Ramicor tabl.(5 mg) - 28 szt.

Opakowanie

28 szt.

Producent

Ranbaxy

Opis

produkt wydawany z apteki na podstawie recepty

Refundowany

Tak

Rodzaj

tabl.

Kwota refundowana

8.19

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Nadciśnienie tętnicze. Indywidualnie w zależności od profilu pacjenta i kontroli ciśnienia tętniczego. Lek może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z lekami hipotensyjnymi z innych grup. Dawka początkowa wynosi 2,5 mg na dobę. W grupie pacjentów z silną aktywacją układu RAA może dojść do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego po podaniu dawki początkowej; w tej grupie pacjentów dawka początkowa wynosi 1,25 mg a leczenie należy rozpoczynać pod kontrolą lekarza. Dawka może być zwiększona dwukrotnie w okresie od 2 do 4 tyg. w celu osiągnięcia docelowych wartości ciśnienia tętniczego. Dawka maksymalna wynosi 10 mg/dobę. Lek jest zwykle podawany raz na dobę. Zapobieganie chorobom układu sercowo-naczyniowego. Dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę. Dawkę należy stopniowo zwiększać w zależności od tolerancji pacjenta. Zaleca się podwojenie dawki po 1-2 tyg. leczenia, a po kolejnych 2-3 tyg. zwiększenie do docelowej dawki podtrzymującej 10 mg raz na dobę. Leczenie choroby nerek u pacjentów z cukrzycą i mikroalbuminurią. Dawka początkowa wynosi 1,25 mg raz na dobę. Dawkę należy stopniowo zwiększać. Zaleca się podwojenie dawki do 2,5 mg raz na dobę po 2 tyg. leczenia, a następnie do 5 mg po kolejnych 2 tyg. Leczenie choroby nerek u pacjentów z cukrzycą z przynajmniej jednym czynnikiem ryzyka sercowo-naczyniowego. Dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę. Dawka powinna być stopniowo zwiększana w zależności od tolerancji pacjenta. Zalecane jest podwojenie dawki do 5 mg raz na dobę po 1-2 tyg. leczenia, a następnie do 10 mg po kolejnych 2-3 tyg. Dawka docelowa wynosi 10 mg/dobę. Nefropatia o etiologii innej niż cukrzycowa określona na podstawie białkomoczu ≥ 3 g/dobę. Dawka początkowa wynosi 1,25 mg raz na dobę. Dawkę należy stopniowo zwiększać. Zaleca się podwojenie dawki do 2,5 mg raz na dobę po 2 tyg. leczenia, a następnie do 5 mg po kolejnych 2 tyg. Objawowa niewydolność serca. U pacjentów stabilnych, których stan ustabilizowano lekiem moczopędnym zalecana dawka początkowa wynosi 1,25 mg raz na dobę. Podwajanie dawki powinno być przeprowadzane co 1-2 tyg., do maksymalnej dawki 10 mg/dobę. Preferowane jest podawanie preparatu w 2 dawkach podzielonych. Profilaktyka wtórna po ostrym zawale mięśnia sercowego z niewydolnością serca. U pacjenta stabilnego klinicznie i hemodynamicznie po 48 h od ostrego zawału mięśnia sercowego dawka początkowa wynosi 2,5 mg 2 razy na dobę przez 3 dni. Jeśli początkowa dawka 2,5 mg jest źle tolerowana, należy podawać 1,25 mg 2 razy na dobę przez 2 dni przed zwiększeniem dawki do 2,5 mg, a następnie 5 mg 2 razy na dobę. Jeżeli nie można zwiększyć dawki do 2,5 mg 2 razy na dobę, należy zaprzestać leczenia. Dawka dobowa powinna być stopniowo podwajana w odstępach od 1 do 3 dni, aż do osiągnięcia dawki docelowej 5 mg 2 razy na dobę. W miarę możliwości dawka podtrzymująca powinna być podawana w 2 dawkach podzielonych. Brak wystarczających danych dotyczących leczenia pacjentów z ciężką (NYHA IV) niewydolnością serca bezpośrednio po zawale, w przypadku podjęcia decyzji dotyczącej leczenia pacjentów z tej grupy, zalecane jest rozpoczynanie leczenia od dawki 1,25 mg raz na dobę (wskazane jest zachowanie szczególnej ostrożności podczas zwiększania dawek). Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów leczonych lekami moczopędnymi, po włączeniu ramiprylu może wystąpić niedociśnienie. Jeśli jest to możliwe, leki moczopędne powinny być odstawione 2-3 dni przed rozpoczęciem leczenia ramiprylem. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, u których stosowane są diuretyki, leczenie ramiprylem należy rozpoczynać od dawki 1,25 mg. Należy kontrolować czynność nerek i stężenie potasu we krwi. Dalsze dawkowanie preparatu powinno być ustalane w zależności od docelowych wartości ciśnienia tętniczego. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dobowa dawka powinna być ustalana na podstawie klirensu kreatyniny (CCr) - CCr ≥ 60 ml/min: dawka początkowa bez zmian, maksymalna dawka dobowa 10 mg; CCr 30-60 ml/min: dawka początkowa bez zmian, maksymalna dawka dobowa 5 mg; CCr 10-30 ml/min: dawka początkowa 1,25 mg/dobę, maksymalna dawka dobowa 5 mg; u hemodializowanych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym dawka początkowa wynosi 1,25 mg/dobę a maksymalna dawka dobowa 5 mg, lek powinien być podawany kilka godzin po zakończeniu hemodializy. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczenie należy rozpoczynać tylko pod ścisłą kontrolą lekarską, a maksymalna dawka dobowa wynosi 2,5 mg. U pacjentów w podeszłym wieku dawki początkowe powinny być mniejsze, a zwiększanie dawek bardziej stopniowe, należy rozważyć zastosowanie dawki początkowej 1,25 mg. Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania ramiprylu u dzieci; brak zaleceń dotyczących dawkowania. Sposób podania. Lek można przyjmować przed, w trakcie lub po posiłku, należy podawać z płynami, o stałej porze dnia. Tabletek nie należy żuć ani kruszyć. Tabletki można podzielić na równe dawki.

Zastosowanie

Leczenie nadciśnienia tętniczego. Profilaktyka chorób układu sercowo-naczyniowego: zmniejszenie chorobowości i umieralności z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów z jawną chorobą układu sercowo-naczyniowego o etiologii miażdżycowej (choroba niedokrwienna serca lub udar bądź choroba naczyń obwodowych w wywiadzie) lub cukrzycą i przynajmniej jednym sercowo-naczyniowym czynnikiem ryzyka. Leczenie chorób nerek: początkowe stadium cukrzycowej nefropatii kłębuszkowej stwierdzone na podstawie obecności mikroalbuminurii; jawna nefropatia cukrzycowa stwierdzona na podstawie białkomoczu u pacjentów z przynajmniej jednym czynnikiem ryzyka sercowo-naczyniowego; jawna nefropatia kłębuszkowa o etiologii innej niż cukrzycowa stwierdzona na podstawie białkomoczu ≥3 g/dobę. Leczenie objawowej niewydolności serca. Prewencja wtórna u pacjentów po ostrym zawale serca - zmniejszenie umieralności w ostrej fazie zawału u pacjentów z objawami klinicznymi niewydolności serca - preparat należy włączyć do leczenia w okresie >48 h od wystąpienia ostrego zawału serca (od trzeciej doby po zawale).

Treść ulotki

1. Co to jest Ramicor i w jakim celu się go stosuje

Ramicor zawiera substancję czynną o nazwie ramipryl, należącą do grupy leków nazywanych
inhibitorami ACE (inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę).

Działanie leku Ramicor polega na:
- zmniejszaniu wytwarzania w organizmie substancji mogących podwyższać ciśnienie tętnicze;
- zwiotczaniu i rozszerzaniu naczyń krwionośnych;
- ułatwianiu sercu tłoczenia krwi.

Ramicor jest stosowany do:
- leczenia wysokiego ciśnienia tętniczego (nadciśnienia tętniczego);
- obniżenia ryzyka wystąpienia zawału serca lub udaru mózgu;
- obniżenia ryzyka wystąpienia choroby nerek lub opóźnienia jej pogorszenia (niezależnie od tego
  czy pacjent choruje na cukrzycę);
- leczenia serca, gdy jest niezdolne do tłoczenia wystarczającej ilości krwi do reszty ciała
  (niewydolność serca);
- leczenia pacjentów z niewydolnością serca po zawale serca.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ramicor

Kiedy nie stosować leku Ramicor:
- jeśli pacjent ma uczulenie na ramipryl, jakikolwiek inny lek z grupy inhibitorów ACE lub
  którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
  Objawami reakcji uczuleniowej (alergicznej) mogą być: wysypka, trudności w połykaniu lub
  oddychaniu, obrzęk ust, twarzy, gardła lub języka;
- jeżeli u pacjenta wystąpiła kiedykolwiek ciężka reakcja alergiczna nazywana „obrzękiem
  naczynioruchowym”. Do jej objawów należą: świąd, pokrzywka, czerwone plamy na dłoniach,
  stopach i gardle, obrzęk gardła i języka, obrzęki w okolicy oczu i ust, trudności w oddychaniu
  i połykaniu;
- jeśli u pacjenta wykonywano dializę lub inny typ filtracji krwi. W zależności od rodzaju
  używanego aparatu, Ramicor może nie być odpowiednim lekiem;
- jeśli pacjent ma choroby nerek związane ze zmniejszonym dopływem krwi do nerek (zwężenie
  tętnicy nerkowej);
- w ostatnich 6 miesiącach ciąży (patrz poniżej, punkt „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na
  płodność”);
- jeśli ciśnienie tętnicze jest bardzo niskie lub niestabilne. Lekarz powinien dokonać oceny
  ciśnienia;
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
  ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.

Nie należy stosować leku Ramicor, jeżeli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta.
W razie jakichkolwiek wątpliwości, przed zastosowaniem leku Ramicor należy skontaktować się
z lekarzem.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Ramicor należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- Jeśli pacjent ma choroby serca, wątroby lub nerek.
- Jeśli pacjent niedawno utracił znaczną ilość elektrolitów lub płynów (w wyniku wymiotów,
  biegunki, większej niż zwykle potliwości, stosowania diety zawierającej mało soli,
  przyjmowania diuretyków (leków moczopędnych) przez dłuższy czas lub dializy).
- Jeśli pacjent ma być poddany leczeniu zmniejszającemu reakcje alergiczne na jad pszczół lub
  os (odczulanie).
- Jeśli pacjent ma być poddany znieczuleniu, podczas zabiegów operacyjnych lub
  stomatologicznych. Konieczne może być zaprzestanie przyjmowaniu leku Ramicor na dzień
  przed zabiegiem, w razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem.
- Jeśli u pacjenta stwierdzono wysokie stężenie potasu we krwi (w wynikach badań krwi).
- Jeśli pacjent przyjmuje leki zmniejszające stężenie sodu we krwi lub jego stan może
  powodować wzrost stężenia sodu. Lekarz może zalecić regularne testy krwi, żeby określić
  stężenie sodu we krwi, zwłaszcza u starszych pacjentów.
- Jeśli pacjent przyjmuje leki nazywane inhibitorami mTOR (np. temsyrolimus, ewerolimus,
  syrolimus) lub wildagliptynę ponieważ mogą one zwiększyć ryzyko obrzęku
  naczynioruchowego, poważnej reakcji alergicznej.
- Jeśli u pacjenta stwierdzono kolagenozę, taką jak twardzina lub toczeń rumieniowaty
  układowy.
- Należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka jest w ciąży lub planuje zajść w ciążę. Nie
  zaleca się stosowania leku Ramicor w pierwszych 3 miesiącach ciąży, a powyżej trzeciego
  miesiąca ciąży stosowanie leku Ramicor jest zabronione, gdyż lek może w znacznym stopniu
  wpłynąć szkodliwie na dziecko (patrz poniżej, punkt „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na
  płodność”).
- Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, stosowanych w leczeniu wysokiego
  ciśnienia krwi:
  - antagonistę receptora angiotensyny II (ang. Angiotensin Receptor Blockers, ARB)
  (znane również jako sartany – na przykład walsartan, telmisartan, irbesartan), zwłaszcza
  jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą.
  - aliskiren.

Lekarz może monitorować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów (np. potasu) we
krwi w regularnych odstępach czasu.
Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Ramicor”.

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Ramicor u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat, ponieważ nie ma
wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku u dzieci.

Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta (lub pacjent ma wątpliwości) należy
porozmawiać o tym z lekarzem przed rozpoczęciem przyjmowania leku Ramicor.

Ramicor a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, ponieważ Ramicor może
wpływać na działanie innych leków. Niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Ramicor.

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o przyjmowaniu poniższych leków. Mogą one
zmniejszyć efekt działania leku Ramicor:
- leki stosowane w leczeniu bólu i przeciwzapalne (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne [NLPZ],
  takie jak ibuprofen, indometacyna lub aspiryna),
- leki stosowane w leczeniu niskiego ciśnienia tętniczego, wstrząsu, niewydolności serca, astmy lub
  alergii, takie jak efedryna, noradrenalina lub adrenalina. Lekarz będzie kontrolować ciśnienie
  tętnicze.

Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu poniższych leków. Mogą one zwiększyć ryzyko
wystąpienia działań niepożądanych w przypadku stosowania razem z lekiem Ramicor:
- leki stosowane przeciwbólowo i przeciwzapalnie (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne [NLPZ],
  takie jak ibuprofen lub indometacyna i aspiryna),
- leki stosowane w leczeniu nowotworów (chemioterapii),
- leki zapobiegające odrzuceniu przeszczepu narządów, takie jak cyklosporyna,
- diuretyki (leki moczopędne), takie jak furosemid,
- leki podwyższające stężenie potasu we krwi, takie jak spironolakton, triamteren, amiloryd, sole
  potasu i heparyna (lek rozrzedzający krew),
- steroidowe leki przeciwzapalne, takie jak prednizolon,
- allopurynol (stosowany do obniżenia stężenia kwasu moczowego we krwi),
- prokainamid (stosowany w zaburzeniach rytmu serca),
- temsyrolimus (stosowany w leczeniu nowotworów),
- ewerolimus, syrolimus (stosowane, aby zapobiec odrzuceniu przeszczepów),
- wildagliptyna (stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2),
- Lekarz być może będzie musiał zmienić dawkę i (lub) zastosować inne środki ostrożności, jeśli
  pacjent przyjmuje antagonistę receptora angiotensyny II (ARB) lub aliskiren (patrz także
  informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Ramicor” oraz „Ostrzeżenia i środki
  ostrożności”).

Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu poniższych leków. Ich działanie może ulec zmianie
wskutek stosowania leku Ramicor:
- leki przeciwcukrzycowe, takie jak doustne leki zmniejszające stężenie glukozy i insulina. Ramicor
  może zmniejszać stężenie glukozy we krwi. W czasie stosowania leku Ramicor należy regularnie
  kontrolować stężenie glukozy we krwi.
- lit (stosowany w chorobach psychicznych). Ramicor może zwiększać stężenie litu we krwi. Lekarz
  będzie ściśle kontrolować stężenie litu we krwi.

Ramicor z jedzeniem i alkoholem
- Picie alkoholu podczas stosowania leku Ramicor może wywoływać zawroty głowy i uczucie
  oszołomienia. W razie wątpliwości dotyczących ilości alkoholu dozwolonych podczas
  przyjmowania leku Ramicor należy porozmawiać z lekarzem na temat możliwości sumowania się
  działania leków obniżających ciśnienie tętnicze i alkoholu.
- Ramicor można przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Ciąża
Należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko.
Nie zaleca się stosowania leku Ramicor w pierwszych 12 tygodniach ciąży. Nie stosować tego leku po
13. tygodniu ciąży, gdyż może szkodliwie wpłynąć na dziecko.
W przypadku zajścia w ciążę w czasie przyjmowania leku Ramicor należy natychmiast poinformować
lekarza. Zmiana leczenia na alternatywne powinna zostać przeprowadzona przed planowanym
zajściem w ciążę.
Karmienie piersią
Nie należy przyjmować leku Ramicor w okresie karmienia piersią.

Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas stosowania leku Ramicor mogą występować zawroty głowy. Ryzyko wystąpienia zawrotów
głowy jest wyższe na początku przyjmowania leku Ramicor lub po zwiększeniu dawki. Jeżeli
występują zawroty głowy, nie należy prowadzić pojazdów, używać narzędzi ani obsługiwać maszyn.

3. Jak stosować Ramicor

Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dawkowanie

Leczenie nadciśnienia tętniczego
- Dawka początkowa wynosi zwykle 1,25 mg lub 2,5 mg raz na dobę.
- Lekarz będzie modyfikować dawkę aż do momentu uzyskania kontroli ciśnienia tętniczego.
- Dawka maksymalna nie powinna być większa niż 10 mg raz na dobę.
- W przypadku stosowania diuretyków (leków moczopędnych), lekarz może odstawić bądź
  zmniejszyć dawkę stosowanego diuretyku przed rozpoczęciem przyjmowania leku Ramicor.

Zapobieganie wystąpieniu zawału serca lub udaru mózgu
- Dawka początkowa wynosi zwykle 2,5 mg raz na dobę.
- Lekarz może zadecydować o zwiększeniu dawki.
- Zwykle stosowana jest dawka 10 mg raz na dobę.

Zmniejszanie bądź opóźnianie pogorszenia czynności nerek
- Dawka początkowa wynosi zwykle 1,25 mg lub 2,5 mg raz na dobę.
- Lekarz może zmodyfikować dawkowanie leku.
- Zwykle stosowana jest dawka 5 mg lub 10 mg raz na dobę.

Leczenie niewydolności serca
- Dawka początkowa wynosi zwykle 1,25 mg raz na dobę.
- Lekarz może zmodyfikować dawkowanie leku.
- Dawka maksymalna wynosi 10 mg na dobę. Zalecane jest podawanie leku w dwóch dawkach
  podzielonych.

Leczenie po zawale serca
- Dawka początkowa wynosi zwykle od 1,25 mg do 2,5 mg dwa razy ma dobę.
- Lekarz może zmodyfikować dawkowanie leku.
- Zwykle stosowana jest dawka 10 mg na dobę. Zalecane jest podawanie leku w dwóch dawkach
  podzielonych.

Pacjenci w podeszłym wieku
Lekarz zmniejszy dawkę początkową oraz będzie wolniej dostosowywał dawkę.

Stosowanie leku
- Lek należy przyjmować doustnie, codziennie o tej samej porze.
- Należy połknąć tabletkę w całości, popijając ją wodą.
- Nie rozkruszać ani nie rozgryzać tabletek.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Ramicor
Należy skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego.
Nie prowadzić samemu pojazdu, należy poprosić kogoś o zawiezienie do szpitala lub wezwać karetkę.
Należy zabrać ze sobą opakowanie leku, aby lekarz wiedział jaki lek został przyjęty.

Pominięcie zastosowania leku Ramicor
- W razie pominięcia dawki należy przyjąć kolejną planowaną dawkę.
- Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
W razie zauważenia któregokolwiek z następujących poważnych działań niepożądanych, należy
przerwać leczenie lekiem Ramicor i natychmiast skontaktować się z lekarzem - szybkie leczenie
może być niezbędne:

- obrzęk twarzy, ust lub gardła utrudniający połykanie lub oddychanie oraz świąd i wysypka. Mogą
  to być objawy ciężkiej reakcji nadwrażliwości na Ramicor.
- ciężkie zmiany skórne, w tym wysypki, owrzodzenia jamy ustnej, pogorszenie wcześniej
  istniejących chorób skóry, zaczerwienienie, pęcherze bądź odwarstwienie skóry (takie jak zespół
  Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka lub rumień wielopostaciowy).

W razie wystąpienia poniższych zmian należy natychmiast poinformować lekarza:
- przyspieszona czynność serca, nierówne lub silniejsze bicie serca (kołatania), ból w klatce
  piersiowej, ucisk w klatce piersiowej lub poważniejsze działania niepożądane, w tym zawał serca
  lub udar mózgu.
- duszność lub kaszel. Mogą one wskazywać na choroby płuc.
- łatwe powstawanie siniaków, dłuższy niż zwykle czas krwawienia, jakiekolwiek objawy
  krwawienia (np. krwawienie z dziąseł), purpurowe plamki na skórze lub częstsze infekcje, ból
  gardła i gorączka, zmęczenie, omdlenia, zawroty głowy lub bladość skóry. Mogą one wskazywać
  na choroby krwi lub szpiku kostnego.
- silny ból brzucha, który może promieniować do pleców. Może on być objawem zapalenia trzustki.
- gorączka, dreszcze, uczucie zmęczenia, utrata apetytu, ból brzucha, nudności, zażółcenie skóry lub
  białkówek oczu (żółtaczka). Mogą one być objawem chorób wątroby, takich jak zapalenie lub
  uszkodzenie wątroby.

Inne działania niepożądane
Należy poinformować lekarza, jeśli któryś z poniższych objawów znacznie się nasili lub utrzymuje się
dłużej niż kilka dni.

Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 pacjentów)
- ból głowy lub uczucie zmęczenia;
- zawroty głowy. Ryzyko wystąpienia jest wyższe na początku stosowania leku Ramicor lub po
  zwiększeniu dawki;
- omdlenia, hipotonia (nieprawidłowo niskie ciśnienie tętnicze), zwłaszcza jeśli występuje po
  szybkiej zmianie z pozycji leżącej na siedzącą lub stojącą;
- suchy, męczący kaszel, zapalenie zatok lub oskrzeli, duszność;
- bóle brzucha, biegunka, niestrawność, nudności lub wymioty;
- wysypki skórne, w tym uniesione nad powierzchnię skóry;
- ból w klatce piersiowej;
- skurcze lub bóle mięśni;
- stwierdzenie wyższego niż zwykle stężenia potasu we krwi w badaniach laboratoryjnych.

Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów)
- zaburzenia równowagi (zawroty głowy);
- świąd skóry i zaburzenia czucia, takie jak drętwienie, mrowienie, kłucie, pieczenie lub uczucie
  pełzania po skórze (parestezje);
- utrata lub zaburzenia odczuwania smaku;
- zaburzenia snu;
- depresja, lęk, nerwowość lub niepokój;
- uczucie zatkania nosa, trudności w oddychaniu lub pogorszenie astmy;
- obrzęk jelit nazywany „obrzękiem naczynioruchowym jelit”, którego objawami są bóle brzucha,
  wymioty i biegunka;
- zgaga, zaparcia lub suchość w ustach;
- większa niż zwykle ilość oddanego moczu w ciągu dnia;
- obfite poty;
- utrata bądź zmniejszenie apetytu (jadłowstręt);
- przyspieszone bądź nieregularne bicie serca;
- obrzęki rąk i nóg. Mogą być objawem zatrzymywania większych niż zwykle ilości wody;
- uderzenia gorąca;
- niewyraźne widzenie;
- bóle stawów;
- gorączka;
- impotencja, zmniejszenie popędu płciowego u mężczyzn i kobiet;
- zwiększona liczba określonych białych krwinek (eozynofilia) w badaniach krwi;
- wyniki badań krwi wskazujące na zaburzenia czynności wątroby, trzustki lub nerek.

Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 pacjentów)
- uczucie roztrzęsienia i zagubienia;
- czerwony, obrzęknięty język;
- ciężkie łuszczenie się skóry, swędząca grudkowa wysypka;
- choroby paznokci (np. zmniejszenie przylegania lub oddzielenie paznokcia od jego łożyska);
- wysypka lub siniaczenie skóry;
- plamy na skórze i zimne kończyny;
- zaczerwienienie, świąd, obrzęk lub łzawienie oczu;
- zaburzenia słuchu i dzwonienie w uszach;
- osłabienie;
- zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, białych krwinek lub płytek krwi albo stężenia
  hemoglobiny w badaniach krwi.

Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10000 pacjentów)
- nadwrażliwość na światło słoneczne.

Inne zgłaszane działania niepożądane:

Należy poinformować lekarza, jeśli którykolwiek z poniższych objawów znacznie się nasili lub
utrzymuje się dłużej niż kilka dni.
- trudności w koncentracji;
- obrzęk ust;
- stwierdzenie zbyt małej liczby krwinek w badaniach krwi;
- stwierdzenie niższego niż zwykle stężenia sodu w badaniach krwi;
- zmian koloru palców pod wpływem zimna, a następnie uczucie mrowienia lub ból pod wpływem
   ciepła (objaw Raynauda);
- powiększenie piersi u mężczyzn;
- spowolnione lub upośledzone reakcje;
- uczucie pieczenia;
- zaburzenia węchu;
- wypadanie włosów.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309, e-mail:
ndl@urpl.gov.pl.

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać Ramicor

- Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
- Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin
  ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
- Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.
- Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
  farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
  środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Ramicor
- Substancją czynną leku jest ramipryl.

- Jedna tabletka zawiera odpowiednio 2,5, 5 lub 10 mg ramiprylu.
  Pozostałe składniki to: hypromeloza, celuloza mikrokrystaliczna (Avicel PH 112), celuloza
  mikrokrystaliczna (Avicel PH 101), skrobia żelowana kukurydziana, żelaza tlenek żółty (tabletki o
  mocy 5 mg i 10 mg) (E 172), żelaza tlenek czerwony (E 172) (tabletki o mocy 2,5 mg), sodu
  stearylofumaran.

Jak wygląda Ramicor i co zawiera opakowanie
- Tabletki Ramicor, 2,5 mg z plamkami koloru różowego do czerwonego, 8,1x4,1x3,1 mm, podłużne
  z symbolami „R” i „18” wytłoczonymi po obu stronach linii podziału po jednej stronie tabletki oraz
  linią podziału po drugiej stronie tabletki.
  Tabletkę można podzielić na równe dawki.

- Tabletki Ramicor, 5 mg z plamkami koloru jasnożółtego do żółtego, 8,1x4,1x3,15 mm, podłużne z
  symbolami „R” i „19” wytłoczonymi po obu stronach linii podziału po jednej stronie tabletki oraz
  linią podziału po drugiej stronie tabletki.
  Tabletkę można podzielić na równe dawki.

- Tabletki Ramicor, 10 mg z plamkami koloru jasnożółtego do żółtego, 12,1x6,0x3,75 mm, podłużne
  z symbolami „R” i „20” wytłoczonymi po obu stronach linii podziału po jednej stronie tabletki oraz
  linią podziału po drugiej stronie tabletki.
  Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Ramicor jest dostępny w opakowaniach:
Blister OPA/Aluminium/PVC/Aluminium oraz blister OPA/Aluminium/PE/środek pochłaniający
wilgoć/HDPE/Aluminium.

Wielkości opakowań:
Ramicor jest dostępny w opakowaniach po 28 tabletek

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Podmiot odpowiedzialny:
Ranbaxy (Poland) Sp. z o.o., ul. Kubickiego 11, 02–954 Warszawa

Wytwórcy:
Terapia SA, Str. Fabrici nr.124, Cluj Napoca, 400 632 Rumunia

Sun Pharmaceutical Industries Europe B.V., Polarisavenue 87, 2132 JH Hoofddorp, Holandia

Data ostatniej aktualizacji ulotki: październik 2016

Dane o lekach i suplementach diety dostarcza