Stomatologia neuromięśniowa

Kompleksowe leczenie stomatologiczne oprócz profilaktyki próchnicy oraz
leczenia jej następstw obejmuje również utratę twardych tkanek zęba w innych procesach, np nadmiernym straciem spowodowanym żuciem twardych pokarmów lub nałogowym żuciem gumy.

Problemy z zębami

Nadmierne starcie zębów (nieadekwatne do wieku) oraz ich przedwczesna utrata prowadzi do zaburzeń w układzie kostno-stawowym oraz mięśniowym. Oprócz przyczyn zębowych (starcia zębów, wad ortodontycznych, braku zębów) przyczyny mogą pochodzić ze strony układu nerwowego oraz mięśniowego. Nadmierne napięcie mięśniowe pochodzenia ośrodkowego oraz obwodowego również prowadzi do przeciążeń w układzie stomatognatycznym, które podobnie objawia się starciem zębów, rozchwianiem a w konsekwencji utracie zębów. W procesie diagnostycznym pomocne są konsultacje specjalistyczne w zakresie laryngologii, gastrologii, neurologii oraz fizjoterapii.

Objawy problemów z zębami

Jeżeli zdolności adaptacyjne organizmu nie zostaną przekroczone, proces przebiega bezobjawowo. Objawy, które zgłasza pacjent oprócz zębów (nadwrażliwość, nie estetyczny wygląd); mogą dotyczyć: zaburzeń słuchu (szumów usznych), bólów w obrębie głowy i szyi, zjawisk akustycznych (klików, trzasków, tarcia) towarzyszących otwieraniu ust oraz żuciu.

Leczenie stomatologiczne

Leczenie objawowe dotyczy odtworzenia prawidłowych warunków zwarciowych zgodnie z ogólnymi zasadami rehabilitacji stomatologicznej, po przeprowadzonej w uzasadnionych przypadkach relaksacji neuromięśniowej. Natomiast leczenie przyczynowe może wykraczać poza specjalności stomatologiczne, wtedy prowadzone jest przy współpracy lekarzy specjalistów. Nieodzowna jest również pomoc fizjoterapeutów przy leczeniu i profilaktyce wad postawy. Prawidłowe napięcie mięśniowe oraz balans pomiędzy mięśniami antagonistycznymi a w tym prawidłowej pozycji żuchwy osiągane jest dzięki zabiegom fizjo- i fizykoterapeutycznym, postępowaniu farmakologicznemu oraz rehabilitacji stomatologicznej. Terapia psychologiczna np poznawczo-behawioralna może być pomocna w uświadomieniu oraz zmianie destrukcyjnych nawyków dla układu stomatygnatycznego. Psycholog także wspiera pacjenta w trakcie terapii, która jest dodatkowym czynnikiem stresowym dla pacjenta i dostosowuje dla niego techniki radzenia sobie ze stresem.

Pacjent po przeprowadzonym leczeniu pozostaje pod kontrolą lekarza prowadzącego. Okresowe wizyty mają na celu kontrolę uzupełnień protetycznych oraz progresji zmian zachodzących oraz motywacji do przestrzegania zaleceń. 

Autor: lek. dent. Rafał Żak
Konsultacja merytoryczna: Maria Dubielecka, dr n. med. specjalista stomatologii zachowawczej