Bilans w 3.-4. miesiącu życia dziecka

Podczas tego bilansu pielęgniarka zmierzy długość i masę ciała dziecka oraz obwód głowy i klatki piersiowej. Lekarz z kolei dokładnie zbada dziecko, a szczególną uwagę zwróci na:

  • ciemiączko przednie – jego kształt, rozmiar i wygląd
  • zaburzenia wzroku – czy dziecko nie ma zeza
  • czy dziecko nie ma zaburzeń słuchu
  • czy podczas osłuchiwania serca i płuc nie słychać szmerów
  • czy dziecko nie ma wrodzonej dysplazji stawów biodrowych
  • u chłopców: czy jądra znajdują się w mosznie, u dziewczynek: czy wargi sromowe nie są sklejone
  • czy dziecko ma prawidłową budowę podniebienia, wędzidełek, warg i języka
  • czy na skórze są wysypki, znamiona, naczyniaki lub siniaki

Ciemiączka to takie części czaszki dziecka, która nie są skostniałe. Jednak mózg w tych miejscach jest dobrze chroniony, ponieważ ciemiączka wypełnia specjalna błona. Dzięki niej główkę dziecka można myć, głaskać i przytulać bez obaw. Ciemiączka pozwalają czaszce dziecka dopasować się do kształtu kanału rodnego matki podczas porodu i umożliwiają rozrost mózgu. Będąc w brzuchu mamy dziecko ma cztery ciemiączka – przednie, tylne i dwa boczne – jednak na świat przychodzi najczęściej z zarośniętymi ciemiączkami bocznymi. Ciemiączko tylne zarasta średnio ok. 6. tygodnia życia, a przednie między 10. a 18. miesiącem życia.

Ponadto lekarz zapyta o przyjmowane przez dziecko leki, żywienie dziecka – czy dziecko jest karmione piersią czy mlekiem modyfikowanym, jak często i ile je.

Jeżeli dziecko jest karmione mlekiem modyfikowanym to od 17. tygodnia życia można zacząć wprowadzać do jego diety pokarmy stałe – ta wizyta jest dobrą okazją do omówienia z lekarzem sposobu wprowadzania nowych posiłków. Niemowlętom karmionym piersią pokarmy stałe podaje się od 6. miesiąca życia.

Pediatra oceni rozwój psychoruchowy dziecka i zapyta o twoje obserwacje. Niepokojące rzeczy, które możesz zauważyć u swojego dziecka to np.: 

  • nadmierne ulewanie pokarmu po karmieniu lub wymioty
  • brak odwracania głowy w  kierunku dźwięku
  • niechęć do leżenia na brzuszku, niepodnoszenie głowy
  • brak zainteresowania kolorowymi zabawkami, nieuśmiechanie się

Lekarz zapyta również jak wygląda wasze życie – kto opiekuje się dzieckiem, jaki dziecko ma rytm dnia, czy doznało jakichś urazów albo miało wykonywane jakieś badania.

Później lekarz udzieli ci informacji, m.in. o higienie dziecka, spacerach, bezpiecznych zabawkach, zagrożeniach związanych z potrząsaniem dzieckiem, o żywieniu dziecka, stosowaniu witamin (w profilaktyce krzywicy1) oraz ewentualnie zleci dodatkowe badania lub konsultacje innych lekarzy.

Pediatra zapyta również, jak dziecko zniosło podanie pierwszych szczepionek, czy pojawiły się jakieś niepożądane odczyny poszczepienne, np. gorączka?

Po zbadaniu przez lekarza twoje dziecko zostanie również zaszczepione:

  • drugą dawką szczepionki przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi
  • pierwszą dawką szczepionki przeciwko ostremu nagminnemu porażeniu dziecięcemu (poliomyelitis)
  • drugą dawką szczepionki przeciwko inwazyjnym zakażeniom Haemophilus influenzae typu b

1 Krzywica – zespół objawów ze strony całego organizmu spowodowany niedoborem witaminy D. Występuje głównie u dzieci w 1. roku życia, ale może rozpocząć się już w wieku 2-3 miesięcy). Najczęstsze objawy krzywicy to pocenie główki, zmniejszenie apetytu, rozdrażnienie, bezsenność, obniżenie napięcia mięśniowego, zaparcia, miękkość kości czaszki. Może jej towarzyszyć opóźnienie rozwoju psychoruchowego oraz skłonność do zakażeń.