Efevelon SR kaps. o przedł. uwalnianiu, twarde(37,5 mg) - 28 szt.

Opakowanie

28 szt.

Producent

Actavis Group

Opis

produkt wydawany z apteki na podstawie recepty

Refundowany

Tak

Rodzaj

kaps. o przedł. uwalnianiu, twarde

Kwota refundowana

10.89

Dawkowanie

Doustnie. Epizody dużej depresji: zalecana dawka początkowa wynosi 75 mg raz na dobę. U pacjentów niereagujących na początkową dawkę, korzystne może być zwiększenie dawki do dawki maksymalnej 375 mg na dobę. Dawkę należy zwiększać stopniowo w odstępach około 2 tyg. lub dłuższych. W przypadkach uzasadnionych klinicznie wynikających z ciężkości objawów, zwiększenie dawki może odbywać się w krótszych odstępach, ale nie krótszych niż 4 dni. Dawkę należy zwiększać tylko po dokonaniu oceny klinicznej. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Leczenie powinno trwać wystarczająco długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej. Należy regularnie dokonywać oceny leczenia, podchodząc indywidualnie do każdego pacjenta. Długoterminowa terapia może być również odpowiednia w zapobieganiu nawrotom epizodów dużej depresji. W większości przypadków dawka zalecana w zapobieganiu nawrotom epizodów dużej depresji jest taka sama, jak dawka stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych. Stosowanie leków przeciwdepresyjnych powinno być kontynuowane przez co najmniej 6 mies. po remisji. Uogólnione zaburzenia lękowe: zalecana dawka początkowa wynosi 75 mg raz na dobę. U pacjentów niereagujących na początkową dawkę, korzystne może być zwiększenie dawki do dawki maksymalnej 225 mg na dobę. Dawkę należy zwiększać stopniowo w odstępach około 2 tyg. lub dłuższych. Dawkę należy zwiększać tylko po dokonaniu oceny klinicznej. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Leczenie powinno trwać wystarczająco długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej. Należy regularnie dokonywać oceny leczenia, podchodząc indywidualnie do każdego pacjenta. Fobia społeczna: zalecana dawka początkowa wynosi 75 mg raz na dobę. Brak dowodów, że większe dawki przynoszą dodatkowe korzyści. Jednakże, w przypadku pacjentów niereagujących na początkową dawkę, należy rozważyć zwiększenie dawki do dawki maksymalnej 225 mg na dobę. Dawkowanie należy zwiększać stopniowo w odstępach około 2 tyg. lub dłuższych. Dawkę należy zwiększać tylko po dokonaniu oceny klinicznej. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Leczenie powinno trwać wystarczająco długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej. Należy regularnie dokonywać oceny leczenia, podchodząc indywidualnie do każdego pacjenta. Napady paniki: zalecana dawka wynosi 37,5 mg na dobę przez 7 dni. Następnie dawkę należy zwiększyć do 75 mg na dobę. U pacjentów niereagujących na dawkę 75 mg na dobę, korzystne może być zwiększenie dawki do dawki maksymalnej 225 mg na dobę. Dawkowanie należy zwiększać stopniowo w odstępach około 2 tyg. lub dłuższych. Dawkę należy zwiększać tylko po dokonaniu oceny klinicznej. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Leczenie powinno trwać wystarczająco długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej. Należy regularnie dokonywać oceny leczenia, podchodząc indywidualnie do każdego pacjenta. Dzieci i młodzież <18 lat. Wenlafaksyna nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży. Badania kliniczne u dzieci i młodzieży z epizodami dużej depresji nie wykazały skuteczności i nie uzasadniają stosowania wenlafaksyny. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wenlafaksyny w innych wskazaniach u dzieci i młodzieży nie zostały ustalone. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikowania dawki leku. Należy zawsze stosować najmniejszą skuteczną dawkę, a pacjenci powinni być uważnie obserwowani, gdy wymagane jest zwiększenie dawki. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki zazwyczaj o 50%. Jednakże ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania. Dane dotyczące pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone - u tych pacjentów należy rozważyć zmniejszenie dawki o ponad 50%. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek z GFR 30-70 ml/min zmiana dawkowania nie jest konieczna. W przypadku pacjentów wymagających hemodializ oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30ml/min), dawkę należy zmniejszyć o 50%. Ze względu na występującą u tych pacjentów zmienność osobniczą wartości klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania. Sposób podania. Kapsułki przyjmować codziennie podczas posiłku, mniej więcej o tej samej porze, połykać w całości, popijając płynem; nie wolno ich dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać.

Zastosowanie

Epizody dużej depresji. Zapobieganie nawrotom epizodów dużej depresji. Leczenie uogólnionych zaburzeń lękowych. Leczenie fobii społecznej. Leczenie napadów paniki z agorafobią lub bez agorafobii.

Treść ulotki

1.  Co to jest lek Efevelon SR i w jakim celu się go stosuje
 
Efevelon SR jest lekiem przeciwdepresyjnym, który należy do grupy leków zwanych inhibitorami
zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (ang. SNRI). Ta grupa leków jest stosowana w
leczeniu depresji oraz innych chorób, takich jak zaburzenia lękowe. Uważa się, że u ludzi w stanie
depresji i (lub) lęku występuje mniejsze stężenie serotoniny i noradrenaliny w mózgu. Mechanizm
działania leków przeciwdepresyjnych nie jest do końca poznany, ale mogą one pomóc przez
zwiększenie stężenia serotoniny i noradrenaliny w mózgu.
 
Lek Efevelon SR stosuje się w leczeniu depresji u osób dorosłych. Lek Efevelon SR wskazany jest
również w leczeniu następujących zaburzeń lękowych u osób dorosłych: uogólnionych zaburzeń
lękowych, fobii społecznej (lęk lub unikanie sytuacji społecznych) oraz napadów lęku (ataki paniki).
Dla uzyskania lepszego samopoczucia pacjenta ważne jest, żeby leczenie depresji oraz zaburzeń
lękowych przebiegało we właściwy sposób. W przypadku nie podjęcia leczenia stan pacjenta może nie
poprawić się, ulec pogorszeniu i będzie znacznie trudniejszy do wyleczenia.2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Efevelon SR  
 
Kiedy nie stosować leku Efevelon SR:
- jeśli pacjent ma uczulenie na wenlafaksynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego
  leku (wymienionych w punkcie 6).
- jeśli pacjent jednocześnie przyjmuje lub przyjmował w ciągu ostatnich 14 dni niektóre leki
  należące do grupy nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), stosowane w
  leczeniu depresji lub choroby Parkinsona. Przyjmowanie nieodwracalnych IMAO równocześnie
  z lekiem Efevelon SR może spowodować ciężkie lub nawet zagrażające życiu działania
  niepożądane. Również przed rozpoczęciem przyjmowania jakiegokolwiek leku z grupy IMAO
  pacjent powinien odczekać co najmniej 7 dni od zaprzestania przyjmowania leku Efevelon SR
  (patrz także punkt „Zespół serotoninowy” oraz „Lek Efevelon SR a inne leki”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Efevelon SR należy omówić to z lekarzem:
- jeśli pacjent stosuje inne leki, które przyjmowane jednocześnie z lekiem Efevelon SR mogą
  zwiększyć ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego (patrz punkt „Lek Efevelon SR a inne
  leki”)
- jeśli u pacjenta występują choroby oczu, takie jak niektóre rodzaje jaskry (podwyższone
  ciśnienie w gałce ocznej) - jeśli u pacjenta wystąpiło w przeszłości wysokie ciśnienie krwi
- jeśli u pacjenta wystąpiły w przeszłości choroby serca
- jeśli u pacjenta stwierdzono zaburzenia rytmu serca
- jeśli u pacjenta wystąpiły w przeszłości napady drgawek (padaczka)
- jeśli u pacjenta wystąpiło w przeszłości zmniejszone stężenie sodu we krwi (hiponatremia)
- jeśli u pacjenta występuje skłonność do powstawania siniaków lub do krwawień (zaburzenia
  krwawienia w przeszłości) lub jeżeli pacjent przyjmuje inne leki, które mogą zwiększyć ryzyko
  krwawień np. warfaryna (stosowana w celu zapobiegania tworzeniu się zakrzepów krwi)
- w przypadku wysokiego stężenia cholesterolu
- jeśli u pacjenta lub kogokolwiek z jego rodziny wystąpiła w przeszłości mania lub zaburzenia
  dwubiegunowe (uczucie nadmiernego pobudzenia lub euforii)
- jeśli u pacjenta wystąpiły w przeszłości zachowania agresywne.

Lek Efevelon SR w pierwszych tygodniach stosowania może wywołać uczucie niepokoju
lub niezdolności do usiedzenia lub ustania w miejscu. W razie wystąpienia takich objawów, należy
poinformować o tym lekarza prowadzącego.
 
Leki takie, jak Efevelon SR (tak zwane SSRI lub SNRI) mogą spowodować wystąpienie objawów
zaburzeń czynności seksualnych (patrz punkt 4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymywały
się po przerwaniu leczenia.
 
Myśli samobójcze i pogłębienie depresji lub zaburzeń lękowych
Pacjenci, u których występuje depresja i (lub) zaburzenia lękowe, mogą czasami mieć myśli o
samookaleczeniu lub o popełnieniu samobójstwa. Takie objawy czy zachowanie może nasilać się na
początku stosowania leków przeciwdepresyjnych, ponieważ leki te zaczynają działać zazwyczaj po
upływie 2 tygodni, czasami później.
 
Wystąpienie myśli samobójczych, myśli o samookaleczeniu lub popełnieniu samobójstwa jest bardziej
prawdopodobne, jeżeli:
- u pacjenta w przeszłości występowały myśli samobójcze lub chęć samookaleczenia
- pacjent jest młodym dorosłym. Dane z badań klinicznych wskazują na zwiększone ryzyko
  wystąpienia zachowań samobójczych u osób w wieku poniżej 25 lat z zaburzeniami
  psychicznymi, które były leczone lekami przeciwdepresyjnymi.
 
Jeśli u pacjenta występują myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu, należy niezwłocznie
skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.
 
Pomocne może okazać się poinformowanie rodziny lub przyjaciół o depresji lub zaburzeniach
lękowych oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Pacjent może zwrócić się z prośbą o pomoc
do rodziny lub przyjaciół i prosić o informowanie go, jeśli zauważą, że depresja lub lęk nasiliły się,
lub wystąpiły niepokojące zmiany w zachowaniu.
 
Suchość w ustach
Suchość w ustach zgłaszana była przez 10% pacjentów leczonych wenlafaksyną. Może to zwiększać
ryzyko wystąpienia próchnicy. Dlatego należy szczególnie zadbać o higienę jamy ustnej.
 
Cukrzyca
Stężenie glukozy we krwi może być zmienione podczas stosowania leku Efevelon SR. Dlatego też
może być konieczna zmiana dawkowania leków przeciwcukrzycowych.

Dzieci i młodzież
Lek Efevelon SR zazwyczaj nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.
Należy podkreślić, że w przypadku przyjmowania leków tej klasy pacjenci poniżej 18. roku życia
narażeni są na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze,
myśli samobójcze i wrogość (szczególnie agresja, zachowania buntownicze i przejawy gniewu). Mimo
to lekarz może przepisać lek Efevelon SR pacjentom poniżej 18. roku życia, stwierdzając, że leży to w
ich najlepiej pojętym interesie. Jeżeli lekarz przepisał lek Efevelon SR pacjentowi poniżej 18. roku
życia i nasuwają się jakiekolwiek wątpliwości, proszę skonsultować się z lekarzem prowadzącym.
Brak dostępnych danych dotyczących długoterminowego bezpieczeństwa stosowania tego leku w tej
grupie wiekowej dotyczących wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i behawioralnego.
 
Lek Efevelon SR a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.  
 
Lekarz prowadzący podejmie decyzję o ewentualnym stosowaniu leku Efevelon SR z innymi lekami.
 
Nie należy zaczynać ani przerywać stosowania innych leków, w tym leków dostępnych bez recepty,
leków pochodzenia naturalnego lub ziołowego, bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem lub
farmaceutą.
• Inhibitory monoaminooksydazy, które są stosowane w leczeniu depresji lub choroby
  Parkinsona. Nie należy ich przyjmować z lekiem Efevelon SR. Należy poinformować lekarza,
  jeśli pacjent przyjmował te leki w ciągu ostatnich 14 dni. (IMAO: patrz punkt „Informacje
  ważne przed zastosowaniem leku Efevelon SR”)
Zespół serotoninowy:
  Zespół serotoninowy, stan potencjalnego zagrożenia życia lub reakcje typu złośliwego zespołu
  neuroleptycznego (ang. Neuroleptic Malignant Syndrome (NMS)) (patrz punkt „Informacje
  ważne przed zastosowaniem leku Efevelon SR”), może wystąpić podczas leczenia
  wenlafaksyną, szczególnie w przypadku jednoczesnego stosowania z lekami, takimi jak:
  - tryptany (stosowane w migrenowych bólach głowy)
  - inne leki stosowane w leczeniu depresji np. selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego
    serotoniny (ang. SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny (ang.
    SNRI), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne lub leki zawierające lit
  - leki zawierające antybiotyk linezolid (stosowany w leczeniu zakażeń)
  - leki zawierające moklobemid, odwracalny IMAO (stosowany w leczeniu depresji)
  - leki zawierające sybutraminę (stosowaną w odchudzaniu)
  - leki zawierające tramadol, fentanyl, tapentadol, petydynę lub pentazocynę (stosowane w
    leczeniu silnego bólu)
  - leki zawierające metadon (stosowany w leczeniu uzależnienia od opioidów, narkotyków
    lub w leczeniu silnego bólu)
  - leki zawierające dekstrometorfan (stosowany w leczeniu kaszlu)
  - leki zawierające błękit metylenowy (stosowane w leczeniu wysokiego stężenia
    methemoglobiny we krwi) 
  - leki zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum, leki pochodzenia
    naturalnego lub ziołowego stosowane w leczeniu łagodnej depresji)
  - leki zawierające tryptofan (stosowany w problemach ze snem i w depresji)
  - leki przeciwpsychotyczne (stosowane w leczeniu choroby z objawami, takimi jak:
    widzenie, słyszenie i czucie rzeczy, których nie ma, błędne przekonania, nienaturalna
    podejrzliwość, niejasne rozumowanie i wycofanie).
 
Objawy podmiotowe i przedmiotowe zespołu serotoninowego mogą obejmować kombinację
następujących symptomów: niepokój ruchowy, halucynacje, utrata koordynacji ruchowej,
przyspieszone tętno, podwyższona temperatura ciała, szybkie zmiany ciśnienia krwi, nadreaktywność,
biegunka, śpiączka, nudności, wymioty.  
 
Najcięższa postać zespołu serotoninowego może przypominać złośliwy zespół neuroleptyczny. Do
jego objawów należą: gorączka, przyspieszone tętno, pocenie się, sztywność mięśni, dezorientacja,
zwiększone stężenie enzymów w mięśniach (wykrywane w badaniu krwi).
 
Podejrzewając wystąpienie zespołu serotoninowego, należy bezzwłocznie powiedzieć o tym
lekarzowi lub zgłosić się do oddziału ratunkowego w najbliższym szpitalu.
 
Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje leki, które mogą mieć wpływ na rytm serca.
Przykłady takich leków obejmują:
- leki przeciwarytmiczne takie jak chinidyna, amiodaron, sotalol lub dofetylid (stosowane w
  leczeniu zaburzeń rytmu serca)
- leki przeciwpsychotyczne, takie jak tiorydazyna (zobacz także „Zespół serotoninowy” powyżej)
- antybiotyki, takie jak erytromycyna lub moksyfloksacyna (stosowane w leczeniu zakażeń
  bakteryjnych) - leki przeciwhistaminowe (stosowane w leczeniu alergii).

Następujące leki mogą również wchodzić w interakcje z lekiem Efevelon SR i dlatego należy
stosować je z ostrożnością. Szczególnie ważne jest powiadomienie lekarza, jeżeli pacjent zażywa leki
zawierające:
- ketokonazol (lek przeciwgrzybiczy)
- haloperydol lub rysperydon (leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych)
- metoprolol (lek blokujący receptory beta (beta-adrenolityk) stosowany w leczeniu nadciśnienia
  i chorób serca).  
 
Efevelon SR z jedzeniem, piciem i alkoholem
Lek Efevelon SR należy przyjmować z jedzeniem (patrz punkt 3 „Jak stosować lek Efevelon SR”)
W trakcie leczenia lekiem Efevelon SR nie pić alkoholu.
 
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
 
Należy poinformować lekarza i (lub) położną o stosowaniu leku Efevelon SR. Przyjmowanie podczas
ciąży leków takich jak Efevelon SR może zwiększać ryzyko wystąpienia u noworodka ciężkich
powikłań, zwanych zespołem przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN), co objawia się
przyspieszonym oddechem i sinicą. Objawy te pojawiają się zwykle w pierwszej dobie po porodzie.
Jeśli takie objawy wystąpią u noworodka, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i (lub)
położną.
 
Jeżeli pacjentka przyjmuje ten lek w okresie ciąży, u jej dziecka po urodzeniu oprócz trudności z
oddychaniem może wystąpić inny objaw w postaci problemów ze ssaniem. Jeśli pacjentka jest
zaniepokojona z powodu wystąpienia takich objawów u noworodka, powinna skontaktować się z
lekarzem i (lub) położną, którzy będą w stanie udzielić właściwej rady.
 
Lek Efevelon SR przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Istnieje ryzyko wpływu leku na
dziecko. Dlatego należy przedyskutować tę kwestię z lekarzem i lekarz podejmie decyzję, czy
zaprzestać karmienia piersią, czy przerwać terapię lekiem Efevelon SR.
 
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie należy prowadzić pojazdów, posługiwać się żadnymi narzędziami ani obsługiwać żadnych
maszyn do czasu poznania wpływu leku na organizm pacjenta.
 
Efevelon SR 37,5 mg zawiera czerwień koszenilową (E 124)
Substancja pomocnicza czerwień koszenilowa (E 124) zawarta w otoczce kapsułki może być
przyczyną reakcji alergicznej.  
 
Efevelon SR 75 mg i 150 mg zawiera żółcień pomarańczową (E 110)   
Substancja pomocnicza żółcień pomarańczowa (E 110) zawarta w otoczce kapsułki może być
przyczyną reakcji alergicznej.  
 
Efevelon SR zawiera sacharozę
Kapsułki leku zawierają sacharozę. Jeśli pacjent nie toleruje niektórych cukrów, należy skontaktować
się z lekarzem przed rozpoczęciem przyjmowania tego leku.3. Jak stosować lek Efevelon SR
 
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie
wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
 
Zazwyczaj zalecana początkowa dawka w leczeniu depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii
społecznej wynosi 75 mg na dobę. Dawka ta może zostać zwiększona stopniowo przez lekarza, jeśli
jest to konieczne nawet do dawki maksymalnej, tj. 375 mg na dobę w przypadku depresji. W
przypadku napadów lęku leczenie należy rozpocząć od dawki mniejszej (37,5 mg) i następnie
stopniowo ją zwiększać. Maksymalna dawka w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii
społecznej i lęku napadowego wynosi 225 mg na dobę.
 
Lek Efevelon SR należy przyjmować codziennie mniej więcej o tej samej porze, niezależnie od tego,
czy lek przyjmowany jest rano czy wieczorem.
Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem, nie należy ich dzielić, kruszyć, żuć ani
rozpuszczać.
 
Lek Efevelon SR należy przyjmować z pokarmem.
 
Jeśli pacjent ma problemy z wątrobą lub nerkami, należy poinformować o tym lekarza, ponieważ
może zaistnieć potrzeba zmiany dawki leku Efevelon SR.
 
Nie należy przerywać leczenia lekiem Efevelon SR bez konsultacji z lekarzem (patrz punkt
„Przerwanie stosowania leku Efevelon SR”).
 
Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Efevelon SR 
Jeśli pacjent przyjął zbyt dużo leku Efevelon SR, powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem
lub farmaceutą.
 
Objawy możliwego przedawkowania mogą obejmować przyspieszoną akcję serca, zaburzenia
świadomości (od senności do śpiączki), zaburzenia widzenia, drgawki oraz wymioty.
 
Pominięcie przyjęcia leku Efevelon SR
Jeżeli pacjent zapomniał przyjąć lek, kolejną kapsułkę powinien przyjąć możliwie jak najszybciej.
Jeśli jednak zbliża się pora przyjęcia następnej dawki, należy opuścić pominiętą dawkę i przyjąć tylko
jedną dawkę o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej
dawki.
 
Przerwanie stosowania leku Efevelon SR
Nie należy przerywać leczenia ani zmniejszać dawki leku bez konsultacji z lekarzem, nawet w
przypadku poprawy samopoczucia. Jeżeli lekarz uzna, że można odstawić lek Efevelon SR, to
poinformuje pacjenta, w jaki sposób należy stopniowo zmniejszać dawkę przed całkowitym
zaprzestaniem leczenia. U pacjentów odstawiających lek Efevelon SR, zwłaszcza w przypadku
nagłego przerwania leczenia lub zbyt szybkiego zmniejszania dawki, mogą wystąpić działania
niepożądane. Niektórzy pacjenci mogą doświadczyć takich objawów jak uczucie zmęczenia, zawroty
głowy, uczucie pustki w głowie, uczucie wirowania, ból głowy, bezsenność, koszmary senne, suchość
w ustach, utrata apetytu, nudności, biegunka, nerwowość, pobudzenie, dezorientacja, dzwonienie w
uszach, mrowienie lub drętwienie, osłabienie, pocenie się, drgawki lub objawy grypopodobne.
 
Lekarz udzieli porady, w jaki sposób należy stopniowo odstawić lek Efevelon SR. Jeżeli wystąpi
którykolwiek z wymienionych objawów lub inne objawy, które są uciążliwe dla pacjenta, należy
skonsultować się z lekarzem.
 
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.4. Możliwe działania niepożądane
 
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
 
Reakcje alergiczne
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych działań niepożądanych, należy odstawić lek
Efevelon SR oraz natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do oddziału
ratunkowego najbliższego szpitala:
- ucisk w klatce piersiowej, sapanie, trudności w przełykaniu lub oddychaniu
- obrzęk twarzy, gardła, rąk lub stóp
- uczucie nerwowości lub niepokoju, zawroty głowy, uczucie pulsowania, nagłe czerwienienie
  skóry i (lub) uczucie ciepła
- ciężka wysypka, swędzenie, pokrzywka (obrzęk o czerwonym lub bladym zabarwieniu,
  któremu często towarzyszy świąd)
- objawy zespołu serotoninowego, takie jak: niepokój, halucynacje, utrata koordynacji, szybkie
  bicie serca, podwyższona temperatura ciała, szybkie zmiany ciśnienia krwi, nadreaktywność,
  biegunka, śpiączka, nudności, wymioty
  Najcięższa postać zespołu serotoninowego może przypominać złośliwy zespół neuroleptyczny.
  Do jego objawów należą: gorączka, przyspieszone tętno, pocenie się, sztywność mięśni,
  dezorientacja, zwiększone stężenie enzymów w mięśniach (wykrywane w badaniu krwi).
 
Ciężkie działania niepożądane

Należy poinformować lekarza, jeśli wystąpią inne działania niepożądane, takie jak:
- kaszel, świszczący oddech, duszność i wysoka temperatura
- czarne (smoliste) stolce lub krew w kale
- zażółcenie skóry lub oczu, świąd lub ciemne zabarwienie moczu. Mogą to być objawy zapalenia
  wątroby
- zaburzenia pracy serca, takie jak przyspieszone lub nieregularne tętno, podwyższone ciśnienie
  krwi
- zaburzenia oczu, takie jak niewyraźne widzenie, rozszerzone źrenice
- zaburzenia układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, uczucie mrowienia, zaburzenia
  koordynacji ruchowej, napady padaczkowe lub drgawki - zaburzenia psychiczne, takie jak nadmierna
  ruchliwość i euforia (uczucie nadmiernego pobudzenia)
- objawy odstawienia leku (patrz punkty „Jak stosować lek Efevelon SR”, „Przerwanie
  stosowania leku Efevelon SR”).
 
Podczas stosowania leku Efevelon SR pacjent może zauważyć małe, białe granulki lub kulki w
kale. Wewnątrz kapsułek leku Efevelon SR znajdują się granulki lub małe, białe kulki, które
zawierają substancję czynną, wenlafaksynę. Granulki te są uwalniane z kapsułki do przewodu
pokarmowego. Podczas przemieszczania się granulek przez całą długość przewodu
pokarmowego, powoli uwalnia się z nich wenlafaksyna, a szkielet granulki jest nierozpuszczalny
i jest wydalany razem z kałem. Dlatego, jeżeli nawet pacjent zauważy granulki w kale, to dawka
wenlafaksyny została wchłonięta.
 
Pełny wykaz działań niepożądanych
 
Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób)
- zawroty głowy, ból głowy
- nudności, suchość w jamie ustnej
- pocenie się (w tym poty nocne)
 
Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób)
- zmniejszenie łaknienia
- uczucie splątania, uczucie odseparowania (lub oderwania) od siebie, brak orgazmu,
  zmniejszenie popędu płciowego, nerwowość, bezsenność, nietypowe sny
- senność, drżenie, mrowienie, zwiększenie napięcia mięśniowego
- zaburzenia widzenia, w tym niewyraźne widzenie, rozszerzone źrenice, niezdolność
  dostosowania ostrości widzenia do oglądania przedmiotów znajdujących się w różnych
  odległościach 
- dzwonienie w uszach (szum w uszach)
- kołatanie serca
- wzrost ciśnienia tętniczego krwi, uderzenia gorąca
- ziewanie
- wymioty, zaparcia, biegunka
- zwiększona częstotliwość oddawania moczu, trudności z oddawaniem moczu
- zaburzenia miesiączkowania takie jak nasilone krwawienie lub częstsze nieregularne
  krwawienia; zaburzenia wytrysku i orgazmu (mężczyźni), zaburzenia erekcji (impotencja)
- osłabienie (astenia), zmęczenie, dreszcze
- zwiększone stężenie cholesterolu

Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób)
- omamy, uczucie odseparowania od rzeczywistości, pobudzenie, zaburzenia orgazmu (kobiety),
  brak uczuć lub emocji, uczucie nadmiernego pobudzenia, zgrzytanie zębami
- uczucie niepokoju lub niemożność spokojnego usiedzenia, omdlenia, mimowolne ruchy mięśni,
  zaburzenia koordynacji i równowagi, zaburzenia smaku
- szybkie bicie serca, zawroty głowy (zwłaszcza przy zbyt szybkim wstawaniu)
- skrócenie oddechu
- krew w wymiocinach, czarne (smoliste) stolce (kał) lub krew w stolcu co może być oznaką
  krwotoku wewnętrznego, obrzęk skóry, w szczególności twarzy, ust, języka, gardła lub rąk i
  nóg, i (lub) swędząca wysypka z widocznym uwypukleniem zmian (pokrzywka), wrażliwość na
  światło słoneczne, siniaki, wysypka, nadmierne wypadanie włosów
- niemożność oddawania moczu
- przyrost masy ciała, utrata masy ciała

Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób)
- niekontrolowane oddawanie moczu
- nadmierna aktywność, gonitwa myśli i zmniejszone zapotrzebowanie na sen (mania)

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- zmniejszona liczba płytek krwi, co prowadzi do zwiększonego ryzyka siniaków lub krwawień,
  zaburzenia krwi, które mogą prowadzić do zwiększonego ryzyka zakażenia
- obrzęk twarzy lub języka, duszność lub trudności z oddychaniem, często z wysypką skórną
  (może to być poważna reakcja alergiczna)
- nadmierne spożycie wody (znane jako SIADH)
- zmniejszenie stężenia sodu we krwi
- myśli i zachowania samobójcze, przypadki myśli i zachowań samobójczych w trakcie leczenia
  wenlafaksyną lub zaraz po zakończeniu leczenia (patrz punkt 2, "Informacje ważne przed
  zastosowaniem leku Efevelon SR")
- dezorientacja z często występującymi omamami (majaczenie), agresja
- wysoka temperatura ciała ze sztywnością mięśni, dezorientacja lub pobudzenie i pocenie się lub
  urywane ruchy mięśni, których nie można kontrolować. Mogą być objawami ciężkiego stanu
  zwanego złośliwym zespołem neuroleptycznym.  
  Uczucie euforii, ospałość, utrzymujące się szybkie ruchy gałek ocznych, niezgrabność,
  niepokój, uczucie bycia pijanym, pocenie się lub sztywność mięśni, które są objawami zespołu
  serotoninowego. 
  Sztywność, skurcze i niekontrolowane ruchy mięśni
- silny ból oczu oraz zaburzenia widzenia lub niewyraźne widzenie
- zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
- zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, nieprawidłowe, przyspieszone lub nieregularne bicie
  serca, co może prowadzić do omdlenia, nagłe krwawienia, np. krwawienie z dziąseł, krew w
  moczu lub w wymiocinach, lub nagłe pojawienie się siniaków lub pękniętych naczyń
  krwionośnych (pęknięte żyły) 
- kaszel, świszczący oddech, skrócenie oddechu i wysoka temperatura, które są objawami
  zapalenia płuc związanego ze zwiększeniem liczby białych krwinek we krwi (eozynofilia
  płucna)
- ciężkie bóle brzucha lub pleców (które mogą wskazywać na ciężkie zaburzenia jelit, wątroby
  lub trzustki)
- swędzenie, żółty kolor skóry lub oczu, ciemne zabarwienie moczu lub objawy grypopodobne.
  Mogą to być objawy zapalenia wątroby, niewielkie zmiany stężenia enzymów wątrobowych we
  krwi
- wysypka skórna, która może prowadzić do powstawania pęcherzy i złuszczania skóry,
  swędzenie, łagodna wysypka
- niewyjaśnione bóle mięśni, tkliwość lub osłabienie (rabdomioliza)
- nieprawidłowa produkcja mleka

Lek Efevelon SR może czasami powodować działania niepożądane, z których pacjent nie będzie
zdawał sobie sprawy, takie jak wzrost ciśnienia krwi lub nieprawidłowa czynność serca; niewielkie
zmiany stężenia sodu, cholesterolu lub enzymów wątrobowych we krwi. Jeszcze rzadziej lek
Efevelon SR może zaburzać czynność płytek krwi, co prowadzi do zwiększonego ryzyka powstawania
wybroczyn lub krwawień. Dlatego lekarz może zalecić badanie krwi co pewien czas, zwłaszcza w
przypadku długotrwałego leczenia lekiem Efevelon SR.
 
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309,
e-mail: ndl@urpl.gov.pl.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.5.  Jak przechowywać lek Efevelon SR
 
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
 
Nie należy stosować leku Efevelon SR po upływie terminu ważności zamieszczonego na tekturowym
pudełku i blistrze po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.  
 
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.
 
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.6.  Zawartość opakowania i inne informacje  
 
Co zawiera lek Efevelon SR
- Substancją czynną leku jest wenlafaksyna. 
  Jedna kapsułka zawiera chlorowodorek wenlafaksyny, co odpowiada 37,5 mg, 75 mg lub 150 mg
  wenlafaksyny.
- Pozostałe składniki leku to: sacharoza ziarenka, hydroksypropyloceluloza (HPC-LM),
  hypromeloza (6 cps), talk, hypromeloza (E-15), dibutylu sebacynian, kwas oleinowy,
  krzemionka koloidalna bezwodna, etyloceluloza (20 cP)
Otoczka kapsułki:
37,5 mg: żelatyna, sodu laurylosiarczan, barwniki: czerwień koszenilowa (E 124), żółcień
chinolinowa (E 104), tytanu dwutlenek (E 171)
75 mg: żelatyna, sodu laurylosiarczan, barwniki: żółcień pomarańczowa (E 110), żółcień
chinolinowa (E 104), tytanu dwutlenek (E 171)
150 mg: żelatyna, sodu laurylosiarczan, barwniki: żółcień pomarańczowa (E 110), żółcień
chinolinowa (E l04), błękit patentowy (E 131), tytanu dwutlenek (E 171)
 
Jak wygląda lek Efevelon SR i co zawiera opakowanie
 
Efevelon SR 37,5 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde: 
białe do prawie białych peletki w kapsułce rozmiar „3” z pomarańczowym wieczkiem i
przezroczystym korpusem.
 
Efevelon SR 75 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde
białe do prawie białych peletki w kapsułce rozmiar „1” z żółtym wieczkiem i przezroczystym
korpusem.
 
Efevelon SR 150 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde
białe do prawie białych peletki w kapsułce rozmiar „0” z płowożółtym wieczkiem i przezroczystym
korpusem.
 
Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde są dostępne w opakowaniach zawierających blistry
PVC/Aluminium.  
 
Wielkości opakowań:
28 kapsułek pakowanych w blistry (PVC/Aluminium).
30 kapsułek pakowanych w blistry (PVC/Aluminium).
 
Podmiot odpowiedzialny
Actavis Group PTC ehf.
Reykjavíkurvegi 76-78
220 Hafnarfjörður 
Islandia  
 
Wytwórca
Balkanpharma – Dupnitsa AD
3 Samokovsko Shosse Str.
2600 Dupnitsa 
Bułgaria
 
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat leku oraz jego nazw w krajach
członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego należy zwrócić się do przedstawiciela
podmiotu odpowiedzialnego:
Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o., ul. Emilii Plater 53, 00-113 Warszawa, tel. (22) 345 93 00.
 
Data ostatniej aktualizacji ulotki: sierpień 2019

Dane o lekach i suplementach diety dostarcza