazywana „obrzękiem
  naczynioruchowym”. Do jej objawów należą: świąd, pokrzywka, czerwone plamy na rękach,
  stopach i gardle, obrzęk gardła i języka, obrzęki w okolicy oczu i ust, trudności w oddychaniu
  i połykaniu.
- Jeśli u pacjenta wykonywano dializę lub inny typ filtracji krwi. W zależności od rodzaju
  używanego aparatu, lek Ramistad może nie być odpowiednim lekiem.
- Jeśli u pacjenta stwierdzono choroby nerek związane ze zmniejszonym dopływem krwi do
  nerek (zwężenie tętnicy nerkowej).
- W okresie ostatnich 6 miesięcy ciąży (patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią” poniżej). Jeśli
  ciśnienie tętnicze jest bardzo niskie lub niestabilne. Lekarz powinien dokonać oceny ciśnienia.
- Jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
  ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.

Jeżeli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, nie należy stosować leku Ramistad.
W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy skontaktować się z lekarzem przed
rozpoczęciem przyjmowania leku Ramistad.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Ramistad należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeżeli:
- u pacjenta występują choroby serca, wątroby lub nerek,
- u pacjenta niedawno nastąpiła utrata znacznej ilości elektrolitów lub płynów (na skutek
  wymiotów, biegunki, większej niż zwykle potliwości, stosowania diety zawierającej mało soli,
  przyjmowania leków moczopędnych (diuretyków) przez dłuższy czas lub dializoterapii),
- pacjent ma być poddany leczeniu zmniejszającemu reakcje alergiczne na jad pszczół lub os
  (odczulanie),
- pacjent ma otrzymać leki stosowane w znieczuleniu. Mogą być one stosowane w czasie
  zabiegów operacyjnych lub stomatologicznych. Konieczne może być zaprzestanie leczenia
  lekiem Ramistad na dzień przed zabiegiem, w razie wątpliwości należy skontaktować się
  z lekarzem,
- u pacjenta stwierdzono duże stężenie potasu we krwi (w wynikach badań krwi),
- jeśli pacjent przyjmuje leki lub ma objawy, które mogą obniżać stężenie sodu we krwi. Lekarz
  może przeprowadzać regularne badania krwi, szczególnie w celu sprawdzenia stężenia sodu we
  krwi, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku,
- jeśli pacjent przyjmuje leki zwane mTOR inhibitory (np. temsyrolimus w leczeniu raka,
  ewerolimus lub sirolimus stosowane w celu uniknięcia odrzucenia przeszczepionych narządów)
  lub wildagliptynę (stosowaną w leczeniu cukrzycy typu II), ponieważ mogą one zwiększać
  ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego (gwałtowny obrzęk podskórny w okolicach
  takich jak gardło), poważne reakcje alergiczne,
- u pacjenta stwierdzono kolagenozę, taką jak twardzina lub toczeń rumieniowaty układowy,
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, stosowanych w leczeniu wysokiego
  ciśnienia krwi:
  - antagonistę receptora angiotensyny II (ang. Angiotensin Receptor Blockers, ARB) (znane
  również jako sartany – na przykład walsartan, telmisartan, irbesartan), zwłaszcza jeśli
  pacjent ma zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą,
  - aliskiren.

Lekarz prowadzący może monitorować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów (np.
potasu) we krwi w regularnych odstępach czasu.
Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Ramistad”.

Należy poinformować lekarza o podejrzeniu (lub planowaniu) ciąży. Nie zaleca się stosowania leku
Ramistad w okresie pierwszych 3 miesięcy ciąży. Lek stosowany powyżej trzeciego miesiąca ciąży
może poważnie zaszkodzić dziecku (patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią” poniżej).

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Ramistad u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ponieważ nie
ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności ramiprylu w tej grupie wiekowej.

Jeżeli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta (lub istnieją co do tego wątpliwości),
przed rozpoczęciem przyjmowania leku Ramistad należy skontaktować się z lekarzem.

Ramistad a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Lek Ramistad może wpływać
na działanie innych leków, a inne leki mogą wpływać na działanie leku Ramistad.

Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu któregokolwiek z poniższych leków. Mogą one
osłabiać działanie leku Ramistad:
- Leki stosowane przeciwbólowo i przeciwzapalnie (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne
  [NLPZ], takie jak ibuprofen lub indometacyna i kwas acetylosalicylowy).
- Leki stosowane w leczeniu niskiego ciśnienia tętniczego, wstrząsu, niewydolności serca, astmy
  lub alergii, takie jak efedryna, noradrenalina lub adrenalina. Konieczne będzie monitorowanie
  ciśnienia tętniczego przez lekarza.

Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu któregokolwiek z poniższych leków. Mogą one
zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych w przypadku jednoczesnego stosowania
z lekiem Ramistad:
- Leki stosowane przeciwbólowo i przeciwzapalnie (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne
  [NLPZ], takie jak ibuprofen lub indometacyna i kwas acetylosalicylowy)
- Leki stosowane w leczeniu nowotworów (chemioterapia)
- Leki zapobiegające odrzuceniu przeszczepionego narządu, takie jak cyklosporyna
- Leki moczopędne (diuretyki), takie jak furosemid
- Leki zwiększające stężenie potasu we krwi, takie jak spironolakton, triamteren, amiloryd, sole
  potasu i heparyna (lek rozrzedzający krew)
- Steroidowe leki przeciwzapalne, takie jak prednizolon
- Allopurynol (stosowany w celu zmniejszenia stężenia kwasu moczowego we krwi)
- Prokainamid (stosowany w zaburzeniach rytmu serca).
- Inhibitory mTOR (np. temsyrolimus w leczeniu raka, ewerolimus lub sirolimus stosowane w
  celu uniknięcia odrzucenia przeszczepionych narządów), patrz punkt „Ostrzeżenia i środki
  ostrożności”
- Wildagliptyna (stosowana w leczeniu cukrzycy typu II) , patrz punkt „Ostrzeżenia i środki
  ostrożności”
- Trimetoprim i kotrimoksazol (znane także jako trimetoprim/sulfametoksazol) (stosowane w
  leczeniu zakażeń bakteryjnych)

Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu któregokolwiek z poniższych leków. Ich działanie
może być zmienione podczas stosowania leku Ramistad:
- Leki przeciwcukrzycowe, takie jak doustne leki zmniejszające stężenie glukozy i insulina.
  Ramistad może zmniejszać stężenie glukozy we krwi. W czasie stosowania leku Ramistad
  należy regularnie kontrolować stężenie glukozy we krwi.
- Lit (stosowany w chorobach psychicznych). Lek Ramistad może zwiększać stężenie litu we
  krwi. Lekarz będzie ściśle kontrolować stężenie litu we krwi.

Lekarz prowadzący być może będzie musiał zmienić dawkę i (lub) zastosować inne środki
ostrożności:
- Jeśli pacjent przyjmuje antagonistę receptora angiotensyny II (ARB) lub aliskiren (patrz także
  informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Ramistad” oraz „Ostrzeżenia i środki
  ostrożności”).

Ramistad z jedzeniem, piciem i alkoholem
- Spożywanie alkoholu w czasie przyjmowania leku Ramistad może wywoływać zawroty głowy
  i uczucie oszołomienia. Należy skonsultować się z lekarzem w razie wątpliwości, jaka ilość
  alkoholu może być spożyta podczas przyjmowania leku Ramistad, ponieważ leki obniżające
  ciśnienie tętnicze i alkohol mogą wzajemnie nasilać swoje działanie.
- Lek Ramistad może być przyjmowany podczas lub niezależnie od posiłków.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
Należy poinformować lekarza o podejrzeniu (lub planowaniu) ciąży.

Nie należy stosować leku Ramistad w okresie pierwszych 12 tygodni ciąży i nie wolno go w ogóle
stosować po 13 tygodniu ciąży, ponieważ jego stosowanie w tym okresie ciąży może być szkodliwe
dla dziecka.

W przypadku zajścia w ciążę w czasie przyjmowania leku Ramistad, należy natychmiast
poinformować o tym lekarza. Przed planowaną ciążą należy zmienić terapię na odpowiednie
alternatywne leczenie.

Karmienie piersią
Nie należy przyjmować leku Ramistad w okresie karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Podczas stosowania leku Ramistad mogą występować zawroty głowy. Ryzyko wystąpienia zawrotów
głowy jest większe na początku przyjmowania leku Ramistad oraz po zwiększeniu dawki. Jeżeli
występują zawroty głowy, nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych ani używać narzędzi
i obsługiwać maszyn.

Lek Ramistad zawiera laktozę i sód
Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z
lekarzem przed przyjęciem leku.

Ramistad 2,5, 2,5 mg, tabletki zawiera 0,8 mg sodu (mniej niż 1 mmol sodu (23 mg)) na tabletkę, co
oznacza, że uznaje się go za "wolny od sodu".

Ramistad 5, 5 mg, tabletki zawiera 1,44 mg sodu (mniej niż 1 mmol sodu (23 mg)) na tabletkę, co
oznacza, że uznaje się go za "wolny od sodu".

Ramistad 10, 10 mg, tabletki zawiera 2,89 mg sodu (mniej niż 1 mmol sodu (23 mg)) na tabletkę, co
oznacza, że uznaje się go za "wolny od sodu".

3. Jak stosować lek Ramistad

Lek ten należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie
jakichkolwiek wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Stosowanie leku
Lek należy przyjmować doustnie, codziennie o tej samej porze.
Tabletki należy połykać w całości popijając płynem.
Nie należy rozkruszać ani gryźć tabletek.

Zalecana dawka
Leczenie nadciśnienia tętniczego
- Zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi 1,25 mg lub 2,5 mg raz na dobę.
- Lekarz będzie dostosowywać dawkę, aż do uzyskania kontroli ciśnienia tętniczego.
- Dawka maksymalna wynosi 10 mg raz na dobę.
- W przypadku stosowania leków moczopędnych (diuretyków), lekarz może zalecić ich
  odstawienie lub zmniejszenie dawki przed rozpoczęciem podawania leku Ramistad.

Zmniejszenie ryzyka wystąpienia zawału serca lub udaru mózgu
- Zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę.
- Następnie lekarz może zalecić zwiększenie dawki.
- Zazwyczaj stosowana dawka podtrzymująca wynosi 10 mg raz na dobę.

Leczenie w celu zmniejszenia ryzyka lub opóźnienia pogorszenia czynności nerek
- Leczenie rozpoczyna się od dawki 1,25 mg lub 2,5 mg raz na dobę.
- Następnie lekarz dostosuje dawkę.
- Zazwyczaj stosowana dawka podtrzymująca wynosi 5 mg lub 10 mg raz na dobę.

Leczenie niewydolności serca
- Zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi 1,25 mg raz na dobę.
- Następnie lekarz dostosuje dawkę.
- Dawka maksymalna wynosi 10 mg na dobę. Zaleca się podawanie dawki dobowej w dwóch
  dawkach podzielonych.

Leczenie po zawale serca
- Zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi od 1,25 mg raz na dobę do 2,5 mg dwa razy
  na dobę.
- Następnie lekarz dostosuje dawkę.
- Zazwyczaj stosowana dawka podtrzymująca wynosi 10 mg na dobę. Zaleca się podawanie
  dawki dobowej w dwóch dawkach podzielonych.

Pacjenci w podeszłym wieku
Lekarz zaleci mniejszą dawkę początkową i powoli będzie ją dostosowywać.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Ramistad
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do oddziału pomocy doraźnej
najbliższego szpitala. Nie wolno samemu prowadzić pojazdu, należy poprosić kogoś o zawiezienie do
szpitala lub wezwać karetkę. Należy zabrać ze sobą opakowanie leku, aby lekarz wiedział jaki lek
został przyjęty.

Pominięcie zastosowania leku Ramistad
- W razie pominięcia dawki leku, należy przyjąć kolejną dawkę o zwykłej porze.
- Nie należy przyjmować podwójnej dawki leki w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli wystąpi którekolwiek z następujących ciężkich działań niepożądanych, należy przerwać
przyjmowanie leku Ramistad i natychmiast skontaktować się z lekarzem – może być konieczna
pilna pomoc medyczna:
- Obrzęk twarzy, warg lub gardła, utrudniający połykanie lub oddychanie, jak również świąd
  i wysypka. Mogą to być objawy ciężkiej reakcji alergicznej na lek Ramistad.
- Ciężkie reakcje skórne, w tym wysypka, owrzodzenie jamy ustnej, pogorszenie wcześniej
  istniejących chorób skóry, zaczerwienienie, pęcherze bądź odwarstwienie skóry (takie jak
  zespół Stevensa–Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka lub rumień
  wielopostaciowy).

Należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem, jeśli wystąpi:
- Przyspieszona czynność serca, nierówne lub mocne bicie serca (kołatanie serca), ból w klatce
  piersiowej, uczucie ucisku w klatce piersiowej lub cięższe choroby, w tym zawał serca lub udar
  mózgu.
- Duszność lub kaszel. Mogą one wskazywać na zaburzenia dotyczące płuc.
- Łatwe powstawanie siniaków, przedłużony czas krwawienia, nietypowe krwawienia
  (np. krwawienie z dziąseł), purpurowe plamki na skórze lub częstsze zakażenia, ból gardła
  i gorączka, zmęczenie, osłabienie, zawroty głowy lub bladość skóry. Mogą to być objawy
  zaburzeń dotyczących krwi lub szpiku kostnego.
- Silny ból w nadbrzuszu, który może promieniować do pleców. Może on być objawem zapalenia
  trzustki.
- Gorączka, dreszcze, zmęczenie, utrata apetytu, ból brzucha, nudności, zażółcenie skóry lub oczu
  (żółtaczka). Mogą to być objawy zaburzeń dotyczących wątroby, takich jak zapalenie lub
  uszkodzenie wątroby.

Inne działania niepożądane
Należy poinformować lekarza, jeśli którykolwiek z poniższych objawów znacznie się nasili lub
utrzymuje się dłużej niż kilka dni.

Częste (występują u maksymalnie 1 na 10 pacjentów)
- Ból głowy lub uczucie zmęczenia.
- Zawroty głowy. Ryzyko ich wystąpienia jest większe na początku stosowania leku Ramistad
  oraz po zwiększeniu dawki.
- Omdlenie, niedociśnienie tętnicze (nieprawidłowo niskie ciśnienie tętnicze) występujące
  zwłaszcza podczas szybkiego wstawania lub siadania.
- Suchy, męczący kaszel, zapalenie zatok lub oskrzeli, duszność.
- Bóle brzucha, biegunka, niestrawność, nudności lub wymioty.
- Wysypka z uniesionymi obszarami skóry lub bez.
- Ból w klatce piersiowej.
- Kurcze lub ból mięśni.
- Zwiększone stężenie potasu we krwi, stwierdzane w badaniach laboratoryjnych.

Niezbyt częste (występują u maksymalnie 1 na 100 pacjentów)
- Zaburzenia równowagi (zawroty głowy pochodzenia błędnikowego).
- Świąd i zaburzenia czucia, takie jak drętwienie, mrowienie, kłucie, pieczenie lub cierpnięcie
  skóry (parestezje).
- Utrata lub zaburzenia smaku.
- Zaburzenia snu.
- Depresja, niepokój, nerwowość lub niepokój ruchowy.
- Niedrożność nosa, trudności w oddychaniu lub nasilenie astmy.
- Obrzęk jelit nazywany „obrzękiem naczynioruchowym jelit”, którego objawami są bóle
  brzucha, wymioty i biegunka.
- Zgaga, zaparcie lub suchość błony śluzowej jamy ustnej.
- Zwiększone wydalanie moczu.
- Nasilone pocenie się.
- Utrata bądź zmniejszenie apetytu (jadłowstręt).
- Przyspieszona lub nieregularna czynność serca, obrzęki rąk i nóg. Mogą to być objawy
  gromadzenia wody w organizmie.
- Uderzenia gorąca.
- Niewyraźne widzenie.
- Ból stawów.
- Gorączka.
- Impotencja, zmniejszenie popędu płciowego u mężczyzn i kobiet.
- Zwiększenie liczby pewnych krwinek białych (eozynofilia), stwierdzane w badaniach krwi.
- Zaburzenia czynności wątroby, trzustki lub nerek, stwierdzane w badaniach krwi.

Rzadkie (występują u maksymalnie 1 na 1 000 pacjentów)
- Uczucie rozkojarzenia, splątanie.
- Zaczerwienienie i obrzęk języka.
- Ciężkie złuszczanie się skóry, swędząca, guzkowa wysypka.
- Choroby paznokci (np. rozluźnienie lub oddzielenie paznokcia od łożyska).
- Wysypka skórna lub powstawanie siniaków.
- Plamy na skórze i ziębnięcie kończyn.
- Zaczerwienienie, świąd, obrzęk lub łzawienie oczu.
- Zaburzenia słuchu i dzwonienie w uszach.
- Osłabienie.
- Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, krwinek białych lub płytek krwi albo stężenia
  hemoglobiny, stwierdzane w badaniach krwi.

Bardzo rzadkie (występują u maksymalnie 1 na 10 000 pacjentów)
- Nadwrażliwość na światło słoneczne.

Inne zgłaszane działania niepożądane / częstość nieznana (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych):
Należy poinformować lekarza, jeśli którykolwiek z poniższych objawów znacznie się nasili lub
utrzymuje się dłużej niż kilka dni.
- Trudności w koncentracji
- Obrzęk jamy ustnej
- Zbyt mała liczba krwinek, stwierdzana w badaniach krwi
- Zmniejszenie stężenia sodu, stwierdzane w badaniach krwi
- Zmiana koloru palców po oziębieniu oraz mrowienie lub ból po rozgrzaniu (objaw Raynauda)
- Powiększenie piersi u mężczyzn
- Spowolnione lub zaburzone reakcje
- Uczucie pieczenia
- Zaburzenia węchu
- Wypadanie włosów.
- Stężony mocz (o ciemnym zabarwieniu), nudności lub wymioty, kurcze mięśni, uczucie
  splątania i napady drgawkowe, które mogą być wynikiem nieprawidłowego wydzielania ADH (ang.
  anti-diuretic hormone – wazopresyna, hormon antydiuretyczny). Jeśli powyższe objawy wystąpią,
  należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza prowadzącego.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Ramistad

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku. Termin ważności
oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25˚C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Ramistad:
- Substancją czynną leku jest ramipryl, odpowiednio 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg.

- Pozostałe składniki to: sodu wodorowęglan, laktoza jednowodna, kroskarmeloza sodowa,
   skrobia żelowana, kukurydziana i sodu stearylofumaran.
- Tabletki 2,5 mg zawierają również barwnik Blend PB 22960 Yellow: laktoza jednowodna
   i żelaza tlenek żółty (E 172); a tabletki 5 mg zawierają również barwnik Blend PB 24877 Pink:
   laktoza jednowodna, żelaza tlenek żółty (E 172) i żelaza tlenek czerwony (E 172).

Jak wygląda lek Ramistad i co zawiera opakowanie:
- Tabletka 2,5 mg: płaska, żółta tabletka w kształcie kapsułki, z linią dzielącą po jednej stronie,
   z nadrukowanym oznakowaniem R2.
- Tabletka 5 mg: płaska, różowa tabletka w kształcie kapsułki, z linią dzielącą po jednej stronie,
   z nadrukowanym oznakowaniem R3.
- Tabletka 10 mg: płaska, biała tabletka w kształcie kapsułki, z linią dzielącą po jednej stronie,
   z nadrukowanym oznakowaniem R4.

Dostępne opakowania: blister Aluminium/PVC/Aluminium/OPA w pudełku tekturowym
zawierającym 28 tabletek.

Podmiot odpowiedzialny:
STADA Arzneimittel AG, Stadastrasse 2-18, 61118 Bad Vilbel, Niemcy

Wytwórca:
Actavis Ltd. BLB 016 Bulebel Industrial Estate Zejtun ZTN 3000, Malta

Sanico N.V., Industriezone IV, Veejijk 59, 2300 Turnhout, Belgia

STADA Arzneimittel AG, Stadastrasse 2-18, 61118 Bad Vilbel, Niemcy

Clonmel Healthcare Ltd., Waterford Road, Clonmel, Co. Tipperary, Irlandia

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Belgia Ramipril EG 2,5 mg / 5 mg / 10 mg tabletten
Irlandia Ramitace 2,5 mg / 5 mg / 10 mg Tablets
Włochy Ramipril Eurogenerici 2,5 mg / 5 mg / 10 mg compresse
Luksemburg Ramipril EG 2,5 mg, 5 mg, 10 mg tablet
Polska RAMISTAD 2,5 / 5 / 10
Szwecja Ramipril STADA 2,5 mg, /5 mg / 10 mg tablett

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 17.05.2018

Powyższa ulotka nie zawiera wszystkich informacji dotyczących tego produktu leczniczego. W celu
uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dane o lekach i suplementach diety dostarcza