Letrox

  1. Letrox co to jest
  2. Dawkowanie Letrox
  3. Skutki uboczne leku
  4. Letrox w ciąży
  5. Letrox a karmienie piersią
  6. Interakcje z alkoholem
  7. Letrox opinie

Letrox co to jest

Letrox to syntetyczny hormon tarczycy sprzedawany w aptekach wyłącznie za okazaniem recepty. Ma postać tabletek o różnorodnej zawartości substancji czynnej. Dostępny jest w opakowaniach po 50 i 84  sztuki. W przypadku osób powyżej 75 roku życia lek jest bezpłatny we wszystkich wskazaniach refundacyjnych, nie dotyczy to jednak Letrox 150 mg. Dla pozostałych pacjentów refundacja nie obowiązuje.

Substancję czynną leku stanowi lewotyroksyna sodowa. Jej zawartość w mikrogramach w 1 tabletce wskazana jest w nazwie handlowej. Dostępne są tabletki Letrox 50 mikrogramów, Letrox 75, Letrox 100, Letrox 125 i Letrox 150 mikrogramów. Preparat należy do grupy leków hormonalnych. Lewotyroksyna jest hormonem syntetycznym, a jej działanie jest identyczne z naturalnym odpowiednikiem produkowanym w tarczycy człowieka. Pobudza więc komórki organizmu do wzrostu, rozwoju i metabolizmu.

Lek przyjmuje się doustnie, a wchłaniany jest w jelicie cienkim. Jego rozkład odbywa się głównie w nerkach, wątrobie, mózgu i mięśniach. Wydalany jest z organizmu wraz z moczem i kałem. Tabletki najlepiej zażywać na czczo, ponieważ przyjmowanie z posiłkami znacznie ogranicza wchłanianie substancji czynnej. Maksymalne stężenie lewotyroksyny w surowicy osiągane jest po około 2 – 3 godzinach od podania. Działanie terapeutyczne uzyskuje się w ciągu 3 – 5 dni od rozpoczęcia leczenia. Okres półtrwania leku w organizmie wynosi około 7 dni, przy czym jest dłuższy u osób z niedoczynnością (ok. 9-10 dni) i krótszy u osób z nadczynnością tarczycy (3-4 dni). Substancja czynna silnie wiąże się z białkami i nie ma możliwości usunięcia jej poprzez dializy i hemoperfuzję.

Lek stosowany jest w zdiagnozowanej niedoczynności tarczycy o różnorodnym pochodzeniu. Może być przepisany zarówno w terapii zastępczej, jak i uzupełniającej. Stosuje się go również:

  • by zapobiec wznowie wola tarczycy u pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy po leczeniu operacyjnym,
  • w leczeniu wola o charakterze łagodnym u pacjentów, u których tarczyca pracuje prawidłowo,
  • w terapii supresyjnej i zastępczej nowotworów złośliwych tarczycy, zwłaszcza u osób po operacji usunięcia tarczycy,
  • wspomagająco w leczeniu nadczynności tarczycy w połączeniu z tyreostatykami po uzyskaniu eutyreozy,
  • jako test supresyjny w diagnostyce niedoczynności tarczycy.

Dawkowanie Letrox

Dawka Letrox uzależniona jest od aktualnego stanu zdrowia pacjenta, reakcji na podawane leki, wyników przeprowadzonych badań, wieku oraz funkcjonalności tarczycy. Producent zaznacza, że niekiedy stężenie hormonów T4 lub fT4 może być zwiększone, dlatego by jak najlepiej kontrolować przyjęty schemat leczenia najlepiej jest oznaczać stężenie TSH w surowicy krwi.

W przypadku choroby wieńcowej serca, długotrwałej bądź ciężkiej niedoczynności tarczycy lub pacjentów w podeszłym wieku preparat należy stosować bardzo ostrożnie. Terapię zaczyna się od niewielkiej dawki początkowej, którą następnie stopniowo zwiększa się w dużych odstępach czasu, monitorując przy tym poziom hormonów tarczycowych u pacjenta.

Mniejsze dawki hormonu mogą się okazać wystarczające u osób, u których utrzymuje się resztkowa czynność tarczycy. Doświadczenie wskazuje, że dotyczy to również pacjentów o niskiej masie ciała oraz pacjentów z dużym wolem.

Dawkowanie Letrox w przypadku niedoczynności tarczycy zależy od wieku pacjenta.

  • U dorosłych dawka początkowa wynosi 25 – 50 mikrogramów na dobę. W okresach od 2 do 4 tygodni powinna być ona zwiększana o 25 – 50 jednostek, aż do uzyskania poziomu dawki podtrzymującej w wysokości 100 – 200 mikrogramów na dobę.
  • U dzieci i młodzieży z niedoczynnością tarczycy wrodzoną lub nabytą dawka wynosi 100 – 150 µg/m2 pc./na dobę. U dzieci z nabytą niedoczynnością zaleca się dawkę początkową 12,5 – 50 µg na dobę. Zwiększa się ją stopniowa co 2 - 4 tygodnie, zależnie od wyników badania klinicznego, wysokości wartości TSH oraz stężeń hormonów tarczycy. Zwiększanie trwa do osiągnięcia wysokości dawki podtrzymującej. W przypadku niemowląt i noworodków z wrodzoną niedoczynnością zaleca się podanie 10 – 15 µg leku na kilogram masy ciała na dobę przez pierwsze trzy miesiące leczenia. Następnie należy dostosować dawkę do indywidualnych potrzeb pacjenta na podstawie stężenia hormonów tarczycy, wysokości TSH oraz obrazu klinicznego chorego.

W profilaktyce nawrotu wola podanie lewotyroksyny utrzymuje się na poziomie 75 – 200 µg na dobę. Takie samo dawkowanie należy zastosować u pacjentów z wolami o charakterze łagodnym.

W terapii wspomagającej leczenie tyreostatyczne nadczynności tarczycy należy stosować dawki 50 – 100 µg na dobę.

Po operacyjnym usunięciu tarczycy z powodu nowotworu złośliwego zaleca się lek w ilości 150 – 300 µg na dobę.

Test supresyjny w diagnostyce nadczynności prowadzi się poprzez podawanie 200 µg leku przez czternaście dni do momentu wykonania scyntygrafii.

Dawkę dobową Letrox należy przyjmować w całości rano, na czczo, co najmniej 30 minut przed jedzeniem. Tabletkę należy popić odpowiednią ilością wody. Dzieciom preparat należy podać także pół godziny przed pierwszym posiłkiem. W tym celu można przygotowywać zawiesinę, rozpuszczając tabletkę w 10 – 15 ml wody i podać z dodatkowym płynem w ilości 5 – 10 ml. Podając lek w postaci zawiesiny należy każdorazowo przyrządzić ją na świeżo.

Czas trwania terapii Letrox po wycięciu tarczycy z powodu nowotworu złośliwego lub w niedoczynności tarczycy trwa zazwyczaj całe życie. W przypadku profilaktyki nawrotu wola lub leczenia wola o łagodnym charakterze preparat stosuje się od kilku miesięcy do kilku lat, choć może być konieczne przyjmowanie go do końca życia. Terapia wola u chorych w stanie eutyreozy trwa od pół roku do 2 lat. Jeśli nie pojawią się żadne efekty terapeutyczne, należy zastanowić się nad innymi możliwościami leczenia. W leczeniu wspomagającym nadczynności tarczycy czas przyjmowania tabletek zależy od długości leczenia tyreostatycznego.

Skutki uboczne leku

Pacjenci mogą różnie reagować na podanie preparatu, a poszczególne skutki uboczne Letrox występują ze zróżnicowaną częstotliwością. U osób stosujących tabletki bardzo często obserwowano:

  • kołatanie,
  • bezsenność,
  • ból głowy.

Często pojawiały się:

  • tachykardia,
  • nerwowość.

Rzadko występował skutek uboczny w postaci rzekomego guza mózgu i objawiał się szczególnie u dzieci.

Lek może wywołać także objawy niepożądane, których częstotliwość nie jest jednoznacznie ustalona. Są wśród nich:

  • nadwrażliwość,
  • niepokój,
  • zaburzenia rytmu serca (arytmie),
  • dusznica bolesna,
  • wysypka,
  • pokrzywka,
  • nadmierna potliwość,
  • osłabienie mięśni,
  • kurcze mięśni,
  • biegunka,
  • wymioty,
  • zmniejszenie masy ciała,
  • osteoporoza w czasie stosowania dawek supresyjnych lewotyroksyny, szczególnie u kobiet w okresie pomenopauzalnym, zwłaszcza podczas leczenia przez dłuższy okres czasu,
  • uderzenia gorąca,
  • zapaść naczyniowa u niemowląt urodzonych przedwcześnie z małą masą urodzeniową,
  • zaburzenia miesiączkowania,
  • gorączka, drżenie,
  • nietolerancja wysokiej temperatury.

W pojedynczych przypadkach przedawkowania lub nietolerancji dawki leku, zwłaszcza podczas szybkiego zwiększania dawkowania na początku terapii, mogą pojawić się objawy typowe dla niedoczynności tarczycy. Wówczas należy obniżyć dobową dawkę preparatu lub zaprzestać jego stosowania na kilka dni. Wznowienie leczenia należy przeprowadzać ustalając ostrożnie dawkowanie, po ustąpieniu objawów niepożądanych. U pacjentów nadwrażliwych na lewotyroksynę lub inny składnik leku mogą pojawić się skórne reakcje alergiczne, np. w postaci wysypki lub pokrzywki, a także reakcje ze strony układu oddechowego. Odnotowano występowanie obrzęku naczynioruchowego, a także pojedyncze przypadki wstrząsu anafilaktycznego. W razie ich pojawienia należy przerwać przyjmowanie tabletek.

Istnieją też pewne przeciwwskazania do stosowania Letrox. Należą do nich:

  • nadwrażliwość na substancję czynną leku lub jakąkolwiek z substancji pomocniczych,
  • nieleczona niedoczynność przysadki w niewydolności kory nadnerczy, która wymaga leczenia,
  • nieleczona nadczynność tarczycy,
  • nieleczona nadczynność kory nadnerczy,
  • ostre zapalenie serca,
  • ostry zawał mięśnia sercowego,
  • jednoczesne przyjmowanie leku tyreostatycznego u kobiet w ciąży.

Letrox w ciąży

Rozpoczęte przed zajściem w ciążę leczenie hormonami tarczycy należy nieprzerwanie kontynuować podczas jej trwania. Prawidłowe stężenie hormonu tarczycy jest istotne zarówno dla zdrowia matki, jak i prawidłowego rozwoju płodu. Ponadto krążące w okresie ciąży estrogeny we krwi mogą powodować wzrost zapotrzebowania na lewotyroksynę. Z tego też powodu konieczne jest monitorowanie czynności tarczycy u kobiety ciężarnej, a także po porodzie, by w razie konieczności dostosować dawkę hormonu. Zabronione jest natomiast przeprowadzanie testu supresyjnego u ciężarnych.

Podczas ciąży nie należy łączyć lewotyroksyny z lekami tyreostatycznymi. Skojarzenie tych substancji może spowodować konieczność zwiększenia dawek preparatu tyreostatycznego. W odróżnieniu od lewotyroksyny mają one zdolność przenikania przez barierę łożyskową. Mogą doprowadzić do pojawienia się niedoczynności tarczycy u płodu. Z tego względu kobiety ciężarne chorujące na nadczynność tarczycy mogą być poddawane jedynie monoterapii z niewielkimi dawkami leków tyreostatycznych.

Letrox a karmienie piersią

Kobiety w okresie laktacji mogą przyjmować lek, a rozpoczęcie terapii lewotyroksyną przed urodzeniem dziecka wręcz wymaga jej kontynuacji. Nawet duża dawka tego hormonu przenikająca do mleka kobiecego nie powoduje u dziecka karmionego piersią wykształcenia się nadczynności tarczycy czy też zahamowania wydzielania TSH. Zabronione jest natomiast przeprowadzanie testu supresyjnego u matek karmiących.

Interakcje z alkoholem

W ulotce nie zawarto informacji na temat interakcji Letrox z alkoholem.

Letrox opinie

Lek ma raczej pozytywne opinie. Pacjenci po rozpoczęciu kuracji czują się lepiej. Wielu też chwali wpływ Letrox na chudnięcie dzięki polepszeniu metabolizmu. Preparat przynosi pacjentom zauważalne efekty i to właśnie najbardziej w nim doceniają.

Dystrybutor na terenie Polski: Berlin-Chemie/Menarini Polska Sp. z o.o.