Rozpoznanie raka jądra

Największą rolę we wczesnym rozpoznawaniu raka jądra odgrywasamobadanie jąder. Dzięki wykonywaniu samobadaniu co miesiąc zgodnie ze schematem, mężczyzna może zaobserwować każdą zmianę w wyglądzie jądra i  udać się z nią do urologa na dalszą diagnostykę. Samobadanie jąder może uratować życie

Przy podejrzeniu raka jądra nie powinno się wykonywać biopsji w celu pobrania materiału do badania histopatologicznego, ponieważ zwiększa ona ryzyko rozsiewu choroby.

W trakcie diagnostyki podejrzanych zmian w jądrze wykonywane są następujące badania:

  • USG jąder
  • Badanie krwi, w którym ocenione zostanie stężenie biologicznych markerów nowotworowych2 typowych dla raka jądra. Ich stężenie jest zwiększone w ok. 80% raków jądra. Markery te to:
    • βhCG, czyli ludzka gonadotropina kosmówkowa typu beta – jest to ten sam hormon, który pojawia się u kobiet we wczesnej ciąży i to jego stężenie jest badane w testach ciążowych.
    • AFP, czyli α-fetoproteina
    • LDH, czyli dehydrogenaza mleczanowa

W przypadku raka jądra markery nowotworowe pełnią ważną rolę przy ocenie zaawansowania choroby oraz rokowań chorego. Ponadto markery nowotworowe są niezbędne przy ustalaniu właściwego leczenia, w monitorowaniu stanu pacjenta po zakończeniu leczenia jak i w wykrywaniu nawrotów.

Rozszerzeniem diagnostyki raka jądra jest tomografia komputerowa klatki piersiowej, jamy brzusznej i miednicy (wyjątkowo może być wykonane RTG klatki piersiowej zamiast tomografii), w niektórych przypadkach również tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny mózgu czy scyntygrafia kości. Wyniki tych badań pozwalają lekarzom ustalić czy są obecne przerzuty i ocenić zaawansowanie choroby.

Chorzy na raka jądra powinni mieć też wykonane badania oceniające stan hormonalny i płodność, czyli ocenę stężenia testosteronu, hormonu luteinizującego (LH) i hormonu folikulotropowego (FSH).

Konsultacja merytoryczna: dr n. med. Małgorzata Sadowska, onkolog 

Przypisyrozwińzwiń

1 Zespół Klinefeltera to wrodzona wada genetyczna polegająca na obecności przynajmniej jednego dodatkowego chromosomu X w komórkach mężczyzny. Prowadzi to do zmniejszenia stężenia testosteronu i zmniejszenia nasilenia cech męskich – mężczyzna z zespołem Klinefeltera może np. mieć małe jądra, kobiecą sylwetkę czy powiększone piersi.
2
Zespół ten prowadzi do trwałej i nieuleczalnej niepłodności. Markery nowotworowe – Substancje wydzielane do krwi przez guz nowotworowy, których obecność lub zwiększone stężenie w organizmie może świadczyć o rozwoju nowotworu.

Źródłarozwińzwiń